اکثر کهنه سربازان ارتش ایالات متحده که از داروهای روانگردان استفاده می کردند در یک نظرسنجی اخیر گزارش دادند که این مواد را برای شفا یا اکتشاف معنوی دنبال می کردند و بیش از 80 درصد گفتند که از این تجربه سود می بردند – حتی آنهایی که نتایج چالش برانگیز داشتند.
این مطالعه همچنین نشان داد که بسیاری از جانبازان در صورت ارائه درمان روانگردان، احتمال بیشتری برای مراجعه به مراقبت های روانپزشکی یا بازگشت به مراقبت در وزارت امور کهنه سربازان ایالات متحده (VA) دارند.
به گفته محققان، یافته‌های این مطالعه جامع از تجربیات جانبازان با داروهای روانگردان ممکن است به پزشکان درک روشن‌تری از انتظارات جامعه جانبازان و نیازهای خاص مراقبت‌های بهداشت روانی بدهد.
با وجود تمام پیچیدگی‌هایی که جانبازان تجربه می‌کنند و خطر بالاتری که آنها برای تجربه نه تنها یک، بلکه چندین چالش سلامت روانی و جسمی دارند، منطقی است که آنها به دنبال فرصت‌هایی برای رسیدگی به این چالش‌ها باشند، به‌ویژه زمانی که احساس می‌کنند این چالش‌ها هستند. آلن دیویس، نویسنده اصلی، دانشیار و مدیر مرکز تحقیقات و آموزش پزشکی روانگردان در کالج مددکاری اجتماعی دانشگاه ایالتی اوهایو، گفت: با سیستم فعلی اینجا در ایالات متحده مواجه نیستیم.
این مطالعه اخیرا در منتشر شده است مجله داروهای روانگردان.
VA تخمین می‌زند که تا سال 2021، بیش از 17 کهنه سرباز آمریکایی هر روز بر اثر خودکشی جان خود را از دست می‌دهند. مطالعات نشان می‌دهد که بین 44 تا 72 درصد جانبازان در طول انتقال از زندگی نظامی به غیرنظامی به شدت تحت فشار قرار می‌گیرند.
تیم تحقیقاتی که شامل جانبازان می‌شد، با سایر اعضای خدمات سابق مشورت کرد تا مطالعه‌ای را بررسی کند که الگوهای مصرف روانگردان، دیدگاه‌های کسانی که مصرف مواد روانگردان را گزارش کرده‌اند یا گزارش نکرده‌اند، و اینکه چه مزایا و پیامدهای نامطلوبی با استفاده جانبازان مرتبط است، بررسی می‌کند. داروها کهنه سربازان از طریق تبلیغات آنلاین و انجمن ها، دعوت نامه های ایمیلی و دهان به دهان به این مطالعه جذب شدند.
مارک بیتس، خلبان بازنشسته نیروی هوایی ایالات متحده و روانشناس بالینی در Sunstone Therapies، مرکز درمانی مریلند که در مورد کمک های روانگردان تحقیق می کند، گفت: درک فرهنگ کهنه سربازان برای درمانگران غیرنظامی که با این جمعیت کار می کنند بسیار مهم است.
این در مورد اجتناب از تضعیف ناخواسته رابطه درمانی و دانستن چگونگی استفاده از فرهنگ نظامی به عنوان یک چارچوب مرجع موثر است. این نیز بخشی از دلیلی است که ما به دقت با تیمی از مشاوران کهنه کار در هنگام ایجاد و اعتبارسنجی سؤالات نظرسنجی مشورت کردیم.»
بیتس گفت: از آنجایی که حمایت جانبازان برای دسترسی به درمان با کمک روانگردان در سال‌های اخیر افزایش یافته است، بیتس گفت: “نیاز بسیار مبرمی برای بررسی هر چیزی که نویدبخش درمان سلامت روان باشد، وجود دارد.”
نمونه مطالعه شامل 426 شرکت‌کننده بود که به دو گروه تقسیم شدند – کسانی که (217) و کسانی که (209) از داروهای روانگردان استفاده نکرده بودند. داروهایی که توسط جانبازان استفاده می شود عبارتند از سیلوسیبین (قارچ جادویی)، LSD، کتامین، MDMA (اکستازی)، آیاهواسکا، ایبوگائین، 5-MeO-DMT (وزغ) و peyote/mescaline. شایع ترین دلایل گزارش شده برای استفاده، شفا یا درمان (69٪)، کاوش معنوی (47.5٪)، یا تفریح (38.7٪) بود.
در مقایسه با جانبازانی که از داروهای روانگردان استفاده نمی کردند، جانبازانی که این داروها را مصرف می کردند بیشتر سن داشتند و زمان بیشتری را در طول خدمت خود صرف کار کرده بودند و نسبت بیشتری از آنها اختلال استرس پس از سانحه، افسردگی و اضطراب را گزارش کردند.
در حالی که برخی از شرکت کنندگان هنگام استفاده از داروهای روانگردان تنها بودند، بسیاری از آنها گزارش دادند که آنها را در مکان های معنوی یا خارج از منزل، با دوستان، یا در کلینیک های پزشکی یا مراکز خلوت – هم در ایالات متحده و هم در خارج از کشور مصرف می کردند.
به طور کلی، شرکت کنندگان تجربیات روانگردان را صرف نظر از اینکه تجربه را به طور یکنواخت مثبت (88.6٪) مثبت می دانستند یا یک یا چند پیامد نامطلوب (81.3٪) را تجربه کردند، به عنوان مفید ارزیابی کردند. شایع ترین پیامدهای نامطلوب، فلاش بک و ولع خوردن یا تلاش برای کاهش مصرف روانگردان است. تعداد کمتری از شرکت کنندگان گزارش دادند که برای مصرف مواد مخدر دستگیر شده اند یا به دنبال درمان پزشکی هستند.
تجزیه و تحلیل آماری تعدادی از عوامل را شناسایی کرد که احتمال پیامدهای منفی را کاهش می‌دهند: سن، استفاده از سیلوسایبین، افسردگی یا اضطراب، دریافت داروهای روانگردان از منبع امن، آماده بودن، راحت بودن و اعتماد به نفس در طول درمان، و توانایی اعتماد کردن، رها کردن و بودن برای تلاش باز است
دیویس گفت: “این یافته نشان می دهد که چقدر مهم است که افراد در جامعه کهنه سربازان بدانند که توجه به این موارد قبل از استفاده می تواند به آنها کمک کند تا آنها را برای بهترین نتیجه ممکن تنظیم کنند.”
از آنجایی که اکثر روانگردان ها تحت قانون مواد کنترل شده به عنوان داروهای جدول I طبقه بندی می شوند، در حال حاضر تنها راه قانونی برای اکثر مردم برای دسترسی به آنها در ایالات متحده، انجام کارآزمایی بالینی است. دیویس یک مطالعه مداوم در مورد درمان با کمک سیلوسایبین در ایالت اوهایو برای درمان PTSD در میان کهنه‌سربازان ارتش رهبری می‌کند و بیتس و همکارانش در Sunstone Therapies تاکنون بسیاری از کهنه‌کاران را درمان کرده‌اند.
محققان گفتند که یافتن اینکه جانبازان مورد بررسی از فرصت دسترسی به درمان روانگردان در VA استقبال می کنند، نکته مهم این مطالعه بود.
دیویس گفت: «آنچه در مورد این مطالعه و درک علاقه جانبازان به روان‌گردانی واقعاً هیجان‌انگیز است این است که به طور بالقوه فرصتی را برای رسیدگی مستقیم به برخی از چالش‌های اساسی آنها باز می‌کند. “کهنه سربازان با خودکشی می میرند و از کشور فرار می کنند تا این فرصت ها را در جای دیگری بیابند، بنابراین پیام واضح است. این باید در دسترس باشد.»
نویسندگان دیگر هم ناتان سِپدا، آدام لوین، و استیسی آرمسترانگ از ایالت اوهایو بودند. محقق مستقل اریک لوند؛ رابرت کافمن از درمان های سان استون؛ کاتینکا هویر از کالج پزشکی ویسکانسین؛ و راشل یهودا از دانشکده پزشکی ایکان در کوه سینا.
این کار توسط اهداکنندگان خصوصی، صندوق هدیه خانواده Cammack، مرکز تحقیقات روان‌درمانی و تروما در دانشکده پزشکی Icahn، مرکز جانز هاپکینز برای تحقیقات روانگردان و تحقیقات آگاهی، و CPDRE ایالت اوهایو حمایت شد.
متصل شد
