دانشمندان یک ویژگی گفتاری را کشف کردند که منادی زوال شناختی است: ScienceAlert

میشه از من بگذری whatchamacallit؟ همین جا کنار یک فالگیر است.

بسیاری از ما در زندگی روزمره “لثولوژیک” یا مشکل در یافتن کلمات را تجربه خواهیم کرد. و معمولاً با افزایش سن بیشتر محسوس می شود.

مشکل مکرر در یافتن کلمه مناسب ممکن است نشان دهنده تغییرات در مغز باشد که مطابق با مراحل اولیه (“پیش بالینی”) بیماری آلزایمر – قبل از ظاهر شدن علائم واضح تر.

با این حال، یک مطالعه اخیر از دانشگاه تورنتو نشان می دهد که سرعت گفتار، به جای مشکل در یافتن کلمه، شاخص دقیق تری از سلامت مغز در افراد مسن است.

محققان از 125 بزرگسال سالم بین سنین 18 تا 90 سال خواستند تا یک صحنه را با جزئیات توصیف کنند. ضبط‌های این توصیف‌ها متعاقباً توسط نرم‌افزار هوش مصنوعی (AI) تجزیه و تحلیل شد تا ویژگی‌هایی مانند سرعت گفتار، طول مکث بین کلمات و تنوع کلمات مورد استفاده استخراج شود.

شرکت‌کنندگان همچنین یک باتری استاندارد از تست‌ها را تکمیل کردند که تمرکز، سرعت فکر و توانایی برنامه‌ریزی و اجرای وظایف را اندازه‌گیری می‌کرد. کاهش مرتبط با سن در این توانایی‌های «اجرایی» ارتباط نزدیکی با سرعت گفتار روزمره یک فرد دارد، که نشان‌دهنده کاهش گسترده‌تر از مشکل در یافتن کلمه مناسب است.

یکی از جنبه‌های جدید این مطالعه، استفاده از «تکلیف تداخل تصویر-کلمه» بود، یک کار هوشمندانه که برای جدا کردن دو مرحله نام‌گذاری یک شی طراحی شده بود: یافتن کلمه صحیح و دستور دادن به دهان برای گفتن آن با صدای بلند.

در طول این کار، به شرکت کنندگان تصاویری از اشیاء روزمره (مانند جارو) در حین پخش یک کلیپ صوتی از یک کلمه نشان داده شد که یا از نظر معنایی مرتبط بود (مانند “مپ” – حدس زدن نام تصویر را دشوار می کند) یا که شبیه به نظر می رسید (مانند “داماد” – که می تواند آن را آسان تر کند).

جالب اینجاست که این مطالعه نشان داد که نرخ گفتار طبیعی افراد مسن با سرعت آنها در نامگذاری تصاویر مرتبط است. این نشان می‌دهد که تاخیر پردازش عمومی ممکن است زمینه ساز تغییرات شناختی و زبانی گسترده‌تر با افزایش سن باشد تا چالشی خاص در بازیابی کلمات از حافظه.

چگونه یافته ها را قدرتمندتر کنیم

اگرچه یافته‌های این مطالعه جالب است، بازیابی کلمات در پاسخ به نشانه‌های مبتنی بر تصویر ممکن است پیچیدگی واژگان را در مکالمه بدون محدودیت روزمره منعکس نکند.

وظایف روانی کلامی که شرکت کنندگان را ملزم می کند تا حد ممکن کلمات را از یک دسته خاص (مثلاً حیوانات یا میوه ها) تولید کنند یا با یک حرف خاص در یک بازه زمانی مشخص شروع می شوند، می توانند با نامگذاری تصویر برای ثبت بهتر پدیده “نوک” استفاده شوند. بر زبان».

پدیده نوک زبان به ناتوانی موقت در بازیابی یک کلمه از حافظه با وجود یادآوری جزئی و احساس آشنا بودن کلمه اشاره دارد.

این وظایف آزمون بهتری برای مکالمه روزمره نسبت به تداخل تصویر-کلمه در نظر گرفته می‌شوند، زیرا شامل بازیابی فعال و تولید کلمات از واژگان یک فرد، شبیه به فرآیندهای درگیر در گفتار طبیعی است.

اگرچه عملکرد روانی کلامی با افزایش سن به طور قابل توجهی کاهش نمی یابد (همانطور که در مطالعه 2022 نشان داده شد)، عملکرد ضعیف در این وظایف ممکن است نشان دهنده بیماری های عصبی مانند بیماری آلزایمر باشد.

این آزمایش‌ها مفید هستند زیرا تغییرات معمولی را در توانایی بازیابی کلمات با بالا رفتن سن افراد در نظر می‌گیرند و به پزشکان اجازه می‌دهند تا اختلالات فراتر از آنچه از پیری طبیعی انتظار می‌رود را شناسایی کنند و به طور بالقوه شرایط عصبی را تشخیص دهند.

تست تسلط کلامی شامل نواحی مختلف مغز درگیر در زبان، حافظه و عملکرد اجرایی می‌شود و بنابراین می‌تواند بینش‌هایی را ارائه دهد که کدام قسمت‌های مغز تحت‌تاثیر زوال شناختی قرار دارند.

نویسندگان مطالعه دانشگاه تورنتو می‌توانند تجربیات ذهنی شرکت‌کنندگان را از مشکلات کلمه‌یابی در کنار معیارهای عینی مانند مکث در گفتار بررسی کنند. این امر درک جامع تری از فرآیندهای شناختی درگیر ارائه می دهد.

گزارش‌های خود در مورد «احساس» دشواری بازیابی کلمه می‌تواند بینش‌های ارزشمندی را برای تکمیل داده‌های رفتاری ارائه دهد که به طور بالقوه منجر به ابزارهای قدرتمندتری برای کمی‌سازی و تشخیص زوال شناختی اولیه می‌شود.

باز شدن درها

با این حال، این مطالعه درهای هیجان انگیزی را برای تحقیقات آینده باز کرد و نشان داد که نه تنها آنچه می گوییم، بلکه سرعت بیان آن نیز می تواند تغییرات شناختی را آشکار کند.

این کار با استفاده از فناوری‌های پردازش زبان طبیعی (نوعی هوش مصنوعی) که از تکنیک‌های محاسباتی برای تجزیه و تحلیل و درک داده‌های زبان انسان استفاده می‌کند، مطالعات قبلی را که متوجه تغییرات ظریف در زبان گفتاری و نوشتاری شخصیت‌های عمومی مانند رونالد ریگان و آیریس مرداک شده‌اند، به پیش می‌برد. در سالهای قبل از تشخیص زوال عقل آنها.

در حالی که این گزارش‌های فرصت‌طلبانه مبتنی بر نگاه کردن به گذشته پس از تشخیص زوال عقل است، این مطالعه یک رویکرد سیستماتیک‌تر، مبتنی بر داده‌ها و آینده‌نگر ارائه می‌کند.

استفاده از پیشرفت‌های سریع در پردازش زبان طبیعی، تشخیص خودکار تغییرات در زبان، مانند کاهش سرعت مکالمه را ممکن می‌سازد.

این مطالعه پتانسیل تغییرات در نرخ گفتار را به عنوان یک نشانگر مهم اما ظریف سلامت شناختی که می تواند به شناسایی افراد در معرض خطر قبل از آشکار شدن علائم شدیدتر کمک کند، برجسته می کند.

کلر لنکستر، مدرس، زوال عقل، دانشگاه ساسکس و آلیس استانتون، دانشجوی دکترا، دمانس، دانشگاه ساسکس

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

نسخه قبلی این مقاله در مارس 2024 منتشر شد.