هنگامی که شیوع بیماری های جلوگیری از واکسن ها ، مانند سرخک ، اگرچه واکسن های بسیار مؤثر در دسترس هستند ، به راحتی می توان نتیجه گرفت که والدینی که فرزندان خود را واکسینه نمی کنند ، خودخواه هستند و یا طعمه سوء استفاده شده اند.
به عنوان معلمان با تخصص در سیاست واکسن و اقتصاد بهداشت ، ما ادعا می کنیم که تصمیم به واکسیناسیون فقط مربوط به اطلاعات نادرست یا تردید نیست.
به نظر ما ، این شامل تئوری بازی ها ، یک چارچوب ریاضی است که به توضیح اینکه چگونه افراد باهوش می توانند انتخابی را انتخاب کنند که به طور جمعی منجر به نتایج شود که آنها را تهدید می کند.
تئوری بازی نشان می دهد که نوسان واکسن یک شکست اخلاقی نیست ، بلکه به سادگی نتیجه قابل پیش بینی سیستمی است که در آن محرکهای فردی و جمعی به درستی تراز نمی شوند.
نظریه بازی به واکسن ها پاسخ می دهد
نظریه بازی بررسی می کند که چگونه مردم تصمیم می گیرند وقتی نتایج آنها به آنچه دیگران انتخاب می کنند بستگی داشته باشد. در تحقیقات خود در مورد این موضوع ، ریاضیدان ، برنده جایزه نوبل ، جان نش ، در فیلم به تصویر کشیده شده است ذهن زیبااین نشان داد که در بسیاری از مواقع ، انتخاب منطقی به طور جداگانه به طور خودکار بهترین نتیجه را برای همه ایجاد نمی کند.
راه حل های واکسیناسیون کاملاً این اصل را نشان می دهد. به عنوان مثال ، هنگامی که والدین تصمیم می گیرند فرزند خود را در برابر سرخک واکسینه کنند ، آنها خطر کم عوارض جانبی واکسن ها را در برابر خطرات ناشی از این بیماری وزن می کنند. اما این بینش قاطع است: خطر بیماری به آنچه والدین دیگر تصمیم می گیرند بستگی دارد.
اگر تقریباً همه واکسیناسیون شود ، مصونیت گله – اساساً واکسیناسیون افراد کافی – باعث گسترش بیماری می شود. اما پس از دستیابی به مصونیت گله ، والدین انفرادی می توانند تصمیم بگیرند که هیچ واکسیناسیون در معرض خطر کودک خود نیست.
به عبارت دیگر ، با توجه به تنش اساسی بین انتخاب فردی و چاه جمعی ، خواندن فقط انتخاب فردی ممکن است به اهداف بهداشت عمومی نرسد.
این امر باعث می شود راه حل های واکسن به طور اساسی با بسیاری از راه حل های بهداشتی دیگر متفاوت باشد. وقتی تصمیم می گیرید که آیا داروهای فشار خون بالا مصرف کنید ، نتیجه شما فقط به انتخاب شما بستگی دارد. اما با واکسن ، همه در ارتباط هستند.
این همبستگی در تگزاس به طرز چشمگیری بازی کرده است ، جایی که بزرگترین شیوع سرخک آمریکایی از یک دهه پدید آمده است. با کاهش درصد واکسیناسیون در جوامع خاص ، این بیماری – پس از اعلام حذف در ایالات متحده – بازگشت.
درجه واکسیناسیون یک ایالت از 96 ٪ به 81 ٪ در تنها پنج سال کاهش یافته است. با توجه به اینکه حدود 95 ٪ از افراد در یک جامعه برای دستیابی به مصونیت گله باید واکسینه شوند ، این کاهش شرایط مناسبی را برای شیوع فعلی ایجاد کرده است.
این یک تصادف نیست ؛ این تئوری بازی ها است که در زمان واقعی بازی می کند. هنگامی که درجه واکسیناسیون زیاد است ، واکسیناسیون برای هر خانواده خاص منطقی به نظر می رسد ، اما وقتی خانواده های کافی این انتخاب را انجام می دهند ، محافظت جمعی از بین می رود.
مشکل سوار رایگان
این پویا چیزی را ایجاد می کند که اقتصاددانان با یک سوار مشکل آزاد می نامند. هنگامی که درجه واکسیناسیون زیاد باشد ، فرد می تواند بدون استفاده از حداقل خطرات واکسن ، از مصونیت گله بهره ببرد.
تئوری بازی چیزی شگفت آور را پیش بینی می کند: حتی با یک واکسن فرضی کامل – اثربخشی بی عیب و نقص ، عوارض جانبی صفر – برنامه های واکسیناسیون داوطلبانه هرگز به پوشش 100 ٪ نمی رسند. هنگامی که این پوشش به اندازه کافی بالا باشد ، برخی از افراد منطقی همیشه با استفاده از مصونیت گله ارائه شده توسط دیگران ، سواران آزاد را انتخاب می کنند.
و هنگامی که درصد کاهش می یابد – همانطور که در پنج سال گذشته به طرز چشمگیری وجود دارد – مدل های بیماری دقیقاً آنچه را می بینیم پیش بینی می کنند: بازگشت شیوع.
تئوری بازی مدل دیگری را نشان می دهد: برای بیماریهای بسیار عفونی ، میزان واکسیناسیون تمایل دارد پس از نگرانی های ایمنی به سرعت کاهش یابد ، در حالی که بهبودی بسیار کندتر است.
این همچنین یک ویژگی ریاضی سیستم است ، زیرا کاهش و بازیابی دارای ساختارهای تحریک کننده متفاوتی است. هنگامی که نگرانی های ایمنی بوجود می آید ، بسیاری از والدین در همان زمان نگران هستند و واکسیناسیون را متوقف می کنند و منجر به کاهش سریع واکسیناسیون می شوند.
اما بهبودی کندتر است زیرا هم به اعتماد به نفس و هم بر غلبه بر مشکل با سوار آزاد نیاز دارد – هر والدین منتظر هستند تا دیگران ابتدا واکسینه کنند. تغییرات کوچک در ادراک می تواند باعث ایجاد تغییرات اساسی در رفتار شود.
تأملات رسانه ها ، شبکه های اجتماعی و ارتباطات بهداشتی بر این برداشت ها تأثیر می گذارد که جوامع بالقوه به سمت یا دور از این آستانه های مهم حرکت می کنند.
ریاضیات همچنین پیش بینی می کند که چگونه می توان تصمیمات مردم در مورد واکسیناسیون را گروه بندی کرد. از آنجا که والدین انتخاب دیگران را رعایت می کنند ، هنجارهای محلی توسعه می یابند – بنابراین هرچه والدین بیشتر واکسن را در یک جامعه پرش کنند ، احتمالاً دیگران نیز از این مثال پیروی می کنند.
تئوری بازی به جیب های کم وواکس و در نتیجه خوشه های حساسیت اشاره دارد. این خوشه ها به بیماری ها اجازه می دهند حتی در مواردی که میزان واکسیناسیون کل کافی به نظر می رسد ادامه یابد.
95 ٪ در سراسر کشور یا ارزش ملی می تواند به معنای پوشش یکنواخت واکسن باشد که از شیوع آن جلوگیری می کند. از طرف دیگر ، این می تواند به معنای برخی از مناطق با پوشش نزدیک به 100 ٪ و سایر موارد با درصد کم خطرناک باشد که کانون های محلی را امکان پذیر می کند.
شکست اخلاقی نیست
همه این بدان معناست که کاهش چشمگیر درصد واکسیناسیون توسط تئوری بازی ها پیش بینی می شود – و بنابراین تأمل بیشتر در مورد آسیب پذیری سیستم نسبت به نارسایی اخلاقی انسان.
علاوه بر این ، اتهام والدین به انتخاب خودخواهانه نیز می تواند با ایجاد دفاعی تر و کمتر احتمال اینکه نظرات خود را بررسی کنند ، باعث آتش سوزی شود.
بسیار مفیدتر می تواند رویکردهایی باشد که تنش بین علایق فردی و جمعی را تشخیص می دهد ، و این کار می کند ، نه بر خلاف محاسبات ذهنی ، و اطلاع رسانی در مورد نحوه تصمیم گیری افراد در سیستم های بهم پیوسته.
https://www.youtube.com/watch؟v=yisxifu_oa4 relemefullscreen = “relemefullscreen” frameborder = “0 ″>مطالعات نشان می دهد که جوامع شیوع به پیام هایی که واکسیناسیون را به عنوان یک مشکل جامعه در برابر جامعه قاب می کند ، پاسخ می دهد ، و این دلالت بر نارسایی اخلاقی دارد.
در یک مطالعه 2021 در مورد یک جامعه با کاهش واکسیناسیون ، رویکردهایی که مشکلات واقعی والدین را به رسمیت می شناسد ، ضمن تأکید بر لزوم محافظت از جامعه ، باعث می شود والدین 24 ٪ بیشتر از اینكه واكسیناسیون را در نظر بگیرند ، در حالی كه رویکردهایی كه بر مسئولیت شخصی تأكید می كنند یا نشان می دهد خودخواهی است ، در واقع میل آنها را كاهش می دهد.
این تأیید می کند که تئوری بازی پیش بینی می کند: وقتی مردم فکر می کنند تصمیم گیری تحت یک حمله اخلاقی است ، آنها اغلب در مواضع خود تقویت می شوند و برای تغییر بازتر نمی شوند.
استراتژی های ارتباطی بهتر
درک چگونگی وزن مردم خطرات و مزایای واکسن نشان دهنده رویکردهای بهتر در ارتباط است. به عنوان مثال ، به وضوح انتقال خطرات می تواند کمک کند: مرگ و میر از 1 به 500 سرخک بسیار فراتر از عوارض جانبی جدی بسیار نادر واکسن است.
این ممکن است آشکار به نظر برسد ، اما اغلب در بحث عمومی فاقد آن است. همچنین ، جوامع مختلف نیاز به رویکردهای مختلف واکسیناسیون دارند که برای ماندن در سفر به کمک نیاز دارند ، در حالی که مناطقی که دارای واکسیناسیون کم هستند نیاز به بازگرداندن اعتماد دارند.
دنباله منحصراً اهمیت دارد. مطالعات نشان می دهد که وقتی کارشناسان بهداشت اطلاعات متناقض را ارائه می دهند یا پیام خود را تغییر می دهند ، افراد مشهور می شوند و تصمیم می گیرند واکسن را رها کنند. و تاکتیک های ترسناک ترسناک برای این بیماری می تواند با سوق دادن افراد به سمت موقعیت های شدید ، واکنش بازگشت ایجاد کند.
تصمیم گیری در مورد واکسیناسیون که در جوامع بحث در جامعه و سطح مدرسه قابل مشاهده است که در آن می توان به ایجاد هنجارهای مثبت اجتماعی کمک کرد.
هنگامی که والدین متوجه می شوند که واکسیناسیون از اعضای آسیب پذیر جامعه ، مانند نوزادان خیلی جوان برای واکسن یا افراد دارای شرایط پزشکی ، محافظت می کند ، این امر به غلبه بر تفاوت بین علایق فردی و جمعی کمک می کند.
ارائه دهندگان بهداشت و درمان مطمئن ترین منبع اطلاعات واکسن هستند. هنگامی که تأمین کنندگان پویایی نظریه بازی را درک می کنند ، می توانند با نگرانی والدین به طور مؤثرتر کنار بیایند ، اعتراف می کنند که برای اکثر افراد تردید ناشی از وزن گیری خطرات است ، نه از مقابل واکسن ها مستقیم.
J. Tony Yang ، استاد با استعداد سیاست های بهداشت و دانشیار ، دانشگاه جورج واشنگتن و AVI DOR ، استاد سیاست و مدیریت بهداشت ، دانشگاه جورج واشنگتن
این مقاله توسط مجوز Creative Commons دوباره منتشر شد. مقاله اصلی را بخوانید.
