خالکوبی‌ها بر سیستم ایمنی بدن شما تأثیر می‌گذارند به گونه‌ای که ما تازه درک می‌کنیم: ScienceAlert

از طرح‌های مینیمالیستی مچ دست گرفته تا آستین‌های کامل، هنر بدن به قدری رایج شده است که به سختی یک ابرو را بالا می‌برد. اما در حالی که ممکن است معنای شخصی خالکوبی واضح باشد، پیامدهای بیولوژیکی آن بسیار کمتر آشکار است.

هنگامی که جوهر تاتو وارد بدن می شود، ثابت نمی ماند. در زیر پوست، رنگدانه های خالکوبی با سیستم ایمنی به روشی که دانشمندان تازه شروع به درک آن کرده اند، تعامل دارند.

خالکوبی به طور کلی بی خطر در نظر گرفته می شود، اما شواهد علمی رو به رشد نشان می دهد که جوهرهای تاتو از نظر بیولوژیکی بی اثر نیستند. سوال اصلی دیگر این نیست که آیا خالکوبی مواد خارجی وارد بدن می کند یا خیر، بلکه این است که این مواد چقدر می توانند سمی باشند و این برای سلامتی طولانی مدت چه معنایی دارد.

مرتبط: یک مطالعه خالکوبی را با 29 درصد بیشتر خطر ابتلا به سرطان پوست خطرناک مرتبط دانست

جوهرهای تاتو مخلوط های شیمیایی پیچیده ای هستند. آنها حاوی رنگدانه هایی هستند که رنگ می دهند، حامل های مایعی که به توزیع جوهر کمک می کنند، مواد نگهدارنده برای جلوگیری از رشد میکروبی و مقادیر کمی ناخالصی.

بسیاری از رنگدانه‌هایی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می‌گیرند، در ابتدا برای کاربردهای صنعتی مانند رنگ خودرو، پلاستیک و تونر چاپگر به جای تزریق به پوست انسان توسعه داده شدند.

برخی جوهرها حاوی ردپایی از فلزات سنگین از جمله نیکل، کروم، کبالت و گاهی سرب هستند. فلزات سنگین می توانند در سطوح خاصی سمی باشند و به دلیل ایجاد واکنش های آلرژیک و حساسیت های ایمنی شناخته شده هستند.

جوهرهای تاتو همچنین ممکن است حاوی ترکیبات آلی از جمله رنگ های آزو و هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای باشند.

رنگ های آزو رنگ های مصنوعی هستند که به طور گسترده در منسوجات و پلاستیک ها استفاده می شود. تحت شرایط خاص، مانند قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید یا در حین پاک کردن خالکوبی با لیزر، آنها می توانند به آمین های معطر تجزیه شوند. این مواد شیمیایی در مطالعات آزمایشگاهی با سرطان و آسیب ژنتیکی مرتبط هستند.

هیدروکربن‌های آروماتیک چند حلقه‌ای که اغلب به اختصار PAH نامیده می‌شوند، در طی احتراق ناقص مواد آلی تولید می‌شوند و در دوده، اگزوز خودروها و غذاهای ذغالی یافت می‌شوند. جوهرهای تاتو سیاه، که معمولا از کربن سیاه ساخته می شوند، ممکن است حاوی این ترکیبات باشند که برخی از آنها به عنوان سرطان زا طبقه بندی می شوند.

جوهرهای رنگی، به ویژه قرمز، زرد و نارنجی، بیشتر با واکنش های آلرژیک و التهاب مزمن همراه هستند. این تا حدودی به دلیل نمک های فلزی و رنگدانه های آزو است که می توانند به آمین های معطر بالقوه سمی تجزیه شوند.

خالکوبی شامل تزریق جوهر به عمق درم، لایه پوست زیر سطح است. بدن ذرات رنگدانه را به عنوان ماده خارجی می شناسد. سلول های ایمنی سعی می کنند آنها را از بین ببرند، اما ذرات آنقدر بزرگ هستند که نمی توانند به طور کامل پاک شوند. در عوض، آنها در سلول های پوست به دام می افتند و خالکوبی ها را دائمی می کنند.

جوهر تاتو محدود به پوست نمی ماند. مطالعات نشان داده اند که ذرات رنگدانه می توانند از طریق سیستم لنفاوی مهاجرت کرده و در غدد لنفاوی تجمع کنند.

غدد لنفاوی ساختارهای کوچکی هستند که سلول های ایمنی را فیلتر کرده و به هماهنگ کردن پاسخ های ایمنی کمک می کنند. اثرات درازمدت انباشت جوهر در این بافت‌ها بر سلامتی نامشخص است، اما نقش اصلی آن‌ها در دفاع ایمنی نگرانی‌هایی را در مورد قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض فلزات و سموم آلی ایجاد می‌کند.

خالکوبی و سیستم ایمنی بدن

یک مطالعه اخیر نشان می دهد که رنگدانه های خالکوبی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند ممکن است بر فعالیت ایمنی بدن تأثیر بگذارند، باعث التهاب شوند و اثربخشی واکسن های خاص را کاهش دهند.

محققان کشف کرده اند که جوهر خالکوبی توسط سلول های ایمنی در پوست جذب می شود. هنگامی که این سلول ها می میرند، سیگنال هایی را آزاد می کنند که سیستم ایمنی را فعال نگه می دارد و منجر به التهاب در غدد لنفاوی مجاور تا دو ماه می شود.

این مطالعه همچنین نشان داد که جوهر خالکوبی موجود در محل تزریق واکسن، پاسخ‌های ایمنی را به شیوه‌ای خاص واکسن تغییر می‌دهد. به ویژه، با کاهش پاسخ ایمنی به واکسن کووید-19 همراه بود. این بدان معنا نیست که خالکوبی واکسن ها را ناامن می کند.

در عوض، نشان می‌دهد که رنگدانه‌های خالکوبی می‌توانند با سیگنال‌های ایمنی، سیستم ارتباط شیمیایی که سلول‌های ایمنی برای هماهنگ کردن پاسخ‌ها به عفونت یا واکسیناسیون، تحت شرایط خاص استفاده می‌کنند، تداخل ایجاد کنند.

در حال حاضر هیچ شواهد اپیدمیولوژیکی قوی وجود ندارد که خالکوبی را با سرطان در انسان مرتبط کند. با این حال، مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی خطرات بالقوه را نشان می دهد. برخی از رنگدانه های خالکوبی می توانند به مرور زمان یا در معرض اشعه ماوراء بنفش یا حذف خالکوبی با لیزر تخریب شوند و محصولات جانبی سمی و گاهی سرطان زا را تشکیل دهند.

https://www.youtube.com/watch?v=A6sOf2LsZ8s frameborder=”0″ allowfullscreen=”allowfullscreen”>

بسیاری از سرطان‌ها دهه‌ها طول می‌کشد تا ایجاد شوند و مطالعه مستقیم این خطرات را دشوار می‌کند، به‌ویژه با توجه به اینکه اخیراً تاتو چقدر گسترده شده است.

بهترین خطرات ثبت شده برای سلامتی ناشی از خالکوبی واکنش های آلرژیک و التهابی است. جوهر قرمز به ویژه با خارش مداوم، تورم و گرانولوم همراه است. گرانولوم‌ها گره‌های التهابی کوچکی هستند که وقتی سیستم ایمنی سعی می‌کند موادی را که نمی‌تواند حذف کند، جدا کند، تشکیل می‌شوند.

این واکنش‌ها می‌توانند ماه‌ها یا سال‌ها پس از انجام خالکوبی رخ دهند و می‌توانند با قرار گرفتن در معرض نور خورشید یا تغییر در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایجاد شوند. التهاب مزمن با آسیب بافتی و افزایش خطر بیماری همراه است. برای افراد مبتلا به بیماری های خود ایمنی یا سیستم ایمنی ضعیف، خالکوبی می تواند مشکلات بیشتری ایجاد کند.

خطرات عفونت

مانند هر روشی که پوست را سوراخ می کند، خالکوبی نیز خطر عفونت را به همراه دارد. بهداشت ضعیف می تواند منجر به عفونت هایی مانند استافیلوکوکوس اورئوس، هپاتیت B و C و در موارد نادر عفونت های مایکوباکتری غیر معمول شود.

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها در ارزیابی سمیت خالکوبی، فقدان مقررات ثابت است. در بسیاری از کشورها، جوهرهای خالکوبی بسیار کمتر از محصولات آرایشی و بهداشتی تنظیم می شوند و ممکن است تولیدکنندگان ملزم به افشای فهرست کامل مواد تشکیل دهنده نباشند.

اتحادیه اروپا محدودیت‌های سخت‌تری را برای مواد خطرناک موجود در جوهرهای خالکوبی وضع کرده است، اما نظارت جهانی همچنان ناقص است.

برای اکثر مردم، خالکوبی مشکلات جدی برای سلامتی ایجاد نمی کند، اما بدون خطر نیست. خالکوبی موادی را وارد بدن می کند که هرگز برای اقامت طولانی مدت در بافت انسان در نظر گرفته نشده است، که برخی از آنها تحت شرایط خاصی می توانند سمی باشند.

نگرانی اصلی، قرار گرفتن در معرض تجمعی است. همانطور که خالکوبی ها بزرگتر، متعددتر و رنگارنگ تر می شوند، بار شیمیایی کلی افزایش می یابد. همراه با قرار گرفتن در معرض نور خورشید، افزایش سن، تغییرات سیستم ایمنی یا حذف لیزر، این بار ممکن است عواقبی داشته باشد که علم هنوز به طور کامل آنها را کشف نکرده است.

خالکوبی یک شکل قدرتمند برای ابراز وجود باقی می ماند، اما همچنین نشان دهنده یک عمر قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی است. اگرچه شواهد فعلی خطر گسترده ای را نشان نمی دهد، تحقیقات رو به رشد سوالات مهم بی پاسخی در مورد سمیت، اثرات ایمنی و سلامت طولانی مدت را برجسته می کند.

با ادامه رشد خالکوبی در سطح جهانی، نادیده گرفتن استدلال ها برای مقررات بهتر، شفافیت و تحقیقات علمی ادامه دار سخت تر می شود.

منال محمد، مدرس ارشد میکروبیولوژی پزشکی، دانشگاه وست مینستر

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.