از آنجایی که تمرکز حواس چیزی است که می‌توانید به صورت رایگان در خانه تمرین کنید، اغلب مانند یک مقوی عالی برای استرس و مشکلات سلامت روان به نظر می‌رسد.
ذهن آگاهی نوعی مراقبه مبتنی بر بودایی است که در آن بر آگاهی از آنچه در لحظه حال حس می کنید، فکر می کنید و احساس می کنید، تمرکز می کنید.
اولین شواهد ثبت شده از این کشف شده در هند بیش از 1500 سال قدمت دارد. کتاب مقدس مدیتیشن Dharmatrata که توسط جامعه ای از بودایی ها نوشته شده است، اعمال مختلفی را توصیف می کند و شامل گزارش هایی از علائم افسردگی و اضطراب است که می تواند پس از مراقبه رخ دهد.
او همچنین جزئیات ناهنجاری‌های شناختی مرتبط با دوره‌های روان‌پریشی، گسستگی، و مسخ شخصیت (زمانی که مردم احساس می‌کنند دنیا «غیر واقعی» است) را شرح می‌دهد.
در طول هشت سال گذشته، تحقیقات زیادی در این زمینه انجام شده است. این مطالعات نشان می دهد که عوارض جانبی غیر معمول نیست.
یک مطالعه در سال 2022 با استفاده از نمونه ای متشکل از 953 نفر در ایالات متحده که به طور منظم مدیتیشن می کردند، نشان داد که بیش از 10 درصد از شرکت کنندگان اثرات نامطلوبی را تجربه کردند که تأثیر منفی قابل توجهی بر زندگی روزمره آنها داشت و حداقل یک ماه طول کشید.
طبق بررسی بیش از 40 سال تحقیق منتشر شده در سال 2020، شایع ترین عوارض جانبی اضطراب و افسردگی است. این علائم با علائم روان پریشی یا هذیانی، گسستگی یا مسخ شخصیت و ترس یا وحشت همراه است.
تحقیقات همچنین نشان داده است که اثرات نامطلوب ممکن است برای افرادی که قبلاً هیچ مشکل سلامت روانی ندارند، برای افرادی که فقط در معرض مدیتیشن قرار گرفته اند، رخ دهد و می تواند منجر به علائم طولانی مدت شود.
جهان غرب نیز برای مدت طولانی شواهدی از این اثرات نامطلوب داشته است.
در سال 1976، آرنولد لازاروس، یک چهره کلیدی در جنبش علوم شناختی-رفتاری، گفت که مدیتیشن، زمانی که به طور بی رویه استفاده شود، می تواند باعث “مشکلات روانی جدی مانند افسردگی، بی قراری، و حتی جبران اسکیزوفرنی شود.”
شواهدی وجود دارد که حاکی از آن است که ذهن آگاهی می تواند به رفاه افراد کمک کند. مشکل این است که مربیان، فیلم ها، برنامه ها و کتاب های تمرکز حواس به ندرت به افراد در مورد اثرات نامطلوب احتمالی هشدار می دهند.
پروفسور مدیریت و معلم بودایی منصوب شده، رونالد پورسر در کتاب McMindfulness در سال 2023 نوشت که ذهن آگاهی به نوعی «معنویت سرمایه داری» تبدیل شده است.
فقط در ایالات متحده، مدیتیشن 2.2 میلیارد دلار آمریکا (1.7 میلیارد پوند) ارزش دارد. و شخصیت های ارشد صنعت ذهن آگاهی باید از مشکلات مدیتیشن آگاه باشند.
جان کابات زین، یکی از چهره های کلیدی در پشت جنبش تمرکز حواس، در مصاحبه ای با گاردین در سال 2017 اعتراف کرد که 90 درصد تحقیقات [into the positive impacts] زیر سطح است.
جان کابات زین در پیش گفتار خود برای گزارش پارلمانی همه حزبی بریتانیا در سال 2015 در مورد ذهن آگاهی، پیشنهاد می کند که مراقبه ذهن آگاهی در نهایت می تواند «چه کسی هستیم به عنوان انسان و شهروند فردی، به عنوان جوامع و جوامع، به عنوان ملت ها و به عنوان یک گونه» را تغییر دهد.
این اشتیاق مذهبی به قدرت توجه برای تغییر نه تنها افراد، بلکه سیر انسانیت در میان مدافعان رایج است. حتی بسیاری از آتئیست‌ها و آگنوستیک‌هایی که ذهن آگاهی را تمرین می‌کنند معتقدند که این عمل قدرت افزایش صلح و شفقت را در جهان دارد.
بحث های رسانه ای در مورد توجه نیز تا حدودی نامتعادل است.
در سال 2015، کتاب من با روانشناس بالینی کاترین ویکهلم، قرص بودا، شامل فصلی بود که تحقیقاتی را در مورد اثرات نامطلوب مدیتیشن خلاصه می کرد. به طور گسترده توسط رسانه ها از جمله الف یک دانشمند جدید مقاله و مستند BBC Radio 4.
اما در سال 2022 پوشش رسانه‌ای کمی از گران‌ترین مطالعه در تاریخ علم مراقبه (بیش از 8 میلیون دلار آمریکا که توسط موسسه خیریه تحقیقاتی Wellcome Trust تامین شده بود) وجود داشت.
این مطالعه بیش از 8000 کودک (11 تا 14 ساله) را در 84 مدرسه در سراسر بریتانیا از سال 2016 تا 2018 مورد آزمایش قرار داد. نتایج آن نشان داد که ذهن آگاهی در بهبود سلامت روانی کودکان در مقایسه با گروه کنترل شکست خورده است و حتی ممکن است اثرات مضری بر آنها داشته باشد. که در معرض مشکلات روانی بودند.
مفاهیم اخلاقی
آیا فروش اپلیکیشن‌های تمرکز حواس، آموزش کلاس‌های مدیتیشن به افراد یا حتی استفاده از ذهن‌آگاهی در عمل بالینی بدون ذکر عوارض جانبی آن اخلاقی است؟ با توجه به شواهدی مبنی بر تنوع و رایج بودن این اثرات، پاسخ باید منفی باشد.
با این حال، بسیاری از مربیان مدیتیشن و تمرکز حواس معتقدند که این تمرین‌ها فقط می‌توانند مفید باشند و از پتانسیل اثرات نامطلوب بی‌اطلاع هستند.
رایج ترین نسخه ای که از افرادی می شنوم که اثرات نامطلوب مدیتیشن را تجربه کرده اند این است که معلمان آنها را باور نمی کنند. معمولاً به آنها گفته می شود که فقط به مدیتیشن ادامه دهند و از بین می رود.
تحقیقات در مورد چگونگی انجام ایمن مراقبه به تازگی آغاز شده است، به این معنی که هنوز توصیه روشنی برای دادن به مردم وجود ندارد. مشکل گسترده‌تری وجود دارد که مدیتیشن با حالات غیرعادی هوشیاری سروکار دارد، و ما هیچ نظریه روان‌شناختی ذهنی نداریم که به ما در درک این حالات کمک کند.
اما منابعی وجود دارد که افراد می توانند از آنها برای آگاهی از این اثرات نامطلوب استفاده کنند. اینها شامل وب‌سایت‌هایی می‌شود که توسط مراقبه‌گرانی که عوارض جانبی جدی را تجربه کرده‌اند و کتاب‌های راهنمای دانشگاهی با بخش‌های ویژه در این زمینه ایجاد شده‌اند.
در ایالات متحده یک سرویس بالینی اختصاص داده شده به افرادی که مشکلات حاد و طولانی مدت داشته اند وجود دارد که توسط یک محقق هوشیاری اداره می شود.
در حال حاضر، اگر قرار است از مدیتیشن به عنوان یک ابزار سلامتی یا درمانی استفاده شود، مردم باید از پتانسیل آسیب‌رسانی آن مطلع شوند.
میگل فاریاس، دانشیار روانشناسی تجربی، دانشگاه کاونتری
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
نسخه قبلی این مقاله در جولای 2024 منتشر شد.
