اقیانوس بیشتر و تاریک تر می شود ، هر آنچه را که در آن زندگی می کند تهدید می کند: Sciencealert

تقریباً تمام زندگی در اقیانوس بستگی به آبهای فوقانی دارد که در آن نور خورشید فیلتر می شود ، معروف به دوربین است – اما تحقیقات جدید نشان می دهد که این پنجره باریک از نور دریایی با ارزش در اقیانوس های سراسر جهان کوچک می شود. در 20 سال گذشته ، دانشمندان دریایی کشف کرده اند ، بیش از یک پنجم اقیانوس های ما به طور فزاینده ای تاریک شده اند.

توماس دیویس ، زیست شناس دریایی در دانشگاه PLIM ، و تیم اسمیت ، بیوگیمیست دریایی از دانشگاه اکستر ، متوجه شد که با وجود نگرانی های روزافزون دانشمندان در مورد تاریکی اقیانوس ، هیچ کس واقعاً مدرک خود را تعیین نکرد.

دیویس می گوید: “مطالعاتی وجود دارد که نشان می دهد چگونه سطح اقیانوس طی 20 سال گذشته رنگ تغییر کرده است ، به طور بالقوه در نتیجه تغییر در جوامع پلانکتون.”

“نتایج ما شواهدی ارائه می دهد که چنین تغییراتی باعث تاریک شدن گسترده می شود ، که باعث کاهش میزان اقیانوس در دسترس حیواناتی که برای زنده ماندن و تولید مثل آنها به خورشید و ماه متکی هستند ، کاهش می یابد.”

Dair of Satellite Data از سال 2003 تا 2022 با مدل سازی عددی ، این دوتایی مدلی از عمق منطقه عزت نفس عکس – که ذاتاً زیستگاه را برای بیشتر زندگی اقیانوس محدود می کند – در طول سالها کاهش یافته است.

منطقه عکسبرداری بزرگترین لایه اقیانوس است ، جایی که نور خورشید (از جمله این منعکس کننده در خارج از ماه است) به آب نفوذ می کند. تمام ارگانیسم های دریایی که فتوسنتز می شوند – چمن های دریایی ، جلبک ها و مهمترین آنها ، فیتوپلانکتون – باید در کوچکترین قسمت های این لایه زندگی کنند تا انرژی خورشید را مهار کنند.

بنابراین بسیاری از ارگانیسم های دیگر که به این تولید کنندگان اصلی وابسته هستند – مانند مرجان ها ، سخت پوستان ، ماهی و پستانداران دریایی – نیز در دوربین آویزان هستند.

https://www.youtube.com/watch؟v=se8jyv_ckng FrameBorder = “0 ″ Allow =” شتاب سنج ؛ بازی اتوماتیک ؛ کلیپ بورد ؛ رسانه های رمزگذاری شده ؛ ژیروسکوپ تصویر در تصویر ؛ سهم وب “refererPolicy =” stict-origin-when-cross-origin “اجازه تمام صفحه>

این مطالعه در تقریباً 10 درصد از اقیانوس های جهان ، عمق منطقه عکاسی با بیش از 50 متر (164 فوت) منقبض شده است. این بدان معنی است که زیستگاه سه بعدی بسیار کوچکتر شده و منجر به رقابت بیشتر برای منابع می شود. حتی بدتر ، در 2.6 درصد از اقیانوس ، دوربین بیش از 100 متر کاهش یافته است.

اسمیت می گوید: “اقیانوس به مراتب پویاتر از آن است که اغلب به آنها اعتبار داده می شود. به عنوان مثال ، ما می دانیم که سطح نور در ستون آب برای هر دوره 24 ساعته متفاوت است و حیواناتی که رفتار آنها مستقیماً تحت تأثیر نور قرار دارد ، نسبت به فرآیندهای آن بسیار حساس تر هستند.”

“اگر منطقه عکاسی در قسمتهای بزرگی از اقیانوس در حدود 50 متر کاهش یابد ، حیواناتی که به نور نیاز دارند ، به سطح مجبور می شوند که مجبور شوند برای غذا و سایر منابع مورد نیاز خود به رقابت بپردازند. این می تواند منجر به تغییرات اساسی در کل اکوسیستم دریایی شود.”

عوامل مختلفی بر عمق دوربین تأثیر می گذارد. نوری که در بینی عمودی به اقیانوس برخورد می کند ، مانند پرتوهای استوایی که در وسط روز می درخشد ، می تواند بیشتر به داخل آب نفوذ کند ، با فوتون های کمتری که توسط سطح منعکس می شود.

و هرچه مقاومت کمتری با کسانی که فرود می آیند ، به شکل رسوب معلق و ماده ارگانیک ، بیشتر می توانند شیرجه بزنند. بنابراین ، در آبهای گرمسیری روشن ، نور می تواند تا 80 متر عمق نفوذ کند.

با این حال ، هنگامی که با زاویه وارد آب می شوید ، نور بیشتری توسط سطح منعکس می شود و فوتون هایی که سطح را می شکنند باید در مسیر پایین حرکت کنند. این منجر به یک منطقه عکس بسیار بزرگتر از قطب ها می شود -در بعضی از نقاط کمتر از 10 متر.

این ممکن است تا حدی توضیح دهد که چرا برخی از مشهورترین تغییرات در مناطق فیزیکی قطب شمال و قطب جنوب مشاهده شده است. اما رسوب و سایر مواد معلق ، مانند جلبک های گلدار ، آب را بدون محاصره تر می کند و بر اعماق نور می تواند تأثیر بگذارد.

این همان چیزی است که دیویس و اسمیت در دهه های اخیر به آبهای جهانی مظنون مظنون هستند.

آنها در مقاله تحقیقاتی خود می نویسند: “ترکیبی از مواد مغذی ، مواد آلی و بار رسوب در نزدیکی سواحل و تغییر در گردش جهانی اقیانوس احتمالاً باعث افزایش بهره وری اولیه و ثانویه می شود که باعث کاهش نفوذ نور به آبهای سطحی می شود.”

در موارد شدید ، مانند گل های جلبک اخیر در صخره های جنوبی استرالیا ، کمبود نور می تواند منجر به وقایع مرگ و میر گسترده شود.

اما مناطق عکاسی در جهان نه تنها در نزدیکی ساحل در حال کوچک شدن است ، جایی که ما انتظار داریم بیش از حد از جریان فعالیت های انسانی برای تاری کردن آبها ، همانطور که در دریای بالتیک و سواحل شرقی انگلیس و اسکاتلند مشاهده می شود. تاریکی همچنین در خلیج فارس و قطب ها بیان شد ، جایی که تغییرات آب و هوا به سرعت سیستم های طبیعی را تغییر می دهد.

دیویس می گوید: “ما همچنین برای هوایی که نفس می کشیم ، ماهی هایی که می خوریم ، توانایی ما در مبارزه با تغییرات آب و هوا و سلامت کلی و خوب بودن کره زمین ، به اقیانوس و مناطق فوتوتیک آن اعتماد می کنیم.”

“با توجه به همه اینها ، اکتشافات ما دلیل واقعی نگرانی است.”

این مطالعه در منتشر شده است زیست شناسی تغییر جهانیحرف