مقالات

DNA موی بتهوون حدود 200 سال بعد شگفتی را نشان می دهد: ScienceAlert


یک دوشنبه طوفانی در مارس 1827، آهنگساز آلمانی لودویگ ون بتهوون پس از یک بیماری طولانی درگذشت. او که از کریسمس قبل در بستر بود، زردی گرفت، اندام‌ها و شکمش متورم شده بود، هر نفسی که می‌کشید یک مبارزه بود.

در حالی که همکارانش وظیفه طبقه بندی وسایل شخصی را بر عهده داشتند، سندی را کشف کردند که ربع قرن قبل توسط بتهوون نوشته شده بود – وصیت نامه ای که از برادرانش می خواست جزئیات وضعیت او را عمومی کنند.

امروزه بر کسی پوشیده نیست که یکی از بزرگترین نوازندگانی که جهان تاکنون شناخته است تا اواسط دهه 40 خود ناشنوا بوده است. این یک طنز غم انگیز بود که بتهوون می خواست دنیا را نه تنها از منظر شخصی بلکه از منظر پزشکی نیز درک کرد.

این آهنگساز تقریباً دو دهه بیشتر از دکترش عمر می کرد، اما تقریباً دو قرن پس از مرگ بتهوون، تیمی از محققان با تجزیه و تحلیل ژنتیکی DNA در نمونه های معتبر از موهای او، تصمیم گرفتند وصیت او را به روشی که او هرگز تصورش را هم نمی کرد برآورده کنند. .

یوهانس کراوز، زیست شیمیدان از موسسه ماکس پلانک برای انسان شناسی تکاملی در آلمان، “هدف اصلی ما روشن کردن مشکلات سلامتی بتهوون بود، که شامل کاهش شنوایی پیشرونده از اواسط تا اواخر دهه 20 زندگی او و در نهایت منجر به ناشنوایی عملکردی در سال 1818 می شد.” توضیح در یک بیانیه مطبوعاتی در سال 2023 هنگامی که نتایج فاش شد.

علت اصلی این کم شنوایی، حتی برای پزشک شخصی او، دکتر یوهان آدام اشمیت، هرگز شناخته نشد. چیزی که با وزوز گوش در 20 سالگی شروع شد، به آرامی جای خود را به کاهش تحمل صداهای بلند و در نهایت از دست دادن شنوایی در صداهای بلند داد و عملاً به کار اجرایی او پایان داد.

برای یک نوازنده، هیچ چیز نمی تواند طعنه آمیزتر باشد. بتهوون در نامه ای خطاب به برادرانش اعتراف کرد که “به طرز ناامیدکننده ای تحت تاثیر قرار گرفته” تا حدی که به خودکشی فکر می کند.

آهنگساز مجبور بود نه تنها با کاهش شنوایی در بزرگسالی مقابله کند. گفته می شود که او حداقل از سن 22 سالگی از درد شدید شکم و حملات مزمن اسهال رنج می برد.

شش سال قبل از مرگ او، اولین نشانه‌های بیماری کبدی ظاهر شد، بیماری که حداقل تا حدی عامل مرگ او در سن نسبتاً جوان 56 سالگی است.

در سال 2007 بررسی پزشکی قانونی یک دسته از موهای بتهوون نشان می دهد که مسمومیت با سرب ممکن است مرگ او را تسریع کرده باشد، اگر نه در نهایت مسئول علائمی باشد که جان او را گرفته است.

با توجه به فرهنگ نوشیدن از رگ‌های سربی و درمان‌های پزشکی آن زمان که شامل استفاده از سرب می‌شد، این نتیجه‌گیری شگفت‌انگیز نیست.

با این حال، این آخرین مطالعه که در مارس 2023 منتشر شد، این نظریه را رد می کند و نشان می دهد که موها اصلاً از بتهوون نبوده، بلکه از یک زن ناشناس آمده است.

مهمتر از آن، چندین قفل، که تایید شده است احتمال بسیار بیشتری از سر آهنگساز است، نشان می دهد که مرگ او احتمالاً نتیجه عفونت هپاتیت B بوده است که با نوشیدن الکل او تشدید شده است و مجموعه ای از عوامل خطر برای بیماری کبدی.

در مورد شرایط دیگر او؟

ما نتوانستیم دلیل قطعی برای ناشنوایی یا مشکلات گوارشی بتهوون پیدا کنیم. گفت کراوز.

یک دسته موی معتبر بتهوون که به نامه ای مربوط به سال 1827 متصل شده و در سال 2018 توسط عضو انجمن بتهوون آمریکا، کوین براون عکس گرفته شده است. (بگ و همکاران، زیست شناسی کنونی2023)

به یک معنا ما با پرسش های بیشتری در مورد زندگی و مرگ آهنگساز مشهور کلاسیک باقی مانده ایم. از کجا هپاتیت گرفتی؟ چگونه یک دسته از موهای زنان برای قرن ها برای خود بتهوون می گذشت؟ و دقیقا پشت دردهای معده و کم شنوایی او چیست؟

با توجه به اینکه این تیم از تمایل بتهوون برای درک جهان کم شنوایی او الهام گرفته شده است، این یک نتیجه ناگوار است. هر چند غافلگیری دیگری در ژن او مدفون بود.

تحقیقات بیشتر در مورد مقایسه کروموزوم Y در نمونه‌های مو با کروموزوم‌های بستگان معاصری که از نسل پدری بتهوون هستند، اختلافی را نشان داد. این نشان دهنده فعالیت جنسی خارج از ازدواج در نسل های منتهی به تولد آهنگساز است.

«این یافته حاکی از یک رویداد پدری اضافی زوج در خط پدری او بین مفهوم هندریک ون بتهوون در Campenhout، بلژیک در حدود. 1572 و مفهوم لودویگ ون بتهوون هفت نسل بعد در سال 1770، در بن، آلمان، گفت تریستان بگ، انسان شناس زیستی که در حال حاضر در دانشگاه کمبریج در بریتانیا مشغول به کار است.

همه اینها ممکن است کمی بیشتر از آن چیزی باشد که بتهوون جوانتر انتظار داشت، با توجه به درخواست سرنوشت سازی که او روی کاغذ آورد. او هرگز تصور نمی کرد که اسرار پنهان بماند، زیرا دوستان و همکارانش موهای بدنش را پس از آن عصر طوفانی تاریک دوشنبه در سال 1827 بریدند.

این تحقیق در زیست شناسی کنونی.

نسخه قبلی این مقاله در مارس 2023 منتشر شد.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا