مطالعه نشان می دهد که بینایی شما می تواند زوال عقل را 12 سال قبل از تشخیص پیش بینی کند: ScienceAlert

چشم ها می توانند چیزهای زیادی در مورد سلامت مغز ما آشکار کنند. در واقع، مشکلات چشمی می تواند یکی از اولین نشانه های زوال شناختی باشد. مال ما آخرین مطالعه نشان می دهد از دست دادن حساسیت بینایی می تواند زوال عقل را 12 سال قبل از تشخیص پیش بینی کند.

مطالعه ما بر روی 8623 فرد سالم در نورفولک انگلستان انجام شد که طی سالیان متمادی تحت نظر قرار گرفتند. در پایان مطالعه، 537 شرکت‌کننده به زوال عقل مبتلا شده بودند، بنابراین می‌توانیم ببینیم چه عواملی ممکن است قبل از این تشخیص باشد.

در ابتدای مطالعه، از شرکت کنندگان خواستیم که یک تست حساسیت بصری انجام دهند. برای آزمایش، به محض اینکه دیدند مثلثی در میدانی از نقاط متحرک شکل می گیرد، باید دکمه ای را فشار می دادند. افرادی که به زوال عقل مبتلا می‌شوند در مقایسه با افرادی که زوال عقل ندارند، در دیدن این مثلث روی صفحه بسیار کندتر بودند.

پس چرا ممکن است چنین باشد؟

مشکلات بینایی ممکن است نشانه اولیه زوال شناختی باشد زیرا پلاک‌های آمیلوئید سمی مرتبط با آن هستند آلزایمر این بیماری ممکن است ابتدا مناطقی از مغز که مربوط به بینایی است را تحت تاثیر قرار دهد و قسمت هایی از مغز که مربوط به حافظه است با پیشرفت بیماری آسیب می بیند. بنابراین تست‌های بینایی می‌توانند نقص‌ها را قبل از تست‌های حافظه تشخیص دهند.

تعدادی وجود دارد جنبه های دیگر پردازش بصری که در بیماری آلزایمر تحت تأثیر قرار می گیرد، مانند توانایی دیدن خطوط کلی اشیاء (حساسیت کنتراست) و تشخیص رنگ های خاص (توانایی دیدن طیف سبز آبی در اوایل زوال عقل تحت تأثیر قرار می گیرد) و آنها می توانند بر زندگی مردم تأثیر بگذارند بدون اینکه آنها فوراً متوجه شوند.

یکی دیگر یکی از علائم اولیه بیماری آلزایمر، نقص در “کنترل مهاری” حرکات چشم است، جایی که به نظر می رسد محرک های حواس پرتی راحت تر توجه را به خود جلب می کنند. به نظر می رسد افراد مبتلا به آلزایمر در نادیده گرفتن محرک های حواس پرتی مشکل دارند، که می تواند به صورت مشکلاتی در کنترل حرکات چشم ظاهر شود.

اگر زوال عقل اجتناب از محرک‌های حواس‌پرتی را دشوار می‌کند، این مشکلات می‌توانند خطر ابتلا را افزایش دهند رانندگی حوادث – چیزی که ما در حال حاضر در دانشگاه لافبورو در حال بررسی آن هستیم.

تشخیص چهره

ما داریم برخی شواهد نشان می دهد که افراد مبتلا به زوال عقل تمایل دارند چهره افراد جدید را به طور ناکارآمد پردازش کنند. به عبارت دیگر، آنها از الگوی معمول اسکن چهره فردی که با او صحبت می کنند پیروی نمی کنند.

در افراد سالم، این از چشم گرفته تا بینی تا دهان است. ما این کار را برای “چاپ” صورت و به خاطر سپردن آن برای بعد انجام می دهیم. مردم گاهی اوقات احساس می کنند که شخصی که با او صحبت می کنند این کار را نمی کند.

در واقع، برخی از پزشکانی که با افراد مبتلا به زوال عقل کار می کنند، در ملاقات با آنها متوجه می شوند که فرد مبتلا به زوال عقل است. افراد مبتلا به زوال عقل گاهی اوقات ممکن است گمشده به نظر برسند زیرا آنها به طور هدفمند چشمان خود را برای اسکن محیط اطراف خود از جمله چهره افرادی که به تازگی ملاقات کرده اند حرکت نمی دهند.

نتیجه این است که بعداً کمتر قادر خواهید بود افراد را بشناسید زیرا ویژگی های آنها را چاپ نکرده اید. بنابراین، این مشکل اولیه با عدم شناخت افرادی که به تازگی ملاقات کرده‌اید، ممکن است مربوط به حرکات ناکارآمد چشم برای چهره‌های جدید باشد تا یک اختلال محض در حافظه.

آیا حرکت چشم می تواند حافظه را بهبود بخشد؟

با این حال، از آنجایی که حساسیت بصری با عملکرد حافظه مرتبط است (حتی با استفاده از تست‌های غیر دیداری)، ما همچنین آزمایش می‌کنیم که آیا وادار کردن افراد به انجام حرکات چشمی بیشتر به بهبود حافظه کمک می‌کند یا خیر. تحقیقات قبلی در مورد این موضوع متفاوت بوده است، اما برخی مطالعات دریافتند که حرکت چشم می تواند حافظه را بهبود بخشد. شاید این توضیح می دهد که چرا ما متوجه شدیم که افرادی که بیشتر تلویزیون تماشا کنید و بیشتر بخوانید حافظه بهتری دارند و خطر زوال عقل کمتری نسبت به کسانی که ندارند.

هنگام تماشای تلویزیون یا خواندن، چشمان ما در سراسر صفحه و صفحه تلویزیون به جلو و عقب حرکت می کنند. با این حال، افرادی که اغلب مطالعه می کنند نیز تمایل به مطالعه طولانی تری دارند. یک آموزش خوب ظرفیت مازاد را برای مغز فراهم می کند، به طوری که وقتی اتصالات مغز آسیب می بیند، نتیجه منفی کمتر می شود.

با دیگران مطالعاتمشخص شده است که حرکات چشم از چپ به راست و راست به چپ که به سرعت انجام می شود (دو حرکت چشم در ثانیه) باعث بهبود حافظه اتوبیوگرافیک (داستان زندگی شما) می شود. با این حال، برخی از مطالعات نشان داده اند که این اثر مفید حرکت چشم فقط برای افراد راست دست مفید است. ما مطمئن نیستیم که چرا اینطور است.

علی‌رغم این یافته‌های هیجان‌انگیز، درمان مشکلات حافظه از طریق حرکات عمدی چشم در افراد مسن هنوز چندان انجام نشده است. علاوه بر این، استفاده از نقص حرکت چشم به عنوان یک تشخیص، علیرغم قابلیت‌هایی که در فناوری حرکت چشم وجود دارد، یک ویژگی رایج نیست.

یکی از موانع ممکن است دسترسی به فناوری های ردیابی چشم باشد که گران هستند و برای استفاده و تجزیه و تحلیل نیاز به آموزش دارند. تا زمانی که دستگاه‌های ردیابی چشم ارزان‌تر و با کاربرد آسان‌تر در دسترس نباشند، استفاده از حرکات چشم به‌عنوان ابزار تشخیصی برای آلزایمر در مراحل اولیه در خارج از آزمایشگاه امکان‌پذیر نیست.

آیف هوگرورستاستاد روانشناسی زیستی، دانشگاه لافبورو; احمد بیگدهدانشجوی دکتری توانبخشی عصبی، دانشگاه لافبوروو تام ویلکاکسونمدرس ارشد روانشناسی، دانشگاه لافبورو

این مقاله توسط گفتگو تحت مجوز Creative Commons. ادامه مطلب مقاله اصلی.