جزئیات پیچیده خالکوبی های حک شده بر روی پوست مومیایی های آمریکای جنوبی اکنون با تمام شکوه نفس گیر خود آشکار شده است.
تیمی از دانشمندان با استفاده از تکنیکی که برای مطالعه فسیل‌های دایناسورها مورد استفاده قرار می‌گیرد، کار بسیار خوبی را برای ایجاد خالکوبی‌های پیچیده روی مومیایی‌های افرادی از فرهنگ Chancay که حدود 1200 سال پیش در پرو زندگی می‌کردند، فاش کردند.
توماس کی دیرینه شناس از بنیاد پیشرفت علم ایالات متحده می گوید: “فلورسانس تحریک شده با لیزر به ما امکان می دهد تا خالکوبی ها را در شکوه کامل خود ببینیم و قرن ها تخریب را از بین ببریم.”
فرهنگ چانکای که به خاطر تولید انبوه منسوجات معروف است، تلاش قابل توجهی را نیز در هنر بدن شخصی انجام داده است. این ممکن است به خالکوبی به عنوان دومین کانون اصلی هنری اشاره کند که احتمالاً دارای اهمیت عمیق فرهنگی یا معنوی است.
هزاران سال است که مردم بدن خود را با خالکوبی های دائمی تزئین می کنند. قدیمی ترین شواهد ما از این عمل به بیش از 5000 سال پیش در نقاط مختلف جهان بازمی گردد، اما یافتن آن آسان نیست زیرا بافت نرم به سرعت تحلیل می رود.
در مواردی که پوست حفظ می شود – معمولاً مومیایی کردن – هر خالکوبی موجود می تواند به سختی دیده شود زیرا پوست تیره شده و چرمی می شود و جوهر روشن می شود و به بافت اطراف خونریزی می کند.
اینجاست که کی و همکارش، دیرینه‌بیولوژیست مایکل پیتمن از دانشگاه چینی هنگ کنگ وارد صحنه می‌شوند. در دهه گذشته، این زوج از فلورسانس تحریک‌شده با لیزر (LSF) برای آشکار کردن جزئیات پنهان در بافت‌های نرم دایناسورها استفاده کرده‌اند.
«دو سال پیش، جودیت بونک، دانشجوی دکترای یکی از همکارانش در مؤسسه باستان‌شناسی در دانشگاه Jagiellonian در کراکوف، لهستان، تماس گرفت تا بپرسد آیا می‌توان از فناوری ما برای بهبود مطالعه خالکوبی‌های بقایای مومیایی شده انسان استفاده کرد؟» پیتمن به ScienceAlert گفت.
ما به او گفتیم که انتظار داشتیم تصاویرمان کار کنند و احتمالاً بهتر عمل خواهند کرد زیرا بیشتر شیمی اولیه در مقایسه با بقایای فسیل شده حفظ می شود. پس از چند ماه، ما در یک هواپیما به پرو برای جمع‌آوری داده‌ها از سراسر کشور بودیم.
این اولین بار است که از این تکنیک برای مطالعه مومیایی های خالکوبی شده استفاده می شود و نتایج آن چیزی جز دیدنی نیست. محققان بیش از 100 فرد را مورد مطالعه قرار دادند. مشخص شد که همه افراد خالکوبی ندارند، اما برای کسانی که این کار را انجام می دهند، پوست آنها تحت تحریک لیزر به شدت فلورسانس می شود، در حالی که نواحی خالکوبی شده اینگونه نیستند.
این تصاویر با کنتراست بالا تولید می کند که تقریباً اثرات ریختن جوهر را از بین می برد و خالکوبی ها را به قدری ظریف نشان می دهد که تعیین روش ایجاد آنها دشوار است.
با این حال، خطوط بین 0.1 تا 0.2 میلی متر نشان می دهد که خالکوبی با یک سوزن سوراخ می شود، برخلاف ایجاد برش ها و مالیدن آنها با رنگ، همانطور که قبلا برای خالکوبی های باستانی فرض می شد.
این همچنین با یک مطالعه تجربی اخیر مطابقت دارد که نشان می‌دهد خالکوبی‌های 5300 ساله Ötzi the Ice با استفاده از خالکوبی سوراخ‌دار ایجاد شده‌اند.
https://www.youtube.com/watch?v=tvQpSe7xsQk frameborder=”0″ allow=”accelerometer; راه اندازی خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; عکس در تصویر; اشتراک گذاری وب” referrerpolicy=”strict-origin-when-cross-origin” allowfullscreen>
پیتمن می‌گوید: «ما هنوز دقیقاً نمی‌دانیم که خالکوبی‌ها چگونه ساخته شده‌اند، اما نوک آن نسبت به سوزن خالکوبی مدرن #12 ظریف‌تر است (0.1 تا 0.2 میلی‌متر در مقایسه با 0.35 میلی‌متر).
“این نشان می دهد که یک تکنیک سنتی خالکوبی با سوزن در مقابل “برش و پر کردن” است. بر اساس آنچه در دسترس چانکی بود، خالکوبی ها احتمالاً با سوزن کاکتوس یا استخوان حیوان نوک تیز ساخته شده بودند.
اگرچه ما مطمئناً نمی دانیم مگر اینکه برخی از ابزارهای خالکوبی باستانی بازیابی شوند، می توانیم استنباط دیگری در مورد فرهنگ Chancay بر اساس سطح جزئیات خالکوبی آنها انجام دهیم. آنها برای دستیابی به آن زمان و تلاش زیادی صرف می کردند، به این معنی که برای افرادی که آنها را خلق کرده و به دنیا آورده اند، معنای زیادی داشتند.
محققان همچنین توانستند خالکوبی ها را با الگوهای منسوجات و سرامیک هایی که مردم چانکای به آن معروف هستند مقایسه کنند. پیچیدگی طرح های خالکوبی شده با این اشکال هنری دیگر قابل مقایسه است و نشان می دهد که خالکوبی بخش مهمی از زندگی زیبایی شناختی چانکی بوده است.
همچنین تنوع در پیچیدگی و کیفیت خالکوبی ها وجود داشت که ممکن است نشان دهنده سطوح مختلف مهارت در بین هنرمندانی باشد که آنها را ایجاد کرده اند. برای مقایسه آن با هنرمندان تاتو امروز، ممکن است برخی از علائم توسط خالکوبی‌های سطح شاگرد انجام شده باشد، در حالی که طراحی‌های پیچیده‌تر را می‌توانستند توسط هنرمندانی با سال‌ها یا دهه‌ها تجربه انجام دهند.
و این استادان باستانی و مدت‌ها مرده ممکن است حتی بتوانند تکنیک‌های خودمان را قرن‌ها پس از زندگی‌شان آگاه کنند.
پیتمن می‌گوید: «هنوز نمی‌توانم باور کنم که خطوط در خالکوبی‌های با جزئیات بالا که مطالعه کردیم چقدر باریک بود. “این واقعیت که یک سوزن استاندارد شماره 12 خالکوبی مدرن نمی تواند این کار را انجام دهد به ما می گوید که هنوز چیزهای بیشتری برای یادگیری از خالکوبی اولیه وجود دارد، حتی از خالکوبی هایی که بیش از 1000 سال قدمت دارند.”
این مکان جدیدی در مطالعه شیوه‌ها و تکنیک‌های خالکوبی باستانی است و اکنون تیم مشتاق است تا بیشتر کاوش کند. آنها قصد دارند کار خود را با مومیایی‌هایی از سراسر جهان گسترش دهند تا به روشن کردن راه‌ها و دلایل مختلفی که اجداد ما بدن خود را علامت‌گذاری کرده‌اند کمک کنند.
پیتمن توضیح داد: «خالکوبی‌ها می‌توانند اطلاعات زیادی را در خود جای دهند، از جمله در مورد فرهنگ و آنچه برای فرد با خالکوبی مهم است.
همانطور که کشف ما از یک خال کوبی بسیار دقیق نشان می دهد، مطالعه خالکوبی های اولیه پنجره های نادری را به این جنبه ها ارائه می دهد، گاهی اوقات به روش هایی که از دیگر شواهد باستان شناسی در دسترس نیست.
این مطالعه در منتشر شد مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم.
