آیا می توان بدون درک بزرگترین ساختار موجود در آن ، جهان را درک کرد؟ اساساً ، به احتمال زیاد.
از نظر عملی؟ قطعاً نه اشیاء بسیار بزرگ می توانند درک ما از فضا را تحریف کنند.
اخترشناسان بزرگترین ساختار جهان را تاکنون کشف کرده اند که پس از سیستم اندازه گیری Incan به نام quipu نامیده می شود. حاوی 200 میز خورشیدی تکان دهنده است.
نجوم تلاشی است که در آن تعداد بسیار زیادی بخشی از گفتمان روزانه است. اما حتی در نجوم ، 200 چهارگوش یک عدد است ، آنقدر بزرگ که نادر است.
و اگر جدول بسیار بزرگی از quipu توجه را به خود جلب نکند ، مطمئناً اندازه آن این کار را انجام می دهد. شیء به نام روبنا ، بیش از 400 مگاپار است. این بیش از 1.3 میلیارد سال نوری است.
ساختاری که بزرگ به سادگی برای تأثیرگذاری بر محیط آن و درک این تأثیرات باید برای درک فضا بسیار مهم باشد. طبق مطالعات جدید ، مطالعه Quipu و برادرانش می توانند به ما در درک چگونگی پیشرفت کهکشان ها کمک کنند ، به ما در بهبود مدل های کیهان شناختی و بهبود صحت اندازه گیری های کیهان شناختی خود کمک کنند.
این مطالعه با عنوان “کشف ساختارهای بزرگ در جهان مجاور: کشف روبنا quipu” برای انتشار در مجله پذیرفته شد نجوم و اخترفیزیکحرف هانس بینگر از موسسه مکس پلانک نویسنده پیشرو است.
نویسندگان می نویسند: “برای تعیین دقیق پارامترهای کیهانی ، ما باید اثرات ساختار بزرگ محلی جهان بر روی اندازه گیری ها را درک کنیم.” “آنها شامل اصلاحاتی در پس زمینه مایکروویو فضا ، تحریف تصاویر آسمان از طریق لنزهای گرانشی بزرگ و تأثیر حرکات بزرگ در مقیاس جریان بر روی اندازه گیری های ثابت هابل هستند.”
به روزرسانی ها ساختارهای بسیار بزرگی هستند که حاوی گروه هایی از خوشه های کهکشانی و کلوپ های فوق العاده هستند. آنها آنقدر گسترده هستند که درک ما را از چگونگی رشد جهان ما به چالش می کشند. برخی از آنها به حدی عظیم هستند که مدلهای ما از تکامل کیهان شناختی را می شکنند.
Quipu بزرگترین ساختاری است که تاکنون در جهان پیدا کرده ایم. او و چهار روبنا دیگر که محققان کشف کرده اند شامل 45 درصد از خوشه های کهکشانی ، 30 درصد از کهکشان ها ، 25 درصد ماده و قسمت حجمی 13 درصد است.
تصویر زیر به توضیح اینکه چرا آنها را Quipu خوانده اند ، کمک می کند. دستگاه های Records Quipu از تارهای بافتنی ، که در آن گره ها حاوی اطلاعاتی بر اساس رنگ ، ترتیب و تعداد هستند.
نویسندگان در سند خود توضیح می دهند: “این نظر بهترین تصور از روبنا را به عنوان یک موضوع طولانی با موضوعات جانبی کوچک که نام Quipu را آغاز می کند ، ایجاد می کند.”
در کار خود ، بینگر و محققان مشترکش در طیف وسیعی از 130 تا 250 MPC ، Quipu و چهار روبنا دیگر را پیدا کردند. آنها از خوشه های کهکشانی X -ray برای شناسایی و تجزیه و تحلیل روبنا در ساختار بزرگ کیهانی خود در بررسی خوشه ای X -rays (Classix) استفاده کردند.
خوشه های کهکشانی X -ray می توانند حاوی هزاران کهکشان و گاز داخل جمجمه بسیار گرم باشند که X -rays را منتشر می کند. این تولید گازهای گلخانه ای کلید نقشه برداری از توده روبنا است. پرتوهای X متراکم ترین مناطق غلظت ماده و شبکه اصلی فضایی را کنترل می کنند. انتشار گازهای گلخانه ای مانند صفحات شناسایی روبنا است.
نویسندگان خاطرنشان می کنند که “تفاوت در چگالی کهکشان در اطراف خوشه های میدانی و اعضای روبنا قابل توجه است.” این امر می تواند به این دلیل باشد که خوشه های مزرعه توسط خوشه های عظیم کمتری نسبت به آنهایی که در روبنا هستند ، ساکن هستند ، نه به این دلیل که خوشه های میدانی چگالی بیشتری از کهکشان دارند.
صرف نظر از دلایل ، توده این روبناها تأثیر زیادی در تلاش ما برای مشاهده ، اندازه گیری و درک فضا دارد. نویسندگان می نویسند: “این ساختارهای بزرگ نشان خود را بر مشاهدات کیهان شناسی می گذارند.”
به روزرسانی ها یک علامت در پس زمینه مایکروویو فضا (CMB) می گذارد ، که یک تابش مذهبی از Big Bang و شواهد کلیدی است که از آن پشتیبانی می کند. خصوصیات CMB با پیش بینی های نظری ما با دقت تقریباً جراحی مطابقت دارد.
گرانش روباهها CMB را تغییر می دهد زیرا با توجه به اثر یکپارچه Sachs-Wolfe (ISW) از آنها عبور می کند و نوسانات CMB را تولید می کند. این نوسانات مصنوعات پیش زمینه ای هستند که فیلتر کردن آن دشوار است و مداخله در درک ما از CMB و بنابراین ، Big Bang را معرفی می کند.
ارتقاء همچنین می تواند بر اندازه گیری های ثابت هابل تأثیر بگذارد ، یک ارزش اصلی در کیهان شناسی که توصیف می کند که چگونه جهان به سرعت گسترش می یابد. با حرکت بیشتر کهکشان ها به دلیل گسترش ، آنها همچنین دارای سرعت محلی به نام سرعت ویژه یا حرکات جریان هستند.
برای درک واضح گسترش ، آنها باید از انبساط جدا شوند. توده بزرگ این روبناها بر این حرکات جریان تأثیر می گذارد و اندازه گیری های ما از هابل ثابت را تحریف می کند.
این مطالعه همچنین خاطرنشان می کند که این ساختارهای عظیم می توانند تصاویر آسمانی ما را از طریق یک لنز گرانشی بزرگ در مقیاس تغییر داده و تحریف کنند. این می تواند خطاها را در اندازه گیری های ما ایجاد کند.
از طرف دیگر ، شبیه سازی های CDM Lambda ، روبنا هایی مانند Quipu و چهار مورد دیگر را تولید می کنند. Lambda CDM الگوی استاندارد ما از کیهان شناسی Big Bang است و بخش اعظم آنچه را که در جهان می بینیم به عنوان ساختار بزرگ آن در نظر می گیرد.
نویسندگان می نویسند: “ما روبنا با خصوصیات مشابه در شبیه سازی ها بر اساس مدل های کیهان شناسی Lambda-CDM می یابیم.”
واضح است که این روبنا برای درک جهان بسیار مهم است. آنها بخش قابل توجهی از ماده آن را دارند و به روش های اساسی بر محیط آنها تأثیر می گذارند. تحقیقات بیشتری برای درک آنها و تأثیر آنها لازم است.
نویسندگان در نتیجه گیری خود نوشتند: “مطالعات بعدی جالب در مورد اکتشافات ما شامل مطالعات مربوط به تأثیر این محیط ها بر جمعیت و تکامل کهکشان است.”
طبق این مطالعه ، این روبناها برای همیشه ادامه نمی یابد. Borringer و همدستان های وی توضیح می دهند: “در آینده تکامل کیهانی ، این روبناها برای تقسیم به چندین واحد در حال فروپاشی باید تقسیم شوند. آنها پیکربندی گذرا هستند.”
“اما در حال حاضر آنها موجودات فیزیکی ویژه ای با خصوصیات مشخصه و محیط های خاص کیهانی هستند که مستحق توجه ویژه هستند.”
این مقاله در ابتدا توسط Universe Today منتشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
