مقالات

JWST ممکن است اولین شواهد مستقیم از یک سیاه چاله اصلی را پیدا کند: Sciencealert


در ابتدای جهان ، ممکن است یک نقطه کوچک از چراغ قرمز باشد ، ممکن است اولین شواهد مستقیم از یک مسیر فوق العاده برای تشکیل سیاهچاله باشد.

در یک کتاب جدید خیره کننده ، یک تیم بزرگ بین المللی ، به سرپرستی اخترفیزیک Ignas Juwas -تجارت در دانشگاه کمبریج در انگلستان ، به طور مستقیم توده یکی از “LRDS” مرموز “(LRDS) را که توسط JWST در دوره Reinning متوجه شده است ، فقط 600 میلیون سال پس از انفجار بزرگ اندازه گیری می کند.

نتایج این تیم حاکی از آن است که درخشش مرموز به نام QSO1 یک سیاهچاله با توده ای است و معادل 50 میلیون خورشید است. در صورت تأیید – و این کوچک نیست ، اگر – می تواند اثبات سیاهچاله های اولیه باشد که در اولین لحظه ها پس از انفجار بزرگ شکل گرفتند.

مرتبط: اولیه ترین سیاه چاله که تاکنون تأیید شده است ممکن است نقاط قرمز مرموز را توضیح دهد

محققان با احتیاط می نویسند: “صرف نظر از مدل خاص ، جرم زیاد در چنین عصر فضایی از راه دور ، نسبت بسیار زیاد یک سیاه چاله و یک جرم ستاره ، به همراه محیط تقریباً با تعریف ، نشان می دهد که QSO1 یک دانه عظیم از سیاه چاله ای است که در اولین مراحل انباشت قرار گرفته است.”

https://www.youtube.com/watch؟v=hqwt3p4eb-c FrameBorder = “0 ″ Allow =” شتاب سنج ؛ بازی اتوماتیک ؛ کلیپ بورد ؛ رسانه های رمزگذاری شده ؛ ژیروسکوپ تصویر در تصویر ؛ سهم وب “refererPolicy =” stict-origin-when-cross-origin “اجازه تمام صفحه>

ما همیشه انتظار داشتیم که JWST ، قدرتمندترین تلسکوپ فضایی که تاکنون ساخته شده است ، چیزهایی را در مورد میلیارد سال اول اسرارآمیز پس از بیگ بنگ که حتی نمی دانستیم نمی دانستیم ، آشکار کند.

LRD ها یک چیز از این دست هستند. همانطور که از نام آن پیداست ، آنها در دوران تقویت مجدد ، کوچک از چراغ بسیار قرمز هستند. اعتقاد بر این است که روند یک میلیارد سال ، که در آن نور اولین ستاره ها و کهکشان ها مه مات را که جهان اولیه را پر می کند ، پاک می کند ، که اجازه می دهد نور آزادانه منتقل شود.

از آنجا که این دوره از جهان از طریق فضا-زمان و بسیار مه آلود از ما دور است ، دیدن مرز گذشته دشوار است. دانشمندان توضیحات بسیار خوبی در مورد چگونگی جمع آوری ستارگان ، کهکشان ها و سیاهچاله های جمع آوری شده از تاریکی اولیه دارند ، اما یافتن پشتیبانی ناظر کمی دشوارتر است.

نور از اشیاء در اوایل جهان تا انتهای قرمز طیف الکترومغناطیسی یا قرمز رنگ به لطف ادامه گسترش جهان امتداد می یابد. JWST برای دیدن نور در این طول موج طراحی شده است ، که آن را به بهترین ابزاری که باید سعی کنیم بفهمیم چگونه همه چیز شروع شده است.

این تلسکوپ صدها LRD را کشف کرده است و دانشمندان کاملاً مطمئن نیستند که چه هستند. آنها می توانند سیاه چاله های اولیه باشند ، اما سیاهچاله ها معمولاً با نور X -ray همراه هستند که از آن آسمان در اطراف LRD ها کنجکاو است. مدرسه دیگر فکری ارائه می دهد که آنها می توانند ستاره شوند.

نمودار که لنزهای گرانشی را نشان می دهد. (ناسا ، ESA و L. Calçada)

Juogžbalis و همکارانش QSO1 را به عنوان کاندیدای مطالعه این نقاط دقیق تر انتخاب کردند. این امر به این دلیل است که QSO1 بخشی از یک کیهان کیهانی کنجکاو و تصادفی است که به عنوان یک لنز گرانشی شناخته می شود. فضا-زمان در اطراف یک خوشه عظیم کهکشانی بین ما و QSO1 خم می شود به گونه ای که باعث افزایش نور در پشت آن ، از جمله درخشش QSO1 می شود. این اثر لنز قوی بدان معنی است که دانشمندان می توانند QSO1 را بسیار واضح تر از سایر LRD ها ببینند.

آنها با تحریک دقیق و تجزیه و تحلیل نور لنز ، آنها توانستند منحنی چرخش جسم را محاسبه کنند – اندازه گیری که برای کهکشان ها جرم کهکشان مورد نظر و سیاه چاله را در مرکز آن نشان می دهد.

محققان می گویند که نتایج آنها با تفسیر خوشه های ستاره LRD ناسازگار است. اخیراً ، منحنی چرخش QSO1 به خوبی با یک کهکشان که در حدود 50 میلیون جرم خورشیدی می چرخد ​​، سازگار است – تعبیری که با ارزیابی های مربوط به جرم سیاه چاله به دست آمده از خطوط هیدروژن در طیف سایت مطابقت دارد.

اما کهکشان اطراف سیاه چاله کوچک ، بسیار کوچکتر از حد انتظار برای جرم سیاه چاله است ، که باعث می شود سیاه چاله بزرگترین سیاه چاله عظیم باشد که تاکنون مورد توجه قرار گرفته است. این ممکن است ایده ای از چگونگی جمع شدن کهکشان ها در اوایل جهان باشد ، و این نشان می دهد که سیاه چاله ها در درجه اول قرار می گیرند و کهکشان ها در اطراف آنها جمع می شوند.

“تنها سناریوهایی که می توانند چنین سیستمی را در نظر بگیرند ، مواردی هستند که به” دانه های سنگین “اشاره می کنند ، مانند فروپاشی مستقیم سیاهچاله ها (DCBH ، در نتیجه فروپاشی مستقیم ابرهای عظیم بکر) یا گرگهای اولیه سیاه (PBH ها در ثانیه اول پس از انفجار بزرگ تشکیل می شوند).

هر دو سناریو به تحقیقات اضافی نیاز دارند. از یک طرف ، DCBH ها با نور ماوراء بنفش در QSO1 قابل مشاهده نیستند. از طرف دیگر ، PBHS به طور قابل توجهی از 50 میلیون میز خورشیدی کوچکتر است. با این حال ، این شیء ممکن است محصولی از رشد سریع باشد ، هم از طریق اعتباربخشی و هم از طریق فرآیندهای جمعی – برای ساختن QSO1 ، به طور بالقوه اولین شواهد مستقیم از وجود سیاهچاله های اولیه.

این سند همچنان مورد بررسی قرار گرفته است و این یک جمله نسبتاً غیرمعمول است ، بنابراین ما منتظر خواهیم ماند تا ببینیم که چگونه این ترتیب مطالعه توسعه می یابد. نتیجه هر چه باشد ، ما مطمئن هستیم که LRD چیزی واقعاً فریبنده در مورد تولد جهان به ما خواهد گفت.

سند تیمی را می توان در ARXIV یافت.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا