«آروغ زدن خانه» آخرین چیزی است که به خوراک مردم سرازیر شده است: کلیپ‌های کوتاهی از افرادی که هر پنجره و دری را باز می‌کنند و اعلام می‌کنند که خانه‌شان را «آوغ می‌زنند» تا از شر هوای کهنه و مملو از میکروب خلاص شوند.
پشت این نام جذاب یک سوال جدی نهفته است: آیا این واقعا خانه را سالم‌تر می‌کند یا اینکه مردم به سادگی میکروب‌های داخل خانه را با آلودگی فضای باز عوض می‌کنند؟
در آلمان این روند کمتر شبیه یک انقلاب و بیشتر شبیه زندگی روزمره به نظر می رسد. لوفتن – به معنای واقعی کلمه “تهویه” – و Stoßlüftenیا «تهویه شوک» مدت‌هاست که پنجره‌ها را برای چند دقیقه باز می‌کند تا هوای تازه حتی در اعماق زمستان وارد شود.
برخی از اجاره نامه های آلمانی حتی به تهویه منظم به عنوان بخشی از نگهداری ملک اشاره می کنند، عمدتاً برای جلوگیری از رطوبت و کپک زدن.
منطق سلامتی ساده است. هوای داخل خانه رطوبت را از دوش گرفتن و پخت و پز، دود و ذرات اجاق گاز و شمع ها، مواد شیمیایی از اسپری های تمیزکننده و مبلمان، و ذرات ریز و ویروس هایی را که افراد از خود خارج می کنند، جذب می کند.
در مطالعه قبلی که من و همکارانم انجام دادیم، بسیاری از بیماری‌های مرتبط با آلودگی هوای داخل خانه را پیدا کردیم. با گذشت زمان، به ویژه در خانه‌هایی که به خوبی عایق‌بندی شده‌اند، ایجاد می‌شوند که گرما – و آلودگی – را در داخل نگه می‌دارند. وقتی خانه آروغ می زند، هجوم ناگهانی هوای بیرون این مخلوط را رقیق می کند و قسمت اعظم آن را بیرون می راند.
این امر به ویژه برای عفونت هایی که از طریق هوا پخش می شوند بسیار مهم است. در طول همه‌گیری کووید، آژانس‌های بهداشت عمومی تاکید کرده‌اند که تهویه بهتر – از جمله باز کردن پنجره‌ها – می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به ویروس در داخل خانه کمک کند.
در یک مطالعه کلاسی، باز کردن تمام پنجره‌ها و درها باعث کاهش سطح دی اکسید کربن تا حدود 60 درصد و کاهش «بار ویروسی» شبیه‌سازی شده تا بیش از 97 درصد در طول یک روز کاری هشت ساعته شد و منطقه در معرض خطر بالاتر عفونت را به حدود 15 درصد از اتاق کاهش داد.
حیوانات خانگی همان هوا را تنفس می کنند و می توانند به عنوان علائم هشدار دهنده اولیه مشکل عمل کنند. مطالعات دامپزشکی، هوای ضعیف داخل خانه را با تحریک ریه در سگ‌ها و گربه‌ها، به‌ویژه در نزدیکی زمین که ذرات در آن ته نشین می‌شوند، مرتبط دانسته‌اند – این یادآوری است که هوای کهنه به کل خانواده آسیب می‌زند.
اما هوای بیرون همیشه تمیز نیست. ذرات کوچک ترافیک و کارخانه ها و همچنین گازهایی مانند دی اکسید نیتروژن به قلب، ریه ها و مغز آسیب می رساند و اکنون به عنوان عوامل اصلی بیماری و مرگ زودرس شناخته می شوند. در بسیاری از شهرها، بیشتر ذرات ریز در خانه ها و مدارس در واقع از بیرون می آیند و از شکاف ها، دریچه ها و البته پنجره های باز وارد می شوند.
جایی که شما زندگی می کنید این مبادله را شکل می دهد. خانه‌های نزدیک جاده‌های اصلی شلوغ یا آزادراه‌ها معمولاً دارای سطوح بالاتری از ذرات معلق مرتبط با ترافیک و دی‌اکسید نیتروژن در داخل خانه هستند، به‌ویژه وقتی پنجره‌های رو به جاده باز هستند.
مطالعه مدارس درون شهر نشان داد که هر چه مدرسه به جاده‌های اصلی نزدیک‌تر باشد، میزان PM2.5 مرتبط با ترافیک (ذرات میکروسکوپی آلودگی هوا به اندازه‌ای کوچک که به اعماق ریه‌ها استنشاق شود)، دی اکسید نیتروژن و کربن سیاه که در کلاس‌های درس اندازه‌گیری می‌شود، بیشتر می‌شود.
این بدان معناست که باز کردن پنجره‌های کنار جاده در ساعات شلوغی می‌تواند منجر به هجوم دود اگزوز، گرد و غبار لاستیک و ترمز شود، درست زمانی که آلودگی ترافیک در اوج است. برای افراد مبتلا به آسم، بیماری قلبی یا مشکلات مزمن ریوی، این آلودگی اضافی می تواند برخی از مزایای سلامتی تهویه بهتر را نفی کند.
تصویر در مناطق سبزتر و ساکت تر متفاوت به نظر می رسد. وقتی مدارس و خانه‌ها توسط درختان و فضای سبز بیشتری احاطه شده‌اند و از جاده‌های اصلی دورتر هستند، سطح ذرات مربوط به ترافیک در داخل ساختمان کمتر است. پوشش گیاهی می تواند به فیلتر کردن برخی از ذرات هوا و شکستن توده های آلودگی جاده های مجاور کمک کند.
زمان مناسب برای آروغ زدن
زمان نیز مهم است. در بسیاری از شهرها، آلودگی فضای باز در هنگام رفت و آمد صبح و عصر بیشترین میزان را دارد و در اواخر شب یا در وسط روز کمتر است. انفجارهای کوتاه آروغ زدن خانگی در خارج از این قله ها – یا بلافاصله پس از باران، که می تواند به طور موقت برخی از ذرات را از هوا پاک کند – ممکن است تعادل بهتری بین کنترل عفونت و قرار گرفتن در معرض آلودگی ایجاد کند.
هوای بد داخل خانه در ریه ها متوقف نمی شود. مطالعات سطوح بالاتر ذرات ریز و دی اکسید کربن را با تمرکز ضعیف تر، تفکر کندتر و افزایش خطر اضطراب و افسردگی مرتبط دانسته اند. خانه‌ای که گرفتار می‌شود، خلق و خوی و قدرت ذهنی همه افراد داخل را کاهش می‌دهد.
روشی که در آن آروغ انجام می شود باعث ایجاد تفاوت در هزینه های آسایش و انرژی می شود. به زبان آلمانی Stoßlüftenدر جایی که تمام پنجره ها برای مدت کوتاهی کاملاً باز هستند، به سرعت هوا را مبادله می کند، اما دیوارها و مبلمان را به اندازه باز ماندن یک پنجره کوچک در طول روز خنک نمی کند. تهویه متقاطع – باز کردن پنجره ها در طرف مقابل خانه – معمولاً هوا را سریعتر حرکت می دهد.
درمان COPD (بیماری مزمن ریوی) ناشی از هوای بد داخل خانه می‌تواند هزاران نفر در سال هزینه دارو و بستری شدن در بیمارستان را داشته باشد – یک بار مادام العمر پس از تشخیص. باز کردن پنجره ها به مدت پنج دقیقه در زمستان تنها چند سکه گرما را از دست می دهد. هوای تازه اکنون بعداً بر هزینه های پزشکی هنگفت غلبه می کند.
مطالب مرتبط: این مطالعه نشان می دهد که وسایل خانگی معمولی تریلیون ها ذرات مضر را منتشر می کنند
حد وسط عملی برای اکثر خانواده ها امکان پذیر است. آروغ زدن در خانه زمانی مفیدتر است که برای مدت کوتاهی انجام شود، دور از ترافیک سنگین و در کناره‌هایی از خانه که با خیابان‌های ساکت‌تر یا فضاهای سبزتر روبرو هستند.
بنابراین روند رسانه های اجتماعی منطقی است، حتی اگر این نام باعث لبخند زدن شما شود. خانه‌ای که هرگز آروغ نمی‌زند، احتمالاً دارای سطوح بالاتری از آلودگی داخلی و تجمع بیشتر هوای بازدمی، به‌ویژه در فصل ویروس است.
در زمان مناسب به خانه خود یک استراحت کوچک اسپا بدهید: پنجره ها را باز کنید، اجازه دهید هوای راکد را خارج کند و طراوت را به داخل دعوت کنید. ریه ها، مغز و حیوانات خانگی شما از شما تشکر خواهند کرد.
ویکرام نیرانجان، استادیار بهداشت عمومی، دانشکده پزشکی، موسسه تحقیقات بهداشت، دانشگاه لیمریک
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
