پادماده میتواند قفل آیندهای رادیکال جدید در سفر بین ستارهای را باز کند: ScienceAlert

سفر بین ستاره ای چیزی است که بشریت در داستان های علمی تخیلی به آن دست یافته است – مانند USS Enterprise از Star Trek که از آن استفاده می کند ضد ماده موتورهایی برای سفر از طریق سیستم های ستاره ای
اما ضد ماده فقط علمی تخیلی نیست. ضد ماده وجود دارد.
الون ماسک نیروی ضد ماده نامیده استبلیط سفر بین ستاره ای،و فیزیکدانانی مانند رایان وید در حال تحقیق در مورد چگونگی استفاده از آن هستند.
ضد ماده ایجاد شده است از ذرات تقریباً دقیقاً مانند ماده معمولی، اما با بار الکتریکی مخالف. این بدان معنی است که وقتی پادماده با ماده معمولی تماس پیدا می کند، هم از بین می رود و هم می تواند مقادیر زیادی انرژی تولید کند.
وید، یکی از بنیانگذاران و مدیرعامل پوزیترون داینامیکس، شرکتی که برای توسعه یک سیستم رانش ضد ماده کار می کند، به Business Insider گفت: «نابودی پادماده و ماده جرم را مستقیماً به انرژی تبدیل می کند.
فقط یک گرم پاد ماده می تواند باعث انفجاری معادل بمب هسته ای شود. برخی می گویند این نوع انرژی است که می تواند ما را جسورانه با سرعت بی سابقه به جایی برساند که قبلاً هیچکس نرفته است.
سفر فضایی با سرعت بی سابقه
مزیت تمام این انرژی این است که می توان از آن برای شتاب دادن یا کاهش سرعت سفینه های فضایی با سرعت های سرسام آور استفاده کرد.
به عنوان مثال، اجازه دهید یک سفر به ما نزدیکترین منظومه ستاره ای، پروکسیماحدود 4.2 سال نوری از ما فاصله دارد.
وید گفت: یک موتور ضد ماده از نظر تئوری می تواند فضاپیما را 1 گرم (9.8 متر بر ثانیه در مربع) شتاب دهد تا ما را تنها در پنج سال به پروکسیما برساند. در سال 2016. این 8000 برابر سریعتر از آن است که وویجر 1 – یکی از سریعترین فضاپیماهای تاریخ – تقریباً نیمی از مسافت را طی کند. ناسا.
حتی در منظومه شمسی خودمان، یک فضاپیمای ضد ماده می تواند در عرض 3.5 هفته به پلوتو برسد، در حالی که 9.5 سال طول می کشد. افق های جدید ناسا وید گفت برای اینکه کاوشگر برسد.
چرا موتورهای ضد ماده نداریم؟
دلیل اینکه ما موتورهای ضد ماده نداریم، علیرغم قابلیت های بسیار زیادشان، به هزینه برمی گردد، نه فناوری.
جرالد جکسون، فیزیکدان شتاب دهنده که روی پروژه های ضد ماده در Fermilab کار می کرد، گفت. فوربس در سال 2016 که با بودجه کافی می توانیم ظرف یک دهه یک نمونه اولیه فضاپیمای ضد ماده داشته باشیم.
فناوری اصلی وجود دارد. فیزیکدانان مسلح به بیشترین در جهان شتاب دهنده های ذرات قدرتمند آنتی پروتون و اتم آنتی هیدروژن ساخته اند.
مشکل این است که تولید این نوع ضد ماده بسیار گران است. محسوب می شود گران ترین ماده روی زمین. جکسون به ما ایده داد که هزینه ساخت و نگهداری یک دستگاه ضد ماده دقیقا چقدر است.
جکسون موسس، رئیس و مدیر عامل شرکت Hbar Technologies است که بر روی یک مفهوم ضد ماده کار می کند. بوم فضایی برای کاهش سرعت فضاپیمایی که با 1 تا 10 درصد سرعت نور حرکت می کند – یک طرح مفید برای ورود به مدار دور ستاره، سیاره یا ماه دوری که می خواهید مطالعه کنید.
جکسون گفت که یک برخورد دهنده پروتون نامتقارن طراحی کرده است که می تواند تولید کند 20 گرم ضد ماده در سال.
جکسون به BI گفت: «برای یک بسته علمی 10 کیلوگرمی که با 2 درصد سرعت نور حرکت می کند، 35 گرم پادماده لازم است تا سرعت فضاپیما را کاهش دهد و آن را به مدار پروکسیما قنطورس تزریق کند.
او گفت که ساخت یک نیروگاه خورشیدی برای انرژی عظیم برای تولید پادماده به 8 میلیارد دلار نیاز دارد و برای بهره برداری سالانه 670 میلیون دلار هزینه دارد.
فعلاً این ایده است. “در حال حاضر هیچ کدام وجود ندارد بودجه جدی جکسون گفت: برای مفاهیم پیشران فضایی پیشرفته.
با این حال، راه های دیگری برای تولید پادماده وجود دارد. وید در آنجا کار خود را متمرکز کرد.
مفهوم Weed شامل پوزیترون ها، نسخه ضد ماده الکترون است.

نوع متفاوتی از موتور ضد ماده
وید گفت: پوزیترونها چندین هزار بار سبکتر از پادپروتونها هستند و بهاندازهای منگنه نابودی ندارند.
اما نکته مثبت این است که آنها به طور طبیعی رخ می دهند و برای ساختن آنها به یک شتاب دهنده غول پیکر و میلیاردها دلار نیاز ندارند.
سیستم رانش ضد ماده Weed برای استفاده از کریپتون-79، شکلی از عنصر کریپتون که به طور طبیعی ساطع می کند، طراحی شده است. پوزیترون ها.
پیشرانه ابتدا انرژی بالایی را جمع آوری می کند پوزیترون از کریپتون-79 و سپس آنها را به لایه ای از ماده معمولی هدایت می کند و انرژی نابودی تولید می کند. این انرژی سپس باعث ایجاد یک واکنش همجوشی قدرتمند برای ایجاد نیروی رانش برای فضاپیما می شود.
در حالی که ممکن است پوزیترونها ارزانتر از اشکال قویتر پادماده باشند، اما استفاده از آنها دشوار است زیرا بسیار پرانرژی هستند و باید سرعت آنها را کاهش داده یا «تعدیل» کرد. وید گفت، بنابراین ساخت یک نمونه اولیه برای آزمایش در فضا هنوز از نظر هزینه دور از دسترس است.
این مورد در مورد همه پادماده است ساختارهای درایو. در طول دههها، دانشمندان دهها مفهوم را پیشنهاد کردهاند که هیچکدام به نتیجه نرسیدهاند.
به عنوان مثال، در سال 1953، فیزیکدان اتریشی، یوگن سانگر، “موشک فوتون” را پیشنهاد کرد که با انرژی نابودی پوزیترون کار می کرد. و از دهه 1980 در مورد موتورهای ضد ماده حرارتی صحبت شده است که از ضد ماده برای گرم کردن مایع، گاز یا پلاسما برای ایجاد نیروی رانش استفاده می کنند.
وید در مورد مفهوم موتور خود گفت: “این یک داستان علمی تخیلی نیست، اما تا زمانی که “کشش ماموریت” قابل توجهی وجود نداشته باشد، پرواز آن را نخواهیم دید.
آیا می تواند کار کند؟
پل ام. ساتر، اخترفیزیکدان و میزبان پادکست Ask a Astronaut، به BI گفت: برای ساختن مفهوم Weed در مقیاس یک کشتی فضایی، “شیطان در جزئیات مهندسی است.”
ساتر گفت: “ما در مورد دستگاهی صحبت می کنیم که از مقادیر بسیار زیادی انرژی استفاده می کند که نیاز به تعادل و کنترل شدید دارد.”
در مجموع، این انرژی عظیم مانع دیگری است که ما را از ایجاد تحول در سفرهای فضایی باز می دارد. استیو هاو، فیزیکدانی که در دهه 1990 با ناسا بر روی مفاهیم ضد ماده کار می کرد، به BI گفت: در طول آزمایش، “اگر مشکلی پیش بیاید، انفجارهای بزرگ است.”
هاو، که فکر می کند، می گوید: “بنابراین ما به فرصتی نیاز داریم تا سیستم های با چگالی انرژی بالا را در جایی آزمایش کنیم که زیست کره را تهدید نکند اما همچنان به ما امکان توسعه آنها را بدهد.” ماه پایه خوبی برای آزمایش خواهد بود. او افزود: «و اگر مشکلی پیش بیاید، شما تکهای از ماه را ذوب کردهاید» نه زمین.
پادماده تمایل دارد تخیل هرکسی را که روی آن کار میکند برانگیزد. ساتر میگوید: «اما برای رسیدن به فضا به ایدههای احمقانه اما قابل قبولی نیاز داریم، بنابراین ارزش دیدن آن را دارد.
وید این احساس را تکرار می کند و می گوید: «تا زمانی که دلیل قانع کننده ای برای رسیدن به آن وجود داشته باشد کمربند کویپرعدسی گرانشی خورشیدی یا آلفا قنطورس خیلی سریع – یا شاید ما در حال تلاش برای بازگشت بزرگ هستیم استخراج سیارک ها – پیشرفت در این زمینه کند خواهد بود.”
این مقاله در ابتدا توسط بیزینس اینسایدر.
اطلاعات بیشتر از Business Insider:



