برای تعداد فزاینده ای از مردان میانسال ، پیری دیگر به معنای انتقال پوست خنجر ، مفاصل ملتهب یا کندی متابولیسم نیست. در عوض ، این یک آزمایش علمی می شود.
مرز جدید؟ ترکیبات پپتیدهای تزریقی- تجربی که نوید بهبودی سریع ، از دست دادن چربی و سود عضلات را با سهولت دو بار در روز تا یک هفته جیب می دهند.
پس از محدود کردن آزمایشگاه های نخبه و انجمن های نامشخص بدن سازی ، این زنجیره های اسید آمینه اکنون فضاهای سلامتی ، انتشار گازهای گلخانه ای در رسانه های اجتماعی و بازارهای آنلاین را سیل می کنند. اگرچه آنها به عنوان “Biohacs نسل بعدی” و “مواد شیمیایی تحقیق” در بازار موجود هستند ، بسیاری از پپتیدها برای استفاده از انسان تأیید نشده اند و آزمایش های بالینی اساسی ندارند.
با این حال ، محبوبیت آنها در حال افزایش است – این امر به بررسی ، تأثیرگذار و وعده اغوا کننده بازگشت.
متصل: وعده داروی کاهش وزن جدید تنها با یک دوز ماهانه کار می کند
اما در زیر سطح بازاریابی براق و خیالات تناسب اندام یک حقیقت بسیار مزاحم است: بسیاری از این مواد در یک منطقه خاکستری پزشکی کار می کنند ، با خطرات طولانی مدت ناشناخته ، استانداردهای تولید مشکوک و در برخی موارد عوارض جانبی تهدید کننده زندگی.
پپتیدها برای دارو کاملاً جدید نیستند. اولین داروی پپتید – انسولین – در سال 1921 جدا شد و در سال 1923 در شبکه تجاری در دسترس قرار گرفت. امروز ، امروزه بیش از 100 داروی پپتید تأیید شده است ، از جمله نیمه گلوتید – که بیشتر به عنوان Ozmpic و Wegovy شناخته می شود.
اما ترکیباتی که اکنون در جوامع تناسب اندام توزیع شده اند ، یک دسته بسیار متفاوت هستند. آنها مواد آزمایشی هستند که در مطالعات حیوانات نوید نشان داده اند اما هرگز آزمایشات مناسب انسانی را پشت سر نگذاشته اند.
“پشته گرگ”
یکی از این ترکیبات ، برای اولین بار در آب معده انسان ، که توجه زیادی را به خود جلب می کند ، BPC-157 است. مطالعات اولیه حیوانات نشان می دهد که این می تواند به ترمیم بافت آسیب دیده در بدن کمک کند.
محققان بدون یافتن عوارض جانبی جدی ، آن را بر روی موش ها ، موش ها ، خرگوش ها و سگ ها آزمایش کردند. به نظر می رسد این ترکیب از بهبودی تاندون ها ، دندان ها و اندام های گوارشی ، از جمله معده ، روده ، کبد و لوزالمعده پشتیبانی می کند.
دانشمندان هنوز هم به طور کامل درک نمی کنند که چگونه BPC-157 کار می کند ، اما مطالعات حیوانات نشان می دهد که این امر چندین فرآیند بیولوژیکی را برای بهبودی مهم می کند. به نظر می رسد این ترکیب به سلول ها کمک می کند تا به مناطق آسیب دیده حرکت کنند و رشد رگ های خونی جدید را ترویج کنند و مواد مغذی و اکسیژن را به بافت هایی که نیاز به ترمیم دارند ، وارد کند.
ترکیب دیگری که مورد توجه قرار می گیرد TB500 است. این یک نسخه مصنوعی از تیموزین بتا 4 است ، یک قطعه پروتئینی که به طور طبیعی رخ می دهد که نقش مهمی در ترمیم و بازسازی سلول ها و بافت های آسیب دیده دارد.
همچنین با کاهش التهاب و محافظت در برابر میکروب ها به محافظت از سلول ها در برابر آسیب بیشتر کمک می کند. ترکیبی از BPC-157 و TB500 نام مستعار “The Wolverine Stack” را به نام Superhero Marvel که به دلیل بهبودی سریع آن شناخته شده است ، به دست آورد.
سپس یک IGF-1 LR3 ، VRSION اصلاح شده پروتئین طبیعی (IGF-1) همراه با رشد عضلات وجود دارد. نشان داده شده است که این ترکیب مصنوعی در مطالعات حیوانات 2.5 برابر توده عضلانی را افزایش می دهد ، اگرچه هرگز در انسان مورد مطالعه قرار نگرفته است.
مطالعات محدود انسانی که برای این ترکیبات وجود دارد ، نتایج غیرقابل اطمینان را ارائه می دهد. به عنوان مثال ، یک مطالعه نشان می دهد که بیش از 90 ٪ از بیماران پس از تزریق با BPC-157 ، درد زانو را کاهش داده اند. با این حال ، این مطالعه دارای یک گروه کنترل و چندین مشکل روش شناختی نیست ، بنابراین نتایج باید با احتیاط در نظر گرفته شود.
خطرات پنهان
اگرچه نتایج اولیه هیجان انگیز به نظر می رسد ، اما این ترکیبات آزمایشی می توانند خطرناک باشند. تهیه آنها شامل مواد شیمیایی ویژه ای به نام عوامل اتصال دهنده است که می تواند باعث واکنش های آلرژیک جدی ، از جمله شرایط آنافیلاکسی-لیفلونگ شود.
عواقب سلامت بسیار فراتر از واکنشهای آلرژیک است. تزریق طولانی مدت مواد اثربخشی می تواند منجر به نارسایی قلبی شود ، که می تواند به سرعت با یک هشدار جزئی اتفاق بیفتد ، همانطور که در آخرین موارد پزشکی بدنسازان جوان ثبت شده است.
صدمات مرتبط با تزریق تهدیدی مهم دیگر است. “سندرم بخش” می تواند در مناطقی از تزریق به عضلات پاها ایجاد شود و باعث بی حسی ، لخته های خون و اسپاسم عضلات شود که منجر به از بین رفتن مداوم عملکرد می شود.
در موارد شدید ، پوست و بافت اصلی ممکن است تحت نیاز نکروز (مرگ بافتی) که نیاز به آنتی بیوتیک یا جراحی برای درمان دارد. هنوز گزارش های بیشتری در مورد کاربرانی که HIV ، هپاتیت B و C و عفونت های جدی چشم را از تزریق آلوده کوچک می کنند ، وجود دارد.
این ترکیبات نه تنها روی ماهیچه ها متمرکز شده اند – آنها بر کل بدن تأثیر می گذارند به گونه ای که دانشمندان تازه شروع به درک آن می کنند. برخی در تولید انسولین طبیعی دخالت می کنند ، در حالی که برخی دیگر مسیرهای بیولوژیکی را که سلولهای سالم برای رشد و ترمیم استفاده می کنند ، فعال می کنند.
اضطراب این است که همین مسیرها توسط سلولهای سرطانی عمل می کنند. مسیر VEGF ، که رشد رگ های خونی را تقویت می کند ، در حدود نیمی از کل سرطان های انسان از جمله ملانوما و سرطان تخمدان فعال است. مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهد که تیموزین بتا 4 ممکن است در حمایت از سرطان روده بزرگ و لوزالمعده نقش داشته باشد.
اگرچه هیچ مدرک مستقیمی در مورد ترکیبات مانند BPC-157 یا TB500 به سرطان وجود ندارد ، محققان تأکید می کنند که اثرات طولانی مدت ناشناخته است زیرا این مواد هرگز آزمایشات مناسب انسانی را انجام نداده اند. آژانس ضد دوپینگ جهانی این ترکیبات را ممنوع اعلام کرده است و خاطرنشان می کند که آنها از طرف هر بدن بهداشتی تأیید ندارند و فقط به عنوان ابزارهای معاینه در نظر گرفته شده اند.
افزایش مشکل
با این وجود ، به نظر می رسد استفاده از آنها به سرعت در حال گسترش است. در یک نظرسنجی در سال 2014 نشان داد که 8.2 ٪ از اعضای تناسب اندام از داروهای در حال افزایش کارآیی استفاده کرده اند. تا سال 2024 ، یک بررسی جامع نشان می دهد که این رقم می تواند به 29 ٪ برسد. شاید بیشترین نگرانی: فقط 38 ٪ از مصرف کنندگان خطرات بهداشتی مرتبط با آنها را تشخیص می دهند.
این ترکیبات آزمایشی قمار خطرناکی با سلامت طولانی مدت است. بر خلاف داروهای تأیید شده ، آنها آزمایشات دقیق لازم برای درک مشخصات ایمنی آنها در انسان را پشت سر نگذاشته اند. اگرچه آنها می توانند نوید عملکرد و بهبودی بهبود یافته را بدهند ، اما آنها آن را با قیمتی تحویل می دهند که مصرف کنندگان تا زمانی که خیلی دیر نشده باشد ، کاملاً درک نمی کنند.
تماس قابل درک است -چه کسی نمی خواهد سریعتر بهبودی و صدای عضلات بهتری داشته باشد؟ اما واقعیت این است که این مواد به دلایل خوبی تجربی باقی می مانند. تا زمان انجام آزمایشات مناسب انسانی ، مصرف کنندگان اساساً داوطلبانه به عنوان افراد آزمایش در یک آزمایش کنترل نشده با بدن خود هستند.
آدام تیلور ، استاد آناتومی ، دانشگاه لنکستر
این مقاله توسط مجوز Creative Commons دوباره منتشر شد. مقاله اصلی را بخوانید.
