قرن هاست که مردم ادعا کرده اند که مفاصل بیمار آنها می توانند تغییرات را در طول زمان پیش بینی کنند ، که اغلب قبل از باران یا جبهه های سرد باعث افزایش ناراحتی می شوند.
با توجه به مقیاس و مدت زمان ، احساس مشروعیت برای این حکایات وجود دارد – اما این پدیده از نظر علمی بحث برانگیز است.
از جابجایی فشار فشارسنجی تا نوسانات دما ، بسیاری از تئوری ها سعی می کنند توضیح دهند که چگونه عوامل محیطی می توانند بر درد مفاصل تأثیر بگذارند. اما آیا مبنای آناتومیکی برای این جمله وجود دارد یا فقط یک اسطوره مرتبط با زمان دوام است؟ آیا اتصالات ما از Met Office قابل اطمینان تر هستند؟
در قلب این بحث فشار فشارسنجی است که به عنوان فشار جوی نیز شناخته می شود – نیرویی که توسط مولکول های هوا در جو زمین اعمال می شود. اگرچه نامرئی است ، هوا دارای جرم است و “وزن” به ما فشار می آورد ، اما از ارتفاع و سیستم های هواشناسی دریغ می کند.
فشار بارومتریک بالاتر غالباً زمان عادلانه ای را با یک آسمان روشن و بادهای آرام نشان می دهد ، در حالی که فشار پایین معمولاً قبل از یک زمان حل نشده مانند آسمان ابری ، بارندگی و رطوبت است.
اتصالات متحرک ساختارهای پیچیده ای هستند که توسط مایع سینوویال ترتیب داده شده اند ، مایع چسبناک که مفاصل را روغن کاری می کند و در کپسول های سرشار از انتهای عصبی پوشانده می شود. در مفاصل سالم ، این مؤلفه ها باید یک حرکت صاف و بدون درد را فراهم کنند.
با این حال ، هنگامی که مفاصل با آسیب غضروف (مانند آرتروز) یا التهاب (مانند آرتریت روماتوئید) به خطر می افتد ، حتی تغییرات ریز در محیط می تواند حاد شود.
یک فرضیه پیشرو نشان می دهد که تغییر در فشار فشارسنجی می تواند به طور مستقیم بر ناراحتی مفصل تأثیر بگذارد. هنگامی که فشار اتمسفر در مقابل طوفان ها قرار می گیرد ، می تواند به بافت های ملتهب در مفاصل کمی گسترش یابد و استرس بر روی اعصاب اطراف را افزایش داده و باعث افزایش درد می شود.
در مقابل ، افزایش سریع فشار ، مشخصه سیستم های زمانی صادقانه ، می تواند بافت های حساس را در حال حاضر فشرده کند و منجر به ناراحتی در برخی افراد شود.
تحقیقات علمی برخی از پشتیبانی از این ادعاها را ارائه می دهد ، اگرچه نتایج با هم مخلوط می شوند. به عنوان مثال ، یک مطالعه 2007 منتشر شده در مجله پزشکی آمریکایی این رابطه جزئی اما معنی دار بین از بین بردن فشار فشارسنجی و افزایش درد زانو در بیماران مبتلا به آرتروز را تشخیص می دهد.
با این حال ، این مدل در تمام شرایط مشترک به طور جهانی مشاهده نمی شود.
بررسی منظم از سال 2011. در مطالعات و درمان آرتروز این رابطه بین زمان و درد در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید را بررسی می کند. وی پاسخهای بسیار متغیر را فاش کرد: در حالی که برخی از افراد در شرایط کم فشار افزایش درد را گزارش می کنند ، برخی دیگر خاطرنشان می کنند که هیچ تغییری وجود ندارد. چند نفر حتی در جبهه های فشار بالا ناراحتی داشتند.
همین اواخر [2019 citizen-science project] Cloudy با احتمال درد با استفاده از مانیتور درد مبتنی بر درد برای بررسی این لینک. در این مطالعه ارتباط متوسطی بین کاهش فشار و افزایش درد مفاصل وجود دارد ، اما همچنین بر تفاوت های فردی قابل توجه در نحوه درک مردم درد ناشی از زمان تأکید می کند.
این اکتشافات نشان می دهد که در حالی که تغییر در فشار فشارسنجی می تواند درد در مفاصل را برای برخی تأثیر بگذارد ، پاسخ ها به دور از یکنواخت هستند و به تعامل پیچیده عوامل ، از جمله وضعیت اساسی مفاصل فرد و حساسیت عمومی به درد بستگی دارند.
چرا پاسخ ها متفاوت هستند
فشار فشارسنج به ندرت جدا شده عمل می کند. نوسانات دما و رطوبت اغلب با تغییر در فشار همراه است و تصویر را پیچیده می کند.
هوای سرد می تواند تأثیر برجسته ای بر مفاصل داشته باشد ، به خصوص در افرادی که مفاصل موجود دارند. دمای پایین باعث می شود ماهیچه ها منقبض شده و محکم تر شوند و این می تواند منجر به کاهش انعطاف پذیری و خطر بیشتر تنش یا ناراحتی شود.
رباط هایی که استخوان ها را به یکدیگر وصل می کنند و تاندون هایی که عضلات را به استخوان ها لنگر می زنند نیز می توانند در شرایط سرد بیشتر مقداری از کشش خود را از دست بدهند. این کاهش انعطاف پذیری می تواند باعث شود حرکت مفاصل احساس محدودتر و تشدید درد در شرایطی مانند آرتروز شود.
هوای سرد همچنین می تواند منجر به باریک شدن رگ های خونی شود – به خصوص در اندام ، زیرا بدن اولویت را حفظ می کند و دمای هسته را حفظ می کند. این کاهش جریان خون می تواند نواحی آسیب دیده از اکسیژن و مواد مغذی ضروری را محروم کند و از بین بردن زباله های متابولیک مانند اسید لاکتیک ، که می تواند در بافت ها تجمع یافته و التهاب و ناراحتی را تشدید کند ، محروم کند.
برای افراد مبتلا به شرایط التهابی ، کاهش گردش خون می تواند تورم و سفتی را بدتر کند ، به خصوص در اتصالات کوچک مانند انگشتان پا و انگشتان پا.
سرما نیز فعالیت مایع سینوویال را کند می کند. در دماهای پایین تر ، مایع در کاهش اصطکاک مؤثر می شود ، که می تواند سفتی مفصل را افزایش داده و حرکت را دردناک تر کند ، به خصوص برای افرادی که شرایط دژنراتیو مانند آرتروز دارند.
تغییرات ناگهانی در دما نیز می تواند نقش داشته باشد. تغییرات سریع می تواند باعث توانایی سازگاری بدن شود و این باعث می شود درد در افراد با شرایط مزمن بدتر شود. به طور مشابه ، رطوبت بالا می تواند باعث افزایش احساس گرما یا رطوبت در مناطق ملتهب شده شود و تجربه درد را بیشتر پیچیده می کند.
با این حال ، جداسازی یک متغیر – اعم از رطوبت ، دما یا فشار – تعامل با عوامل همپوشانی را دشوار می کند.
پاسخ به آب و هوا همچنین به عوامل فردی از جمله میزان آسیب به مفاصل ، حساسیت عمومی به درد و انتظارات روانی بستگی دارد. این تنوع اتصال یک عامل هواشناسی به یک پاسخ بیولوژیکی را دشوار می کند.
با این حال ، شواهد نشان می دهد که افراد دارای شرایط مشترک تمایل به سازگاری با محیط زیست دارند ، به ویژه نوسانات فشار.
اگرچه رابطه بین زمان و درد مفاصل همچنان علوم ناقص است ، اما شواهد جمعی نشان می دهد که ممکن است در مورد ایمان قرن ها حقیقت وجود داشته باشد.
برای کسانی که حالات مشترک مزمن دارند ، جابجایی فشار فشارسنجی و تغییرات همراه در زمان واقعاً می تواند به عنوان یک سیستم هشدار دهنده طبیعت باشد – اگرچه یکی از مواردی که دور از بی عیب و نقص باشد.
میشل اسپیر ، استاد آناتومی ، دانشگاه بریستول
این مقاله توسط مجوز Creative Commons دوباره منتشر شد. مقاله اصلی را بخوانید.
