میلیون ها نفر در سراسر جهان از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنند. اگرچه این داروها می‌توانند در درمان بیماری‌های روانی مانند افسردگی و اضطراب بسیار مؤثر باشند، اما می‌توانند تعدادی عوارض جانبی فیزیکی از جمله افزایش وزن، تغییر در ضربان قلب و تغییر فشار خون ایجاد کنند.
اما تجزیه و تحلیل جدیدی که من و همکارانم منتشر کرده‌اند نشان می‌دهد که همه داروهای ضدافسردگی در مورد تأثیرات فیزیکی که می‌توانند بر بدن داشته باشند برابر نیستند.
ما تفاوت‌های واضح و قابل‌توجهی بین داروها یافتیم که برخی از آنها تأثیرات بیشتری بر وزن، ضربان قلب، سطح کلسترول و فشار خون دارند. برای میلیون ها نفری که از این داروهای تجویزی استفاده می کنند، این تفاوت ها اهمیت دارد.
مطالب مرتبط: داروهای ضد افسردگی رایج ممکن است اثر شگفت انگیز دیگری بر مغز شما داشته باشند
بررسی ما 151 کارآزمایی تصادفی‌سازی شده را جمع‌آوری کرد که شامل داده‌هایی روی 58534 نفر بود و 30 داروی ضد افسردگی مختلف را بررسی کرد. هر مطالعه اندازه گیری های فیزیکی معمولی را که در یک کلینیک مشاهده می کنید، ثبت می کرد، مانند فشار خون، وزن بدن و ضربان قلب. بیشتر مطالعات حدود هشت هفته به طول انجامید.
در مرحله بعد، ما از روشی به نام متاآنالیز شبکه استفاده کردیم که به شما امکان می دهد چندین درمان را با یکدیگر به طور همزمان مقایسه کنید. این رویکرد نوعی “جدول لیگ” از درمان ها را ارائه می دهد و آنها را از بهترین به بدترین برای هر نتیجه سلامت جسمانی رتبه بندی می کند.
ما دریافتیم که حتی پس از تنها هشت هفته درمان، اثرات فیزیکی داروهای ضد افسردگی مختلف نامحسوس نبود.
تأثیرات روی وزن بین داروها بسیار متفاوت است. به عنوان مثال، افرادی که از داروی ضد افسردگی آگوملاتین استفاده می کردند به طور متوسط 2.5 کیلوگرم وزن کم کردند، در حالی که افرادی که از ماپروتیلین استفاده می کردند تقریباً 2 کیلوگرم وزن کم کردند.
اثرات ضربان قلب نیز بسیار متفاوت است. داروی ضد افسردگی فلووکسامین در واقع ضربان قلب را حدود هشت ضربه در دقیقه کاهش می دهد، در حالی که نورتریپتیلین آن را حدود 14 بار افزایش می دهد – اختلاف بیش از 20 ضربه در دقیقه بین داروها.
فشار خون سیستولیک بیش از 11 میلی متر جیوه تفاوت بین دوکسپین و نورتریپتیلین را نشان داد.
و برای سطح کلسترول و قند خون، چندین داروی ضد افسردگی – از جمله پاروکستین، ونلافاکسین، دسوونلافاکسین و دولوکستین – با کلسترول تام بالاتر مرتبط هستند. دولوکستین همچنین با سطوح بالاتر قند خون مرتبط است.
مهم است که توجه داشته باشید که تجزیه و تحلیل فقط بر درمان ضد افسردگی متمرکز شده است که حدود هشت هفته طول کشید. از آنجا که بسیاری از افراد داروهای ضد افسردگی را برای مدت طولانی تری مصرف می کنند، اثرات فیزیکی واقعی و طولانی مدت ممکن است بیشتر باشد. این یکی از دلایلی است که چرا نظارت معمول بیمارانی که داروهای ضد افسردگی مصرف می کنند ضروری است.
ما همچنین فقط پیامدهای عینی را وارد کردیم که به طور مداوم در طول کارآزمایی جمع‌آوری شده بودند. برخی از مشکلات فیزیکی مهم، مانند عوارض جانبی جنسی، به طور معمول در تحقیقات اندازه‌گیری نمی‌شوند، بنابراین به دلیل کمبود داده – نه به دلیل عدم اهمیت، در تحلیل گنجانده نشدند. بررسی چنین نتایجی برای مطالعات آتی مهم خواهد بود.
همچنین نباید نتایج را به عنوان فهرستی از داروهای ضد افسردگی «خوب» و «بد» خواند. در عوض، آنها نشان می دهند که چگونه داروهای مختلف می توانند اثرات فیزیکی متفاوتی داشته باشند. هدف از تحقیق ما این است که نشان دهیم چرا تطبیق نسخه برای هر بیمار مهم است.
نسخه نویسی شخصی
سال‌هاست که بحث در مورد داروهای ضد افسردگی اینگونه مطرح می‌شود که “آیا آنها کار می‌کنند؟” یا “عوارض جانبی واقعی هستند؟” یافته‌های ما سؤال مفیدتری را مطرح می‌کند: کدام دارو با توجه به سلامت جسمی و اولویت‌های فرد مناسب است؟
شواهد نشان می دهد که داروهای ضد افسردگی قابل تعویض نیستند. برای افراد مبتلا به چاقی، دیابت یا فشار خون بالا، عاقلانه است که یک داروی ضد افسردگی را انتخاب کنید که تأثیر خنثی تری بر وزن، قند خون و فشار خون داشته باشد. اما برای فردی که وزن کم دارد و فشار خون پایینی دارد، این مبادله ممکن است متفاوت باشد. پاسخ صحیح به بیمار بستگی دارد.
با توجه به یافته‌های اخیر ما، همکاری نزدیک با بیماران برای درک اولویت‌های آنها و راهنمایی آنها به سمت داروی ضدافسردگی مناسب، بیش از هر زمان دیگری برای پزشکان مهم است.
البته این به خودی خود چالشی برای پزشکان است که باید دوجین داروی ضد افسردگی مختلف و عوارض جانبی بالقوه فراوان آنها را در نظر بگیرند. بنابراین همراه با تجزیه و تحلیلی که انجام دادیم، قبلاً یک ابزار رایگان در دسترس را نیز توسعه دادیم که پزشکان و بیماران می توانند با هم برای تصمیم گیری در مورد داروی ضد افسردگی مناسب از آن استفاده کنند.
این ابزار به پزشکان و بیماران اجازه می‌دهد تا عوارض جانبی را که بیمار می‌خواهد از آن اجتناب کند را انتخاب کنند و تعیین کنند که هر کدام چقدر مهم است. سپس این ابزار آن اولویت ها را با پایگاه های داده عوارض جانبی ادغام می کند، سپس یک جدول شخصی از گزینه ها ایجاد می کند که داروهای ضد افسردگی را بر اساس بهترین موارد مطابق با ترجیحات بیمار رتبه بندی می کند.
داروهای ضد افسردگی برای بسیاری از افراد موثر هستند. مطالعه ما این را تغییر نمی دهد. اما چیزی که نشان می دهد این است که همه داروهای ضد افسردگی یکسان نیستند. ما اکنون شواهد باکیفیتی داریم که نشان می‌دهد اثرات آنها بر وزن، فشار خون، ضربان قلب و قند خون به روش‌های مرتبط بالینی متفاوت است.
به جای بحث در مورد یا مخالف داروهای ضدافسردگی به عنوان گروهی، باید روی تطبیق دارو با فرد تمرکز کنیم، با تصمیمات مشترک بین پزشک و بیمار.
ابزارهایی مانند چیزی که ما ایجاد کرده ایم این امکان را فراهم می کند تا بیماران بتوانند داروهای ضدافسردگی را تجویز کنند که برای آنها ایمن تر است و بهتر قابل تحمل است.
توبی پیلینگر، دکترا و محقق بالینی، کینگز کالج لندن
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
