براق مرموز در اقیانوس میلیاردها موجودات کوچک است: Sciencealert

آبهای آبی روشن اقیانوس جنوبی ، که دانشمندان متعجب هستند ، در اوایل دهه 2000 در تصاویر ماهواره ای مشاهده شد ، شاید سرانجام توسط اقیانوس شناسی رمزگشایی شود.

غلظت نقشه برداری از فیتوپلانکتون و ترکیبات بیوگووشیمیایی ، ترکیبی کنجکاو از میکروارگانیسم ها را نشان داده است که باعث فرضیه هایی در مورد نحوه آب های سرد اقیانوس های جنوبی جهان می شود.

در شمال شمال فیروزه ، حلقه بازتاب آب دریا به نام کمربند بزرگ کلسیت جریان دارد. همچنین حدود دو دهه پیش کشف شده است ، از آن زمان مشخص شده است که میلیاردها بیگانگان در حال خوردن نور خورشید “cocolitophores” هستند ، که مقیاس بازتابی آنها به عنوان کوکولیت شناخته می شود.

متصل: جو ما گرد و غبار را از صحرا به مواد معدنی تبدیل می کند که زندگی را تغذیه می کنند

با استفاده از کربن معدنی برای ساختن پوسته های کلسیت خود ، کمربند کاکائوئی نقش مهمی در چرخه جهانی کربن دارد و هر سال تقریباً 30 میلیون تن عنصر متمرکز است.

غلظت بالای کوکولیت بازتاب اقیانوس را افزایش می دهد ، که معمولاً اقیانوس شناسی ماهواره ای برای ارزیابی غلظت غلظت کلسیت اقیانوس استفاده می کنند. حرفاین یک تکه مرموز از زرق و برق آبی-سبز به جنوب حلقه بزرگ کلسیت نیز می تواند توسط کوکاول ها توضیح داده شود ، اگر نه این واقعیت که آب ها برای شکوفایی ریزگردها باید خیلی سرد باشند.

غالباً توسط دریاهای خشن ، ابرهای سنگین و کوه های یخ ، جزر و مد فیروزه ای پنهان شده و تاکنون نگاه کردن به فضا دشوار بوده است. اقیانوس شناس بارنی بالچ و همکارانش تصمیم گرفتند که تنها راه برای درک آنچه واقعاً اتفاق می افتد ورود به دریا بود. همانطور که آنها در سند خود می نویسند ، “به دلیل دوری بودن ، چندین اندازه گیری حقیقت دریایی در منطقه وجود دارد.”

در کشتی تحقیقاتی راجر رول ، بالچ و تیمش سفر کردند از هاوایی به قطب جنوبی ، با عبور از کمربند بزرگ کلسیت ، که مانند تابستان در نیمکره جنوبی ، شکوفا شد.

بالچ توضیح می دهد: “ماهواره ها تنها چند متر اقیانوس را می بینند ، اما ما توانستیم با اندازه گیری های متعدد از اعماق چندگانه شکسته شویم.” “هیچ چیز مانند اندازه گیری چیزی برای بسیاری از راه ها برای گفتن یک داستان کامل تر وجود ندارد.”

این اندازه گیری ها شامل رنگ اقیانوس است ، میزان کلسیفیکاسیون ، میزان فتوسنتز و از همه مهمتر – غلظت معدنی کربن و سیلیس. مواد معدنی که کوکولیتوفورها و رقبای آنها ، دیاتومها هستند و پوسته های میکروسکوپی خود را می سازند.

هر دوی این پلانکتون – دیاتومها و کوکولیتوفورها – سوله های مشابهی را پر می کنند ، که آنها رقبای از پیش تعیین شده هستند و در اقیانوس عمیق به کربن آلی در اقیانوس عمیق می پردازند و انرژی هایی را تولید می کنند که زنجیرهای دریایی گسترده ای را که در سراسر جهان گسترش می یابد ، تولید می کند.

کمربند بزرگ کلسیت همیشه قلمرو Cocoistrophore در نظر گرفته شده است. در همه جا در جنوب جبهه قطبی خود ، پادشاهی دیاتومها است.

نویسندگان می نویسند: “آبهای بازتاب بالا ، در جنوب کمربند بزرگ کلسیت ، به طور مرتب مورد بررسی قرار می گیرند ، اما به دلیل این واقعیت که Cocolitophores معمولاً در چنین آبهای سرد یافت نمی شود ، مورد سؤال قرار می گیرند.”

“در عوض ، فرض بر این است که افزایش بازتاب ممکن است ناشی از سایر مواد بازتاب زیاد مانند یخ آزاد ، آرد یخبندان باشد ، عکسبرداری [algae] این شکوفه ، افزایش فرکانس حباب یا سایر ذرات گرد و غبار معلق مانند غلظت بالای اوپال معلق در ارتباط با دیاتومها است. “

نمونه های آب نه تنها اولین شواهد کلسیفیکاسیون را که در این آبهای جنوبی اتفاق افتاد ، بازگشت ، بلکه شواهد بصری مستقیم از کوکولیتوفورها را که در آن هیچ کس انتظار نداشت ، مستقیماً مستقیماً نشان داد.

نویسندگان گفتند: “غلظت متوسط کوکولیتروفورهای تحت پوشش و کوکول های جداگانه توسط کمربند بزرگ کلسیت تا 60 درجه سانتیگراد مشاهده شده است.”

اما چند کوکول ولگرد نمی توانند نور کافی را برای توضیح روشنایی در تصاویر ماهواره ای منعکس کنند.

به نظر می رسد که دیاتومها در این آبها چنان متراکم هستند که شیشه آنها ، بازتابنده سازه ها قادر به ایجاد یک اثر نوری مشابه بودند کوکاول

“نتایج ما نشان می دهد که این آبهای قطبی بسیار منعکس کننده نتیجه پراکندگی از فرستولی دیاتونیک است نه توسط کوکولیتوفورها و در اندازه گیری ماهواره به عنوان کربن معدنی تفسیر شده اند.

بالچ و همکارانش پیشنهاد می کنند که نحوه ارزیابی ماهواره ها باید با توجه به این همه ، کربن خصوصی مورد بازبینی قرار گیرد.

“ما در حال گسترش دیدگاه های خود در مورد محل زندگی کوکاول ها هستیم و سرانجام شروع به درک مدل هایی که در تصاویر ماهواره ای از این قسمت از اقیانوس می بینیم ، که به ندرت به آن خواهیم رفت ، می پردازیم. ”

این مطالعه در منتشر شده است چرخه های بیوژئوشیمیایی جهانی.