در 26 فوریه 2025 ، مقامات بهداشت تگزاس از مرگ یک کودک در اپیدمی سرخک خبر دادند – اولین مرگ سرخک در ایالات متحده از سال 2015.
این شیوع برای اولین بار در اوایل ماه فوریه در شهرستان گینز ، تگزاس مشخص شد ، جایی که تنها 82 ٪ مهدکودک ها علیه سرخک واکسینه شدند ، در مقایسه با 93 ٪ به طور متوسط در سراسر کشور.
از تاریخ 27 فوریه ، حداقل 124 مورد تأیید شده در تگزاس و شهرهای مجاور در نیومکزیکو وجود داشت.
در مصاحبه ای با گفتگوی ایالات متحده ، یک سردبیر بهداشت و درمان Alla Cathlelson ، یک متخصص مغز و اعصاب و اپیدمیولوژیست پزشکی ، دانیل پاستولا ، توضیح می دهد که چرا سرخک بسیار خطرناک است و چگونه افراد و جوامع می توانند خود را از ویروس محافظت کنند.
https://www.youtube.com/watch؟v=t0edztminojw FrameBorder = “0 ″ Allow =” شتاب سنج ؛ بازی اتوماتیک ؛ کلیپ بورد ؛ رسانه های رمزگذاری شده ؛ ژیروسکوپ تصویر در تصویر ؛ سهم وب “refererPolicy =” stict-origin-when-cross-origin “اجازه تمام صفحه>
سرخک چیست و از کجا آمده است؟
سرخک یک بیماری باستانی است که در اثر ویروسی ایجاد می شود که احتمالاً در گاوها تکامل می یابد و در حدود 500 سال قبل از میلاد به سمت افراد پرش کرده است.
این ویروس در دهه 1500 به آمریکا آورده شد و در حالی که اروپایی ها این قاره را استعمار می کردند ، جمعیت زیادی از افراد محلی را حذف کرد.
تا دهه 1950 ، هر سال 500000 گزارش سرخک در ایالات متحده وجود داشت -گرچه تعداد واقعی احتمالاً بیش از 4 میلیون نفر بود.
آنقدر مسری بود که تصور می شد هر کودک تا 15 سالگی سرخک دریافت کرده است. در آن زمان ، سرخک تقریباً 50،000 بستری در سال و حدود 500 کشته ، معمولاً در کودکان ایجاد کرد. همچنین هر ساله بیش از 1000 مورد التهاب شدید مغز ایجاد می کند.
اولین واکسن سرخک در سال 1963 در دسترس قرار گرفت و دانشمندان آن را طی دهه های آینده بهبود بخشیدند که منجر به تعداد موارد شد. در سال 2000 ، سرخک اعلام شد که ایالات متحده آمریکا اعلام شده است
از آن زمان ، طغیان های کوچک تصادفی رخ داده است که معمولاً توسط مسافران بین المللی معرفی می شود ، اما به طور کلی ، سرخک نادر بوده است. تقریباً یک دهه در ایالات متحده درگذشت.
امروزه عفونت های سرخک در ایالات متحده تقریباً با واکسیناسیون قابل پیشگیری است.
علائم معمولی سرخک چیست؟
حدود 10 تا 14 روز پس از عفونت ، افرادی که از سرخک رنج می برند ، تب بسیار بالا ، علائم سرماخوردگی از جمله آبریزش و عطسه و التهاب چشم به نام ملتحمه را تجربه می کنند.
آنها سپس می توانند لکه های سفید به نام لکه های Koplik را در دهان خود ایجاد کنند و لکه ها را پراکنده کنند ، بثورات قرمز که از سر و گردن شروع می شود و سپس در سراسر بدن پایین می آید. این بثورات جایی است که این بیماری نام خود را می گیرد – اعتقاد بر این است که کلمه “سرخک” از یک کلمه هلندی قرون وسطایی برای “نقاط کوچک” ناشی می شود.
علائم عفونت سرخک حدود سه هفته طول می کشد. مردم حدود چهار روز قبل از وقوع علائم تا چهار روز پس از شروع بثورات مسری شده اند.
نتایج سرخک سنگین احتمالی چیست؟
اپیدمیولوژیست ها بر این باورند که 1 از 5 نفر که به سرخک آلوده شده اند به اندازه کافی بیمار هستند که در بیمارستان بستری شوند. در حدود 1 از 10 عفونت گوش ایجاد می شود که برخی از آنها می توانند منجر به ناشنوایی مداوم شوند.
حدود 1 از 20 نفر پنومونی سرخک شدید ایجاد می کنند که باعث ایجاد مشکلات تنفسی می شود. گزارش های تگزاس غربی در این ماه حاکی از آن است که بسیاری از کودکان آلوده در آنجا پنومونی سرخک هستند.
حدود 1 از 1000 نفر تورم شدید مغز ایجاد می کنند. پنومونی سرخک و تورم مغز می تواند کشنده باشد. حدود 3 از 1000 نفر پس از کوچک شدن سرخک می میرند.
در حدود 1 از 10،000 که با سرخک بیمار می شوند و از آن بهبود می یابند ، ویروس حدود یک دهه در مغز خوابیده است. سپس می توان آن را فعال کرد و باعث ایجاد یک زوال عقل شدید و پیشرو به نام پانانسفالیت اسکلروزینگ زیر حاد شد که طی یک تا سه سال کشنده است.
هیچ درمانی و درمانی برای این بیماری وجود ندارد. من چندین مورد مشکوک از پانانسفالیت اسکلروزی زیر حاد را دیده ام و هیچ یک از این بیماران با وجود بهترین تلاش ما زنده مانده اند.
با توجه به اینکه چه تعداد عفونی سرخک وجود دارد و نتایج چقدر سنگین است ، پزشکان و کارشناسان بهداشت عمومی می توانند بسیار نگران باشند.
چگونه سرخک گسترش می یابد؟
سرخک یکی از چشمگیر ترین بیماری های عفونی کره زمین است. ویروس آنقدر مسری است که اگر در یک اتاق با یک فرد آلوده هستید و واکسینه نشده اید و قبلاً سرخک نداشته اید ، 90 ٪ احتمال آلوده شدن را دارید.
ویروس سرخک توسط قطرات آزاد شده توسط هوا توسط افراد آلوده هنگام سرفه ، عطسه یا فقط نفس کشیدن منتقل می شود. ذرات ویروسی می توانند تا دو ساعت در هوا یا سطوح داخلی به حالت تعلیق درآیند تا افراد با لمس ذرات سطحی ویروس و سپس لمس کردن صورت خود ، آلوده شوند.
چه کسی باید واکسن سرخک را بدست آورد و چقدر مؤثر است؟
واکسن سرخک از لحاظ تاریخی واکسن MMR نامیده می شود زیرا برای دو بیماری دیگر به واکسن ها گره خورده است – اوریون و سرخچه. بیشتر کودکان در ایالات متحده آن را به عنوان یک رژیم دو دوزی دریافت می کنند ، که 97 ٪ در برابر سرخک موثر است.
کودکان معمولاً دوز اول واکسن را در 12-15 ماه و دوز دوم در سن 4-6 سالگی دریافت می کنند. نوزادانی که به اولین تولد خود نرسیده اند ، آن را دریافت نمی کنند زیرا سیستم ایمنی بدن هنوز کاملاً توسعه نیافته است و با پاسخ ایمنی به عنوان پایدار توسعه نمی یابد.
با این حال ، در فوریت ، نوزادان حداکثر 6 تا 9 ماهه می توانند واکسینه شوند. اگر مادر کودک واکسن را علیه MMR دریافت کرده بود یا به عنوان یک کودک آلوده شده بود ، آنتی بادی های منتقل شده وی احتمالاً محافظت می کنند ، اما این در طی ماه های پس از تولد کاهش می یابد.
افراد متولد قبل از سال 1957 بدون دریافت واکسن واکسینه شدند ، زیرا سرخک در آن زمان چنان گسترده بود که قرار بود همه آنها آلوده شوند.
با این حال ، برخی از افراد در این گروه سنی ، مانند برخی از متخصصان مراقبت های بهداشتی ، ممکن است بخواهند در مورد واکسیناسیون با تأمین کنندگان خود بحث کنند. و برخی از افرادی که نسخه اصلی واکسن را در دهه 1960 داشتند ، ممکن است نیاز به تجدید نظر داشته باشند ، زیرا واکسن اصلی به اندازه نسخه های کوتاه تر مؤثر نبود.
بر اساس شواهد موجود ، واکسن برای زندگی مؤثر است ، بنابراین افرادی که دو دوز دریافت کرده اند به احتمال زیاد محافظت می شوند.
دوز واحد واکسن 93 ٪ مؤثر است. بیشتر افراد قبل از سال 1989 واکسینه شده اند و فقط یک دوز دریافت کرده اند. در همان سال ، شیوع کودکان واکسینه شده با یک دوز باعث شد تا کارکنان بهداشت عمومی شروع به توصیه دو دوز کنند.
افراد با عوامل خطر خاصی که فقط یک دوز دریافت کرده اند و هرکسی که هرگز دوز دریافت نکرده است باید با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی واکسیناسیون خود صحبت کند. از آنجا که واکسن زنده است اما نسخه ای ضعیف از ویروس است ، کسانی که بسیار مصون هستند یا در حال حاضر باردار هستند ، ممکن است آن را دریافت نکنند.
افرادی که از آن استفاده می کنند ، از جمله افرادی که شرایط مزمن مانند اختلالات خود ایمنی دارند ، تحت درمان با سرطان قرار می گیرند یا پیوند عضو را دریافت کرده اند ، حتی اگر واکسینه شوند ، مستعد ابتلا به سرخک هستند.
در اپیدمی فعلی سرخک در تگزاس ، بخش بزرگتر افرادی که در حال جنگ هستند واکسینه نمی شوند. کارکنان بهداشت عمومی در مناطق آسیب دیده در مناطق آسیب دیده خواستار واکسینه شدن هستند.
چه اقداماتی می تواند از جوامع شیوع سرخک محافظت کند؟
واکسیناسیون بهترین راه برای محافظت از افراد و جوامع سرخک است. این همچنین مؤثرترین روش برای محدود کردن ادامه قلب است.
میزان واکسیناسیون بالا به دلیل پدیده ای به نام مصونیت گله مهم است. هنگامی که افرادی که واکسینه می شوند آلوده نمی شوند ، این اساساً گسترش ویروس را متوقف می کند ، بنابراین از کسانی که مستعد ابتلا به بیماری هستند ، محافظت می کند.
هنگامی که یک مصونیت گله کاهش می یابد ، خطر عفونت برای همه افزایش می یابد – و به ویژه برای آسیب پذیرترین افراد ، مانند کودکان خردسال و افرادی که از آن استفاده می کنند.
از آنجا که سرخک بسیار مسری است ، برآوردها حاکی از آن است که برای دستیابی به مصونیت گله ، 95 ٪ از جمعیت باید واکسینه شوند. هنگامی که پوشش واکسن پایین تر از این درصد کاهش می یابد ، کانون ها امکان پذیر است.
وجود سیستم های بهداشت عمومی سالم همچنین در برابر شیوع و محدود کردن توزیع آنها محافظت می کند. کارکنان بهداشت عمومی ممکن است قبل از وقوع یک قلب ، موارد را تشخیص دهند و اقدامات پیشگیرانه را انجام دهند.
در طول اپیدمی سرخک ، آنها به روزرسانی ها و اطلاعات را ارائه می دهند ، واکسن ها را اداره می کنند ، موارد را ردیابی می کنند و قرنطینه را برای افرادی که در معرض دید و انزوا از افراد مسری هستند ، کنترل می کنند.
دانیل پاستولااستاد عصب شناسی ، پزشکی (بیماریهای عفونی) و اپیدمیولوژی ، دانشگاه پزشکی دانشگاه کلرادو
این مقاله توسط مجوز Creative Commons دوباره منتشر شد. مقاله اصلی را بخوانید.
