چرا داستانهای بهداشتی در مورد غذا و سرطان اینقدر توجه زیادی را به خود جلب می کنند؟ از آنجا که آنها یک وعده وسوسه انگیز ارائه می دهند: این واقعیت که یک عنصر صفحه شما یا حتی یک تغییر ناگهانی در آنچه شما هوس می کنید می تواند کلید توجه زودرس بیماری را نگه دارد.
این یک ایده قانع کننده است ، اما در واقعیت علم اشتها ، طعم و سرطان بسیار نرمتر از آن است که عناوین نشان می دهند.
این ایده جذاب واقعیت را ساده می کند. در حالی که سرطان می تواند اشتها و سلیقه را تغییر دهد ، هیچ شواهد محکمی وجود ندارد که نشان می دهد تمایل ناگهانی ، به عنوان تثبیت شدید شیرینی ، به عنوان یک سیگنال قابل اعتماد برای هشدار اولیه سرطان تشخیص داده نشده است.
مرتبط: سیگنال هشدار اولیه برای سرطان “قاتل ساکت” ممکن است در کلاهبردار شما پنهان شود
این یک مورد کلاسیک است که در آن حکایات و داستانهای بالینی جالب در یک قانون وسیع که به عنوان یک ابزار غربالگری کار نمی کند ، کشیده می شوند.
دانه حقیقت در پشت این عناوین از مشاهدات بالینی ناشی می شود. برخی از بیماران سرطانی گزارش می دهند طعم و اشتها تغییر یافتهدر موارد مسنبیماران تغییرات چشمگیر را توصیف می کنند – چای ناگهان طعم وحشتناک یا غذاهای مورد علاقه را دفع می کند – گاهی اوقات قبل از تشخیص ، گاهی اوقات بعد از شروع درمان.
این حساب ها قانع کننده به نظر می رسند ، اما آنها هرگز به گونه ای طراحی نشده اند که ثابت کنند که قطعاً هوس قابل اعتماد پیش بینی سرطان است. آنها نشان می دهند که سرطان می تواند بر نحوه طعم و خوردن ما تأثیر بگذارد ، نه این که یک علامت واحد می تواند جایگزین تشخیص صحیح شود.
تحقیقات مدرن تصویری پیچیده تر را ترسیم می کند. مطالعاتی که “رفتار مواد غذایی تغییر یافته” در اطراف سرطان را تحت پوشش قرار می دهد ، طیف گسترده ای از تغییرات را پوشش می دهد: میل ، انزجار ، تغذیه عاطفی و درمان تغییرات اشتها آور.
این مطالعات به سرطانهای مختلف ، مراحل و نقاط زمانی – قبل ، حین و بعد از درمان – می پردازند. پیام کلی این است که رفتار خوردن می تواند در زمینه سرطان ، تحت تأثیر زیست شناسی (التهاب و متابولیسم) ، فیزیولوژی (تغییر در طعم و بو) و روانشناسی (استرس و خلق و خوی) تغییر کند.
آنچه ما نمی بینیم الگوی خاصی از میل است که به طور قابل اعتماد در مورد سرطان در افراد سالم هشدار می دهد. تغییرات اشتها می تواند بخشی از تاریخ سرطان باشد ، اما آنها میانبر نیستند.
شایان ذکر است که تغییرات مشترک در اشتها در زندگی روزمره چقدر است. بسیاری از عوامل عادی بر آنچه سلیقه و بدن می خواهد تأثیر می گذارد ، از جمله داروها ، بارداری ، استرس ، ترک سیگار و کم خونی.
شور و شوق ناگهانی برای غذای خاص ممکن است جالب باشد ، اما بندرت به یک دلیل اشاره دارد. به همین دلیل پزشکان به دنبال گروه هایی از علائم و مدل های دائمی هستند ، نه نتیجه گیری از یک تغییر.
یخ جویدنی
یک منطقه وجود دارد که در آن میل به طور قابل توجهی با سلامتی همراه است: شیرجه با یخ. یخ دائمی جویدنی (به نام Pagophagia) می تواند نشانگر کمبود آهن باشد ، که دارای دلایل قابل درمان است که باید پیدا شود و مورد توجه قرار گیرد. این کاملاً متفاوت از ادعاهایی است که تومورها تشنگی قند را برنامه ریزی می کنند.
Lowing ICE یک ارتباط چاه بین رفتار تغذیه ای غیرمعمول و یک بیماری خاص و آزمایش شده است. کمبود آهن به خودی خود هم رایج است و هم غالباً از دست رفته است.
آهن برای تهیه هموگلوبین ، که دارای اکسیژن در گلبول های قرمز است ، ضروری است و نقش وسیعی در عملکرد انرژی و ایمنی دارد. هنگامی که سطح سقوط می کند ، علائم غالباً مشخص نیست: خستگی مداوم ، با وجود خواب کافی ، عدم تحمل ورزش ، تنگی نفس و سردرد ، برای نامگذاری چند مورد.
آنها با بسیاری از شرایط دیگر همپوشانی دارند ، به همین دلیل آزمایش سؤالات به جای حدس زدن. آهن از گوشت قرمز ، مرغ ، غذاهای دریایی ، لوبیا ، عدس ، شاخ و برگ برگ و غلات و نان های مستحکم تهیه می شود. با این حال ، رژیم “خوب” همیشه در صورت افزایش تلفات ، آهن کافی را تضمین نمی کند ، نیازها بالا می رود یا جذب ضعیف است – دلیل دیگری برای تأیید و درمان مشکل آزمایش مناسب.
هیچ سرنخ جادویی وجود ندارد
با بازگشت به عناوین ، به راحتی می توان فهمید که چرا تمایل به جلب توجه. آنها نوید یک سیگنال ساده را در یک منظره بهداشتی گیج کننده می دهند. اما پزشکی به ندرت سرنخ های جادویی را ارائه می دهد.
رویکرد معقول دو برابر است. اول ، با تغییرات جدید ، ثابت و غیر قابل توضیح در طعم یا اشتها رفتار کنید ، همانطور که شایان ذکر است – نه وحشت. تصویر کامل را در نظر بگیرید: سایر علائم ، بیماری های اخیر ، داروها ، استرس و سلامت کلی. اگر رفتاری مانند جویدن روی یخ یا خستگی سرسخت شود ، بررسی کمبود آهن معنا پیدا می کند.
دوم ، خطر خطر ابتلا به سرطان به علائم هشدار دهنده تعیین شده و آزمایش غربالگری متکی است. کاهش وزن مورد نیاز ، خونریزی غیرمعمول ، عادت روده ، مشکلات بلع ، توده های جدید یا در حال تغییر و غربالگری مناسب سن ، سرطان های بسیار بیشتری را نسبت به تعقیب و گریز آرزوها ضبط می کند.
روایت تشنه خطر دیگری را به همراه دارد: می تواند با تلاش برای “گرسنگی” تومور با بریدن مواد مغذی بزرگ ، رفتار مضر را تغذیه کند.
محدودیت شدید می تواند باعث کاهش وزن خطرناک ، سوء تغذیه و بدتر از آن تحمل به درمان شود ، بهبودی را تضعیف کند و کمک نمی کند. تومورها از تغذیه معقول خارج نمی شوند. آنچه بیشتر به شما کمک می کند حفظ تعادل با یک رژیم غذایی متعادل ، فعال ماندن در صورت امکان ، پس از غربالگری و درمان بر اساس شواهد ، و استفاده از آزمایشات هدفمند مانند آهن-هنگامی که علائم نشان می دهد که آنها می توانند مفید باشند.
اشتها و طعم و مزه اقدامات بهداشتی حساس هستند و تغییرات آنها شایسته توجه است. آنها بخشی از مکالمه پزشکی هستند ، نه یک توپ کریستالی.
اگر چیزی احساس اشتباه کند و اشتباه پیش بیاید – این که آیا این یک گریز جدید به غذاهای آشنا است ، تثبیت عجیب و غریب که از بین نمی رود یا جویدن مداوم روی یخ – مرحله بعدی این نیست که به دنبال Google برای معانی پنهان باشید. در عوض ، با یک دکتر صحبت کنید.
تست های ساده می توانند به سرعت مشکلات مشترک را رد کنند ، و اگر اتفاق جدی تری رخ دهد ، اقدام علائم هشدار دهنده و دستورالعمل های غربالگری بهترین فرصت را برای ابتلا به آن فراهم می کند.
جاستین استینگ ، استاد علوم زیست پزشکی ، دانشگاه انگلیس روسیه
این مقاله توسط مجوز Creative Commons دوباره منتشر شد. مقاله اصلی را بخوانید.
