زنبورهای وحشی برای اولین بار در اروپا “در معرض خطر” قرار گرفتند ، دانشمندان هشدار داده اند: Sciencealert

ممکن است فکر کنید زنبورها در حال شکوفایی هستند – از این گذشته ، صنعت عسل رشد می کند و زنبورهای آن از زنبورداران مراقبت خوبی دارند. اما همه زنبورها در کهیر زندگی نمی کنند. در سراسر اروپا ، مستعمرات هنوز در وحشی زندگی می کنند ، لانه در حفره های درختی و سایر فضاهای طبیعی ، درست همانطور که اجدادشان میلیون ها سال ساخته اند.

اکنون ، برای اولین بار ، این جمعیت زنبور عسل به طور رسمی به عنوان در معرض خطر در اتحادیه اروپا طبقه بندی شده اند. این مطابق آخرین به روزرسانی لیست قرمز IUCN ، بانک اطلاعاتی رسمی ایالت ها برای حفظ گونه ها است.

زنبور غربی با مردم سابقه طولانی دارد. مردم هزاران سال است که مستعمرات زنبورهای زنبور عسل را در دست دارند و قدمت آن به مصریان باستان باز می گردند که آنها را در کهیر های بدیهی نگه داشته اند تا عسل را برداشت کنند. اما این یک زنبورداری مدرن است ، با کهیر موبایل و گرده افشانی تجاری ، که بیشترین تأثیر را بر روی گونه ها داشته است.

متصل: “هشدار به بشریت”: قبل از اینکه خیلی دیر شود ، کشتن حشرات را متوقف کنید.

بنابراین ، امروز زنبور عسل زنبور غربی به دو شکل وجود دارد: مستعمرات مدیریت شده در کهیر و وحشی که مستقل از انسانها زندگی می کنند ، نگهداری می شوند. هر دو متعلق به یک گونه هستند ، apis melliferaاما زندگی و دیدگاههای آنها کاملاً متفاوت است.

زنبورهای مدیریت شده از سال 2000 ، هنگامی که زنبورداران در سراسر جهان شروع به توجه به خسارات اضطراب در کهیر خود کردند ، با بحران های گسترده روبرو شده اند. از آن زمان ، دانشمندان برای بررسی علل و کاهش مرگ از مستعمرات با زنبورداران همکاری کرده اند.

بنابراین ، معمولاً گونه ها معمولاً به عنوان یک تهدید تلقی می شوند. اما واقعیت پیچیده تر از این است. اگرچه درست است که مستعمرات مدیریت شده همچنان به ضررهای زیادی رنج می برند ، اما آنها به طور جدی از زنبورداران مراقبت می کنند و از محققان مطالعه می کنند. در مورد همکاران وحشی آنها ، که تا همین اواخر نسبتاً ناشناخته بودند ، به ویژه در اروپا نمی توان گفت.

تفاوت دانش باعث شد چندین محقق اروپایی شروع به کشف زنبورها کنند که در طبیعت آزادانه زندگی می کنند. این مستعمرات قبلاً در سراسر ایرلند و انگلستان ، در پارک های ملی فرانسه ، جنگل های آلمان ، سوئیس و لهستان ، بالا و پایین ایتالیا و حتی در شهرهایی مانند بلگراد در صربستان ثبت شده است. آنها اکنون مورد بررسی قرار گرفته اند تا بفهمند آیا می توانند جمعیت خودآموز را ایجاد کنند که قادر به زندگی بدون کمک انسانی هستند.

ردیابی زنبورها در سراسر اروپا

به منظور اتصال این پروژه های تحقیقاتی مستقل ، یک ابتکار جهانی به نام Honey Bee Watch در سال 2020 ایجاد شد. هدف آن: بهتر است درک کنیم که زنبورها چگونه در طبیعت زندگی می کنند. براساس این ائتلاف ، من بخشی از تیمی از 14 دانشمند و متخصص هستم که با اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) برای ارزیابی مجدد وضعیت حفظ حیات وحش همکاری کرده اند. A. Melifer جمعیت

این بخشی از تلاش های یادبود برای به روزرسانی لیست قرمز زنبورها ، به رهبری محققان دانشگاه مونس در بلژیک است که وضعیت حفاظت از گونه های تقریباً 2000 را بررسی می کند – بسیاری برای اولین بار.

در حال حاضر در سال 2014 ، وحشی A. Melifer از این جمعیت به عنوان “کسری داده” در اروپا یاد می شود زیرا اطلاعات کافی برای پاسخ به سوالی که به اندازه کافی ساده به نظر می رسد وجود ندارد: اگر یک مستعمره که در یک درخت زندگی می کرد ، چگونه می توان گفت که آیا واقعاً وحشی است یا از یک کندو مدیریت شده فرار می شود؟

تعریف جدیدی از “وحشی”

ارزیابی جدید ما از یک رویکرد متفاوت استفاده می کند. زنبورها واقعاً مورد ضرب و شتم قرار نمی گیرند زیرا زنبورداران هرگز نتوانسته اند به طور کامل از پرورش آنها با سایر مستعمرات جلوگیری کنند ، چه وحشی و چه مدیریت شوند. این بدان معنی است که اختلافات ژنتیکی بین مستعمرات کنترل شده و وحشی اغلب تار می شود.

به جای تلاش برای ترسیم یک خط ژنتیکی که این دو را جدا می کند ، تعریف IUCN از “وحشی” را که مربوط به زنبورها است ، تطبیق دادیم. این بدان معنی بود که ما جمعیت زنبورهای وحشی را بر اساس دو معیار تعریف کردیم:

اول ، آنها بدون مدیریت آزادانه زندگی می کنند. و ثانیا ، آنها می توانند بدون تکیه بر معرفی مستعمرات جدید ، مانند کسانی که از کهیر مدیریت شده فرار کرده اند ، تعداد خود را به طور مستقل حفظ کنند.

استفاده از بوم شناسی ، نه ژنتیک برای تعیین زنبورهای وحشی به معنای این بود که ما می توانیم وضعیت حفاظت آنها را بهتر ارزیابی کنیم.

اتحادیه اروپا

اروپا کمترین چگالی مستعمرات پر جنب و جوش در جهان را دارد ، زیرا کهیر مدیریت شده بسیار بهتر از وحشی است. و به لطف تجزیه و تحلیل اخیر ارائه شده توسط ارزیابی کنندگان همکاران ما ، می دانیم که تعداد آنها در حال کاهش است.

همراه با شواهدی از از دست دادن زیستگاه ، انگل های تهاجمی ، بیماری ها و هیبریداسیون واسطه انسان ، تصویری که ظاهر می شود واضح است: زنبورهای وحشی واقعاً دشوار هستند.

به همین دلیل وضعیت لیست قرمز آنها قبلاً به “در معرض خطر در اتحادیه اروپا” به روز شده است. با این حال ، برای منطقه گسترده تر پان اروپایی ، آنها به دلیل داده های کمیاب در مورد مناطقی مانند بالکان ، بالتیک ، اسکاندیناوی و اروپای شرقی ، “کمبود داده” باقی می مانند.

محافظت از زنبورهای وحشی فقط مربوط به صرفه جویی در ظاهر نمادین نیست – بلکه برای محافظت از امنیت غذایی ، تنوع زیستی و اکوسیستم های ما برای آینده. جمعیتی که در طبیعت زنده می مانند ، کسانی هستند که به طور طبیعی توانایی مقابله با انگل ، بیماری و سایر شرایط جدی را که می توانند کهیر کنترل شده ویران کنند ، تکامل می دهند. آنها یک مخزن ژنتیکی حیاتی هستند که می توانند به وحشی و زنبورهای مدیریت شده در برابر تهدیدهای آینده مقاومت کنند.

ارزیابی جدید در معرض خطر یک شناخت رسمی است که زنبورهای وحشی حیوانات وحشی محلی هستند که نیاز به حفظ دارند. ما دیگر نمی توانیم هزینه های کم ارزش و محافظت نشده را رها کنیم.

آریگو مورو ، دکترا ، مرکز تحقیقات زنبور عسل گالوی ، دانشگاه گالوی

این مقاله توسط مجوز Creative Commons دوباره منتشر شد. مقاله اصلی را بخوانید.