شرکت کانادایی پهنای باند Telesat از SpaceX برای پرتاب ماهواره “Lightspeed” خود استفاده می کند. اولین ماهواره ها در سال 2026 پرتاب خواهند شد و اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، کل صورت فلکی تا پایان سال 2027 در مدار خواهد بود.
به گفته دن گلدبرگ، مدیرعامل Telesat، این شرکت SpaceX را برای “بهترین ترکیب از هزینه، عملکرد، قابلیت اطمینان و سرعت برنامه” انتخاب کرد.
همانطور که در ویدئوی زیر مشاهده می کنید، اسپیس ایکس نیز در سال 2018 یک ماهواره Telesat را پرتاب کرد. این ماهواره که Telstar 19V نام دارد، پس از پرتاب به مدار زمین ثابت مانور داد.
این قرارداد شامل 14 پرتاب است که هر کدام می توانند 18 ماهواره را حمل کنند. هیچ ارزش دلاری برای قرارداد پرتاب داده نشده است. Telesat 198 ماهواره Lightspeed را برنامه ریزی کرده است، اما ممکن است این صورت فلکی را گسترش دهد تا پرتاب های “اضافی” را پر کند.
Telesat اخیرا قرارداد ساخت 198 ماهواره برنامه ریزی شده را از Thales Alenia Space به MDA Ltd منتقل کرد. گلدبرگ متغیرهایی را شامل COVID-19، مسائل زنجیره تامین و تورم به عنوان دلایل این حرکت ذکر کرد. نیاز به جابجایی این قرارداد یکی از دلایل تاخیر سه ساله راه اندازی شد.
Lightspeed خدمات اینترنت پهن باند را از مدار زمین پایین (LEO) ارائه خواهد کرد. LEO به سیگنال‌ها اجازه می‌دهد تا سریع‌تر از نقطه پایانی به نقطه پایانی حرکت کنند و مسافتی را که باید طی کنند در مقایسه با مدارهای زمین‌ایستا کاهش می‌دهد.
ماهواره های موجود در LEO معمولاً در ارتفاعات تنها چند صد مایلی در مدار قرار می گیرند. این امر فاصله ای را که سیگنال ارسال شده توسط ماهواره ها باید طی کند در مقایسه با مدار زمین ثابت که معمولاً 35786 کیلومتر (22236 مایل) بالاتر از خط استوای زمین است کاهش می دهد.
Starlink اسپیس ایکس نیز از LEO برای کوچک سازی استفاده می کند تأخیر، یا مقدار زمان پاسخ برای سیگنال ها – مانعی برای برخی از رقبا مانند ViaSat که ماهواره های اینترنتی در مدار زمین ثابت دارد.
برخلاف استارلینک، لایت اسپید Telesat منحصراً بر خدمات رسانی به دولت ها و مشتریان در سطح سازمانی مانند شرکت های حمل و نقل و هواپیماهایی که متکی به تحرک هستند تمرکز خواهد کرد. Starlink دارای مجوز برای ارائه خدمات برای عملیات دریایی و وسایل نقلیه بزرگ است. با این حال، اکثر مشتریان آن افرادی در مناطقی هستند که گزینه های بسیار کمی برای اینترنت پرسرعت قابل اعتماد دارند.
پرتاب های ماهواره ای مانند قرارداد جدید Lightspeed بخش قابل توجهی از تقاضا برای پرتاب از قلمرو ایالات متحده را نشان می دهد. اسپیس ایکس همچنان به طور مکرر ماهواره های Starlink جدید را پرتاب می کند و چندین قرارداد برای پرتاب ماهواره های دولتی و خصوصی دارد. این شرکت با 64 راه اندازی تا کنون در سال 2023، در مسیر ثبت رکورد جدید شرکت برای بیشترین راه اندازی در یک سال است.
به دلیل هجوم های گاه به گاه ایلان ماسک به سمت رقبا، به نظر می رسد اسپیس ایکس برای پرتاب ماهواره برای رقبا در بخش اینترنت ماهواره ای مشکلی ندارد. این ماهواره‌ها را برای ViaSat و OneWeb پرتاب کرد که می‌توان آن را اقدامی «بدون توهین» از سوی SpaceX دانست. با این حال، جف بزوس ظاهراً اسپیس ایکس را در انتخاب ارائه دهندگان پرتاب برای پروژه کویپر نادیده گرفته است که منجر به شکایت مداوم علیه سرمایه گذاران شد. ظاهراً سهامداران فکر نمی‌کنند که بزوس مخالفت خود با ایلان ماسک را بالاتر از شیوه‌های تجاری صحیح قرار دهد.
اسپیس ایکس به دلیل قابلیت اطمینان خود در پرتاب ماهواره ها، از جمله سری پرتاب های اشتراکی حمل و نقل، در محیطی که پرتاب ماهواره اکثر پرتاب ها از خاک ایالات متحده را تشکیل می دهد، شناخته شده است. این یکی از دلایلی شد که Telesat آن را برای راه اندازی صورت فلکی Lightspeed انتخاب کرد.
