سالهاست که ناسا ناهنجاری عجیب و غریب در میدان مغناطیسی زمین مشاهده کرده است: منطقه ای غول پیکر با شدت مغناطیسی پایین تر در آسمان در بالای سیاره که بین آمریکای جنوبی و جنوب غربی آفریقا گسترش یافته است.
این پدیده عظیم و در حال توسعه ، به نام ناهنجاری آتلانتیک جنوبی ، سالها مورد علاقه خود قرار گرفته و بر دانشمندان تأثیر می گذارد و شاید بیشتر از محققان ناسا باشد.
ماهواره ها و فضاپیما آژانس فضایی به ویژه در برابر قدرت ضعیف میدان مغناطیسی در ناهنجاری و قرار گرفتن در معرض ذرات بارگذاری شده از خورشید آسیب پذیر هستند.
ناهنجاری آتلانتیک جنوبی (SAA) – که توسط ناسا به یک “دندان” در میدان مغناطیسی زمین یا نوعی “گودال در فضا” تشبیه شده است – به طور کلی دوزها زندگی روی زمین را تحت تأثیر قرار می دهند ، اما SAM (از جمله ایستگاه فضایی بین المللی) ، که مستقیماً از درون ناهنجاری عبور می کنند ، در حالی که آنها در سطح زمین در ارتفاع های کم زمین قرار دارند.
در طی این جلسات ، کاهش قدرت میدان مغناطیسی در داخل ناهنجاری به این معنی است که اگر تحت تأثیر پروتون های پر انرژی ساطع شده توسط خورشید قرار بگیرند ، سیستم های فناوری در ماهواره های تخته نیز می توانند پاره شوند.
متصل: بشریت آنقدر آب را چاقو زده است که قطب های مغناطیسی زمین جابجا شده است
این شوک های تصادفی معمولاً فقط می توانند مشکلات سطح پایین را ایجاد کنند ، اما آنها خطر از بین رفتن داده های قابل توجه یا حتی آسیب دائمی به اجزای کلیدی را دارند-اپراتورهای ماهواره ای اجباری برای محرومیت از سیستم های فضاپیما به طور مرتب قبل از ورود فضاپیما به منطقه ناهنجاری.
نرم شدن این خطرات در فضا یکی از دلایلی است که ناسا SAA را ردیابی می کند. نکته دیگر اینکه رمز و راز ناهنجاری فرصتی عالی برای کشف یک پدیده پیچیده و سخت است و منابع و گروه های تحقیقاتی گسترده ناسا برای مطالعه این رویداد به خوبی ارائه شده اند.
مریلند در سال 2020 توضیح داد: “این میدان مغناطیسی در واقع یک نمایش از پروازهای بسیاری از منابع فعلی است.”
منبع اصلی به عنوان یک اقیانوس در حال چرخش آهن ذوب شده در هسته بیرونی زمین ، هزاران کیلومتر در زیر زمین در نظر گرفته شده است. حرکت این جرم جریانهای الکتریکی ایجاد می کند که میدان مغناطیسی زمین را ایجاد می کند ، اما لزوماً به همان اندازه نیست ، به نظر می رسد.
https://www.youtube.com/watch؟v=qpdqcw_52im relemefullscreen = “relemefullscreen” data-mce-fragment = “1 ″>اعتقاد بر این است که یک مخزن سنگ متراکم بزرگ به نام استان آفریقا با سرعت برش ، واقع در حدود 2900 کیلومتر (1800 مایل) زیر قاره آفریقا ، نسل این میدان را مختل می کند و منجر به اثر چشمگیر کاهش وزن می شود – که با کج شدن محورهای مغناطیسی کمک می کند.
گودارد ناسا و ویجیا کوانگ در سال 2020 گفت: “SAA مشاهده شده همچنین می تواند به عنوان یک نتیجه از تضعیف تسلط بر حوزه دو قطبی در منطقه تفسیر شود.”
“به طور اساسی تر ، یک میدان موضعی با قطبیت معکوس در منطقه SAA به شدت در حال افزایش است ، بنابراین شدت میدان را بسیار ضعیف و باریک تر از مناطق اطراف می کند.”
داده های ماهواره ای نشان می دهد که SAA در حال تقسیم است. (بخش Geomagnette ، فضای DTU)
اگرچه بسیاری از دانشمندان وجود دارند که هنوز ناهنجاری و پیامدهای آن را کاملاً درک نمی کنند ، بینش های جدید دائماً بر این پدیده عجیب می گذارند.
به عنوان مثال ، یک مطالعه به رهبری اشلی گریلی ناسا ، اشلی گریلی در سال 2016 نشان داد که SAA به آرامی در حال حرکت است ، که با ردیابی متعاقباً توسط Cubesats در مطالعات منتشر شده در سال 2021 تأیید شد.
با این حال ، این به تنهایی حرکت نمی کند. نکته قابل توجه این است که به نظر می رسد این پدیده در حال تقسیم دو است ، و محققان دریافتند که به نظر می رسد SAA به دو سلول مختلف تقسیم می شود که هر یک از آنها یک مرکز جداگانه با حداقل شدت مغناطیسی در یک ناهنجاری بزرگتر است.
دقیقاً این به معنای آینده SAA ناشناخته است ، اما در هر صورت شواهدی وجود دارد که نشان می دهد ناهنجاری ظاهر جدیدی نیست.
مطالعه ای که در ژوئیه 2020 منتشر شد ، حاکی از آن است که این پدیده در زمان های اخیر یک واقعه تعجب آور نیست ، اما یک رویداد مغناطیسی مکرر که 11 میلیون سال پیش می تواند در زمین تأثیر بگذارد.
در این صورت ، ممکن است نشان دهد که ناهنجاری اقیانوس اطلس جنوبی یک محرک یا پیشرو در میدان مغناطیسی همه سیارات نیست ، این چیزی است که در واقع اگر صدها هزار سال به طور همزمان اتفاق نمی افتد ، اتفاق می افتد.
یک مطالعه جدیدتر ، که در سال 2024 منتشر شد ، نشان داد که SAA همچنین بر روی شیاطین مشاهده شده روی زمین تأثیر می گذارد.
بدیهی است ، سؤالات عظیمی وجود دارد ، اما با این عجیب و غریب مغناطیسی بزرگ ، خوب است بدانید که قدرتمندترین آژانس فضایی جهان تماشای آن به همان اندازه نزدیک است.
ساباکا گفت: “اگرچه SAA به آرامی در حال حرکت است ، اما در مورفولوژی تغییر می کند ، بنابراین ادامه تماشای آن در ادامه مأموریت ها نیز مهم است.”
“زیرا به ما کمک می کند تا مدل ها و پیش بینی ها را بسازیم.”
نسخه بزرگتر این مقاله در آگوست 2020 منتشر شد.
