مقالات

یک متخصص شیمی نشان می دهد که آنها شخصاً از چه چیزی در ماشین لباسشویی استفاده می کنند: ScienceAlert


هنگام خرید مواد شوینده لباسشویی، مجموعه ای از انتخاب ها گیج کننده است. همه محصولات احتمالاً لباس های شما را کمی تمیزتر می کنند. اما چه چیزی بهترین نتیجه را برای لباس و بودجه شما ارائه می دهد؟


سفیدترهای سفیدتر می خواهید؟ آیا به آنزیم نیاز دارید؟ و تفاوت بین پودر شوینده و مایع چیست؟


همانطور که اغلب اتفاق می افتد، دانستن بیشتر در مورد شیمی به شما در پاسخ به این سوالات کمک می کند.


شوینده لباسشویی چیست؟

مواد فعال در پودرهای لباسشویی و مایعات سورفاکتانت هایی هستند که به عنوان مواد شوینده نیز شناخته می شوند (از این رو نام محصول). اینها معمولاً مولکولهای باردار یا “یونی” هستند که دو بخش مجزا در ساختار خود دارند. یک قسمت به خوبی با آب و دیگری با روغن ها تعامل دارد.


این خاصیت مفید به سورفکتانت ها اجازه می دهد تا چربی و کثیفی را از پارچه جدا کرده و در آب معلق کنند. سورفکتانت ها نیز می توانند حباب ایجاد کنند.


نمک های فلزی حل شده در آب می توانند عملکرد سورفکتانت ها را محدود کنند. آب به اصطلاح سخت حاوی مقدار زیادی نمک های کلسیم و منیزیم محلول است که به راحتی می تواند کف صابون را تشکیل دهد.


به همین دلیل است که شوینده‌های مدرن حاوی فسفات، نرم‌کننده‌های آب و سایر فلزات «جذب‌کننده» هستند تا کف صابون را متوقف کنند. فسفات ها می توانند باعث شکوفایی جلبک در محیط های آب شیرین شوند. به همین دلیل است که آماده سازی های مدرن حاوی مقادیر کمتری فسفات هستند.


بسیاری از محصولات همچنین حاوی روشن کننده های نوری هستند. این مواد شیمیایی نور فرابنفش را جذب می کنند و نور آبی را آزاد می کنند که پدیده “سفیدتر سفید” یا “رنگ روشن تر” را فراهم می کند.


شوینده های لباسشویی معمولا حاوی عطر هستند. آنها برای تمیز کردن خشک ضروری نیستند، اما این تصور را ایجاد می کنند که لباس ها تازه هستند.


در نهایت، برخی از مواد شوینده حاوی آنزیم‌ها هستند – بعداً در مورد آن‌ها بیشتر توضیح خواهیم داد.


پودر لباسشویی چیست؟

اگرچه مواد شوینده و مواد پرهیز از کف صابون مهمترین اجزا هستند، اما فراوان ترین آنها نیستند. ترکیبات اصلی پودرها نمک ها (مانند سولفات سدیم) هستند که باعث حجیم شدن آن شده و از جمع شدن پودر جلوگیری می کنند.


نمک رایج دیگری که به مواد شوینده لباس‌شویی اضافه می‌شود، کربنات سدیم است که به آن سودای شستشو نیز می‌گویند. جوش شیرین (عموزاده شیمیایی جوش شیرین) به اصلاح شیمیایی چربی و کثیفی کمک می کند تا در آب حل شود.


پودرهای لباسشویی نیز اغلب حاوی اکسید کننده هایی مانند پرکربنات سدیم هستند. این ترکیبی پایدار از سودا شستشو و پراکسید هیدروژن است. یک افزودنی به نام تترا استیل اتیلن دی آمین، پرکربنات را فعال می کند تا یک اثر سفید کنندگی ملایم ایجاد کند.


از نظر شیمیایی، پودرها یک مزیت دارند – اجزای آنها را می توان فرموله و مخلوط کرد، اما به صورت جامد جدا نگه داشت. (معمولاً می توانید انواع مختلفی از گرانول ها را در پودر لباسشویی خود مشاهده کنید.)


مواد شوینده لباسشویی چیست؟

ماده اصلی مایع لباسشویی آب است. مواد باقیمانده باید به دقت در نظر گرفته شوند. آنها باید در بطری ثابت باشند و پس از شستشو با هم کار کنند.


اینها شامل مواد پودر مانند مانند نمک های قلیایی، جداکننده های فلزی، نرم کننده های آب و سورفکتانت ها هستند.


سورفکتانت ها در محصولات مایع اغلب به عنوان یونی (شارژ) و غیر یونی (بدون شارژ) فهرست می شوند. سورفکتانت های غیر یونی می توانند به طور پیش فرض مایع باشند و آنها را برای فرمولاسیون پودری نامناسب می کند. سورفکتانت های غیر یونی در معلق کردن روغن ها در آب خوب هستند و کف صابون را تشکیل نمی دهند.


شوینده های مایع همچنین حاوی مواد نگهدارنده برای جلوگیری از رشد میکروب هایی هستند که مخلوط را خراب می کنند.


همچنین پیامدهای میکروبی برای داخل ماشین لباسشویی وجود دارد. محصولات مایع نمی توانند حاوی پراکسید (مواد سفید کننده ملایم) موجود در محصولات پودری باشند. پراکسیدها میکروب ها را از بین می برند. کمبود پراکسید در شوینده‌های مایع باعث می‌شود که بیوفیلم‌های کپک در دستگاه تشکیل شوند و باکتری‌ها را بین لباس‌ها منتقل کنند.


به عنوان جایگزینی برای پراکسیدها، مایعات معمولاً فقط حاوی روشن کننده های نوری هستند.


مایعات یک مزیت نسبت به پودرها دارند – می‌توان آن‌ها را مستقیماً قبل از قرار دادن محصول در شستشو به لکه اضافه کرد.


نسخه جدید “راحتی” فرمول های مایع، کپسول های شوینده بسیار غلیظ هستند. این محصولات رنگارنگ و شیرین مانند برای کودکان خردسال و افراد دارای ناتوانی های شناختی خطرناک هستند.


طبقات همچنین گزینه اضافه کردن مواد شوینده کمتر را در صورت استفاده از مقدار کمتر یا صرفاً تمایل به استفاده از مواد شوینده کمتر حذف می کنند.


پس آنزیم ها چطور؟

آنزیم‌ها پروتئین‌های طبیعی هستند که در محصولات لباس‌شویی برای حذف لکه‌های خاص گنجانده شده‌اند. از نظر شیمیایی، آنها کاتالیزور هستند – چیزهایی که واکنش های شیمیایی را سرعت می بخشند.


نام آنزیم‌ها از روی مولکول‌هایی که روی آن‌ها کار می‌کنند، نام‌گذاری می‌شوند و پس از آن آخر «-ase» می‌آید. به عنوان مثال، لیپاز چربی ها (لیپیدها) را تجزیه می کند، پروتئاز پروتئین ها را تجزیه می کند، در حالی که آمیلاز و ماناناز نشاسته ها و قندها را تجزیه می کنند.


این آنزیم ها از موجوداتی که در مناطقی با آب و هوای خنک یافت می شوند مشتق می شوند که به عملکرد آنها در دمای پایین آب شستشو کمک می کند.


اجرای یک چرخه شستشو که خیلی داغ است می‌تواند به ساختار آنزیم‌ها آسیب بزند یا از بین برود و مانع از کمک به شستشوی آن‌ها شود. سفیده تخم مرغی را در نظر بگیرید که در حین پختن از شفاف به سفید تبدیل می شود – این دناتوره شدن پروتئین است.


اگر مواد شوینده شما حاوی آنزیم است، دمای شستشو نباید نه خیلی گرم و نه خیلی کم باشد. آزمایشات استاندارد شستشو از دمای 15 تا 20 درجه سانتیگراد به عنوان دستورالعمل استفاده می کنند.


پودر بهتر است یا مایع؟

ما با توجه به عملکرد، روانشناسی، قیمت، طعم، ملاحظات محیطی و راحتی، انتخاب های مصرف کننده را انجام می دهیم.


ارزش آن را دارد که محصولات مختلف را آزمایش کنید تا ببینید چه چیزی برای شما مناسب است و نیازها، بودجه خانه و ملاحظات زیست محیطی شما را برآورده می کند، مانند داشتن بسته بندی قابل بازیافت.


من شخصاً در دمای 20 درجه سانتی گراد با نصف دوز توصیه شده پودر لباسشویی با بوی خوش، بسته بندی شده در مقوای قابل بازیافت و حاوی طیف وسیعی از آنزیم ها و منبع پراکسید فعال شستشو می دهم.


دانستن کمی شیمی می تواند کمک زیادی به تمیز کردن لباس شما کند.


با این حال، تولید کنندگان مواد شوینده همیشه لیست کامل مواد تشکیل دهنده روی بسته بندی محصول را فاش نمی کنند.

اگر اطلاعات بیشتری در مورد آنچه در محصول شما وجود دارد می خواهید، باید به وب سایت محصول مراجعه کنید. همچنین می توانید با خواندن اسنادی به نام برگه های داده ایمنی (SDS) کمی عمیق تر حفاری کنید. هر محصول حاوی مواد شیمیایی بالقوه خطرناک باید دارای SDS باشد.

ناتان کیلا، مدرس ارشد شیمی، دانشگاه تاسمانی

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا