این بیماری بر مرکبات آسیب وارد می کند
اگر مقامات کشاورزی جهان به زودی به نتیجه نرسند، آب پرتقال صبحگاهی شما می تواند برای همیشه از قفسه های سوپرمارکت ناپدید شود.
به همین دلیل است که وضعیت در دنیای مرکبات کاری بحرانی شده است. در دهه های اخیر، بیماری به نام Huanglongbing (HLB) که به عنوان بیماری سبز شدن مرکبات نیز شناخته می شود، باغات میوه را در آسیا، آمریکا و چندین کشور آفریقایی ویران کرده است.
اگرچه تولید جهانی در سالهای اخیر به لطف تقاضای قوی بازار و کاشتهای جدید افزایش یافته است، اما گسترش بیامان این بیماری باعث شده است که تولیدکنندگان از بدترین حالت هراس داشته باشند.
تاثیرات اقتصادی در برخی کشورها چشمگیر است. در برزیل، تولید بیش از 20٪، 60٪ در گوادلوپ کاهش یافت و بیش از 90٪ در فلوریدا سقوط کرد.
فلوریدا، یک تولید کننده برجسته پرتقال، شاهد از بین رفتن هزاران شغل مرکبات بود. قرنطینه و اقدامات مدیریتی شدید در همه جا اعمال شده است. قیمت آب پرتقال در یک سال دو برابر شده است و تولیدکنندگان اکنون برای به دست آوردن میوه با مشکل مواجه هستند.
این بیماری توسط یک باکتری از جنس ایجاد می شود Candidatus Liberibacterکه آوندهای رسانای شیره آبکش را انگلی می کند. درختان در مواجهه با باکتری ها با تولید قندی به نام قند پاسخ می دهند پینه بستهکه مانند ترومبوز در رگ ها تجمع می یابد و آنها را مسدود می کند. محصولات فتوسنتز سنتز شده در برگ ها دیگر در سراسر درخت توزیع نمی شوند.
پس از یک دوره طولانی بدون علامت، آسیب داخلی به صورت لکه های زرد روی برگ ها آشکار می شود. میوه تغییر شکل یافته، رنگ غیرعادی و تلخ تر می شود و آن را غیرقابل فروش می کند. شاخه ها و سپس شاخه ها از بین می روند. این علائم قبل از انتشار به کل درخت از یک شاخه شروع می شود. پس از چند سال، گرفتگی رگ ها به ناچار باعث مرگ درختان می شود.
باکتری های منتقل شده توسط حشرات
این باکتری توسط دو حشره از خانواده پسیل ها منتقل می شود. این حشرات بالدار کوچک مانند شتهها با اندازههای بین 2 تا 5 میلیمتر، با وارد کردن لولههای بلند و نازک خود به نام روستروم در گیاهان برای مکیدن شیره، خود را تغذیه میکنند.
هنگامی که آنها از شاخه های مرکبات بسیار جوان حامل بیماری HLB تغذیه می کنند، می توانند باکتری را جذب کنند، که سپس در آنها رشد می کند و به درختان دیگر منتقل می شود، به همان روشی که پشه ها ویروس دنگی یا چیکونگونیا را منتقل می کنند. این دو گونه پسیل کاملاً مختص مرکبات و گونه های مرتبط مانند پرتقال یاس می باشند.مورایا پانیکولاتا، اغلب به عنوان یک گیاه زینتی استفاده می شود.
پسیل ها در انتقال باکتری بسیار کارآمد هستند. یک گاز گرفتن می تواند برای انتقال بیماری کافی باشد. پسیل آسیایی (دیافورینا سیتری) با منشا گرمسیری و نیمه گرمسیری تاکنون در آسیا، آمریکای جنوبی، کارائیب، فلوریدا و کالیفرنیا مشاهده شده است. پسیل آفریقایی (Trioza erythreae) با شرایط خنک برخی از فلات های آفریقا سازگارتر است.
در حال حاضر، از مناطق عمده کشت مرکبات در جهان، تنها حوزه مدیترانه و استرالیا عاری از این بیماری هستند. با این حال، پسیل آفریقایی، اگرچه ناقل این بیماری نیست، اما به ترتیب از سال 2014 و 2015 در اسپانیا و پرتغال به خوبی تثبیت شده است. در سال 2021
اخیراً در تابستان 2023، همین حشره برای اولین بار در اروپا در قبرس شناسایی شد. گمان می رود این جابجایی های طولانی مدت ممکن است مربوط به تجارت گیاهان مرکبات یا حمل و نقل گیاهان زینتی توسط مسافران باشد. دماهای بالاتر مرتبط با تغییرات آب و هوایی نیز ممکن است برای سازگاری مطلوب باشد D. citri در سراسر حوزه مدیترانه
میلیاردها دلار ضرر کرد
در فلوریدا، درختان مرکبات طی بیست سال نابود شدند و تولید پرتقال بیش از 60 درصد کاهش یافت. تولید آب پرتقال در فلوریدا بیش از 3 میلیارد دلار و نزدیک به 50 درصد از مشاغل مرتبط با آن را از دست داده است. طوفانهای سالهای اخیر را نیز اضافه کنید که با ریزش میوه از درختانی که قبلاً در اثر این بیماری ضعیف شدهاند، مشکل را تشدید کردهاند.
از آنجایی که تحقیقات راه حلی فوری ارائه نمی دهد، برخی معتقدند صنعت مرکبات فلوریدا به پایان رسیده است، در حالی که سایر ایالت های جنوبی در ایالات متحده نیز در معرض خطر هستند. با وجود تلاشهای گسترده برای پیشگیری، این بیماری در کالیفرنیا در حال پیشرفت است.
در مجموع، در دو دهه گذشته میلیاردها دلار برای مبارزه با این بیماری در سراسر جهان سرمایه گذاری شده است، اما هیچ راه حل پایداری پیدا نشده است.
در برزیل، در ایالت سائوپائولو، جایی که این بیماری از سال 2004 وجود داشته است، ریشهکنی درختان آلوده و استفاده گسترده از آفتکشها تا بیش از 46 درمان در سال علیه جمعیتهای پسیل امکان محدود کردن این بیماری را فراهم کرده است. میزان آلودگی درختان در دو دهه گذشته به حدود 20 درصد رسیده است.
با این حال، در ماههای اخیر میزان آلودگی به تقریباً 38 درصد در مزارع متوسط افزایش یافته است که نشاندهنده ظهور مقاومت به آفتکشها در پسیلها و بدتر شدن کنترل شیوع بیماری است. این وضعیت باعث می شود که سرمایه گذاران به کاشت گیاهان در مناطقی که پسیل ها وجود ندارند یا به میزان محدودی وجود دارند، مانند ایالت Minas Gerais، بکارند.
تحقیقات بسیار فعال
در حوضه مدیترانه، بالاترین اولویت محدود کردن جمعیت پسیل است، به ویژه از طریق کنترل بیولوژیکی. پرتغال و اسپانیا در حال حاضر در حال آزادسازی انبوه موفق پارازیتوئیدهای پسیل هستند، حشرات کوچکی که تخمهای خود را در پسیل میگذارند و لاروهای آنها به هزینه خود رشد میکنند و آنها را از درون میبلعند. برنامه این است که این سیاست را در قبرس نیز دنبال کنیم.
هدف دانشمندان همچنین جلوگیری از این باکتری با نظارت زیستی منطقه از طریق نمونهبرداری منظم در سراسر منطقه مدیترانه است. در صورت نتایج مثبت، این امر باید منجر به ریشه کنی فوری درختان آلوده برای از بین بردن منابع آلودگی شود.
در نهایت، اطلاع رسانی نه تنها به بخش پرورش مرکبات، بلکه به عموم مردم در مورد خطرات مربوط به جابجایی گیاه بسیار مهم است، زیرا واردات و استفاده از پیوندها از مناطق آلوده به مناطق غیرآلوده منبع اصلی شیوع جدید بیماری است. بیماری
اتحادیه اروپا در حال حاضر با طبقهبندی باکتریهای HLB و ناقلهای پسیل آنها به عنوان ارگانیسمهای قرنطینه اولویتدار، اقدام به اندازهگیری این مشکل کرده است و از کشورهای عضو خواسته است تا برنامههای نظارتی و اقدام اضطراری مناسب را تهیه کنند. در فرانسه، بخشهای مسئول نظارت و جامعه تحقیقاتی یک واحد اختصاصی را در پلتفرم ملی برای نظارت اپیدمیولوژیک سلامت گیاهان و همچنین چندین پروژه تحقیقاتی مبتنی بر اقدام مستقر کردهاند.
همه مرکبات کشت شده در برابر HLB آسیب پذیر هستند و تحقیقات روی ارقام و پایه های مقاوم در حال حاضر یک حوزه کلیدی تحقیقاتی با هدف توسعه سیستم های تولید پایدار است. تحقیقات اخیر نشان می دهد که برخی از ژنوتیپ های مربوط به مرکبات کشت شده در Aurantioideae، مانند لیمو خاویاری، ممکن است مقاوم تر باشند.
به همین دلیل است که مرکز تحقیقات کشاورزی فرانسه برای توسعه بین المللی (CIRAD) و شرکای آن در حال مطالعه این نوع رقم برای درک ویژگی های بیولوژیکی حاکم بر تعامل بین باکتری و گیاهان مرکبات هستند.
این شامل ایجاد جمعیت های هیبرید بین افراد مقاوم و مستعد و اندازه گیری مقاومت آنها در برابر بیماری است. مطالعات ژنتیکی و ژنومی انجام شده بر روی این ماده گیاهی باید به ما امکان شناسایی ژن های مرتبط با مکانیسم های مقاومت را بدهد.
در نهایت، از طریق تلاقیهای جدید بین ژنوتیپهای از پیش انتخاب شده یا رویکردهای بیوتکنولوژیکی، میتوان پایهها و ارقام مقاوم به بیماری را عرضه کرد و راه را برای کشت مرکبات که دیگر نیازی به استفاده گسترده از آفتکشها در باغات ندارد، هموار کرد.
Raphael Morillon، مدیر تحقیقات Cirad – فیزیولوژیست مولکولی، Cirad. باربارا هافناگل، محقق ژنومیک و ژنتیک گیاهی، سیراد. Patrick Ollitrault، محقق ژنتیک و ژنومیک، Cirad; و Virginie Ravigné، محقق در اکولوژی جامعه میکروبی و ویروسی، Cirad
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.




