ضبط سیاه چاله کشف می تواند به همان اندازه که دریافت می کنند بزرگ باشد: Sciencealert

یک سیاه چاله در اعماق فضا ، حدود 5 میلیارد سال نوری ، ممکن است عظیم ترین چیزی باشد که تاکنون پیدا شده است.
با توجه به اندازه گیری های جدید ، Galaxy SDSS J1148+1930 Begemot را حدود 36.3 میلیارد برابر بیشتر از جرم خورشید ما به ارمغان می آورد. این توده سیاه چاله را بسیار نزدیک به مرز فوقانی عملی قرار می دهد. برای متن ، سیاه چاله مرکزی راه شیری فشرده سازی 4.3 میلیون توده خورشیدی است.
این سیاه چاله تازه کشف شده دیگر در رده Over -Grease قرار نمی گیرد -جانور غول پیکر چیزی فوق العاده است.
مرتبط: سیاهچاله ها می توانند بسیار طنز شوند ، اخترشناسان با اندازه های جدید بیرون آمدند
توماس کولت ، اخترفیزیک ، توماس کولت از دانشگاه پورتسموث در انگلستان می گوید: “این در بین 10 سیاه و سفید بزرگ سیاه و سفید که تاکنون یافت شده و احتمالاً عظیم ترین آنها است.”
“بیشتر اندازه گیری های دیگر در مورد جرم سیاه چاله غیرمستقیم است و عدم قطعیت های زیادی دارد ، بنابراین ما واقعاً نمی دانیم که بزرگترین چیست. با این حال ، ما به لطف روش جدید ما امنیت بیشتری برای توده این سیاه چاله داریم.”
تخمین زده می شود که سیاهچاله های فوق العاده بزرگتر از حدود یک میلیون میز خورشیدی در قلب هر کهکشان در اندازه کامل کمین می شوند ، مرکز گرانشی که همه چیز دیگر در کهکشان می چرخد.
از لحاظ تئوریکی ، هیچ محدودیتی برای رشد عظیم سیاه چاله وجود ندارد. در عمل ، محدودیت های دیگر ، مانند نرخ رشد ، نشان می دهد که حداکثر توده ای که یک سیاه چاله می تواند در زندگی فعلی 13.8 میلیارد سال در جهان به دست آورد ، حدود 50 میلیارد توده خورشیدی است.
https://www.youtube.com/watch؟v=8gnsfazd8yy FrameBorder = “0 ″ Allow =” شتاب سنج ؛ بازی اتوماتیک ؛ کلیپ بورد ؛ رسانه های رمزگذاری شده ؛ ژیروسکوپ تصویر در تصویر ؛ سهم وب “refererPolicy =” stict-origin-when-cross-origin “اجازه تمام صفحه>با این حال ، تنها راه آزمایش این محدودیت های بالا ، یافتن سیاهچاله ها است. که ما را به سمت یک ویژگی قانع کننده در آسمان زمین ، معروف به اسب اسب فضایی سوق می دهد. این یک نعل نعل نعل اسب است که به شکل نعل اسب است که در اطراف یک لکه مرکزی درخشان از یک تراز فضایی نادر به نام لنزهای گرانشی قرار می گیرد.
هر یک از دو مؤلفه – اسمیر و لکه – در مسافت های مختلف همان خط دید هستند. حباب در واقع یک کهکشان است ، آنقدر عظیم که میدان گرانشی آن تحریف شده و نور را از منبع نور دورتر افزایش می دهد. این همان کاری است که اسمیر انجام می دهد.

ما می توانیم چیزهای زیادی در مورد ستاره های دوردست و کهکشان ها به این روش افزایش دهیم ، اما در این حالت چنین است پیش زمینه Blob ، که در آن تیمی از ستاره شناسان به رهبری کارلوس ملو-کارنیرو از دانشگاه فدرال ریو گراند به سول در برزیل ، سیاه چاله شگفت انگیز خود را پیدا کردند.
Melo-Carneiro می گوید: “این کشف برای سیاه چاله” خواب “ساخته شده است که در حین مشاهده به طور فعال مواد را جمع نمی کند.” “کشف او صرفاً به کشش بزرگ گرانشی وی و تأثیر او بر محیط زیست متکی است.”
در یک سیستم لنز ، درجه لنز قدرت میدان گرانشی را نشان می دهد که به جرم جسم جلوی وصل می شود. از آنجا که توده های سیاهچاله های فوق العاده متناسب با توده های کهکشان های خود متناسب هستند ، این یکی از راه های محاسبه جرم یک سیاه چاله در یک مرکز کهکشانی است.
ابزاری دیگر برای تعیین جرم سیاهچاله های آرام شامل سینماتیک ستاره است – نحوه چرخش ستاره ها و سایر مواد. به عنوان مثال ، مشاهدات طولانی مدت از مدارهای اطراف مرکز کهکشانی راه شیری ، وجود سیاه چاله در آنها را تأیید کرده و اندازه گیری جرم آن را ارائه می دهد.

نعل اسب در سال 2007 کشف شد. مشاهدات انجام شده در فواصل به محققان این امکان را داده است تا حرکات بازی را در مرکز کهکشانی تعیین کنند. در ترکیب با تجزیه و تحلیل قوس شعاعی کهکشان دورتر ، نتایج به آنچه محققان می گویند اندازه گیری بسیار پایدار است.
سیاهچاله های سبک تر یافت شده است ، اما اندازه گیری ها شاید کمی اطمینان داشته باشند. TON-618 یک نمونه شناخته شده است. در ابتدا تصور می شد که توده آن حدود 66 میلیارد توده خورشیدی است. با این حال ، این در سال 2019 به حدود 40 میلیارد میز خورشیدی بر اساس سینماتیک کهکشانی اصلاح شد.
با این حال ، آنچه SDSS J1148+1930 کمی هیجان انگیز است این است که به عنوان کهکشان شناخته می شود. این یک نقطه بزرگ و عظیم کهکشان است که زمانی یک خوشه کهکشان بود. محققان بر این باورند که با گذشت زمان ، کهکشان های موجود در خوشه – هر یک از سیاه چاله های بیش از حد در مرکز خود – ادغام شدند که سیاه چاله های آنها نیز در نهایت خود را به یک سیاه چاله انبوه خورشیدی بزرگ پرتاب می کند.
این یک سرنخ بزرگ برای یکی از بسیاری از سؤالات باز در جهان است: چگونه سیاهچاله های فوق العاده عظیم می شوند.
کولت می گوید: “در نعل اسب ،” ما وضعیت نهایی کهکشان و وضعیت نهایی شکل گیری سیاهچاله ها را می بینیم. “
این کشف در منتشر شده است اعلامیه های ماهانه انجمن نجوم سلطنتیحرف



