سیارک کوچکی که سال گذشته برای چند ماه در اطراف زمین آویزان بود، ممکن است منشا جالبی از ماه ما داشته باشد. ویژگی‌های آن دانشمندان را به این پرسش واداشته است: آیا این تکه‌ای از زباله‌های بلوک قدیمی قمری است که برای بازدید از کنار زمین می‌گذرد؟
این جرم به عنوان سیارک نزدیک به زمین (NEA) 2024 PT5 (یا به اختصار PT5) شناخته می شود و مدار آن بسیار شبیه به مدار زمین است.
به اندازه کافی عجیب، این منطقه اغلب مملو از اجساد موشک است. جالب اینجاست که این منطقه همچنین منطقه ای است که زباله های خارج شده از ماه در طی برخوردها تمایل به جمع آوری دارند.
بنابراین ممکن است PT5 از ماه آمده باشد؟ احتمال زیادی وجود دارد که این اتفاق افتاده باشد، اما چگونه این را بفهمیم؟
دانشمندان سیاره‌شناسی مدت‌هاست که اجرام نزدیک به زمین (NEOs) و NEAs را برای درک منشأ آنها مطالعه کرده‌اند. یکی از راه‌های انجام این کار، تعیین رابطه بین مدارها، خواص و منابع فعلی آنهاست.
یکی از این منشاءها کمربند اصلی سیارک ها است، اما این تنها جایی نیست که سیارک ها در آن ظاهر می شوند. هر جسم یک مورد خاص است و دانشمندان آنها را با شهاب سنگ های شناخته شده مقایسه می کنند.
البته، شما به برخی داده‌ها در مورد ویژگی‌های فیزیکی جسم – از جمله بازتاب‌پذیری و آلبدو آن نیاز دارید. این دو ویژگی اغلب می توانند به شما بگویند که این جرم از چه بخشی از جمعیت سیارک آمده است. این موارد به ویژه در صورتی مهم هستند که هیچ نمونه فیزیکی برای تجزیه و تحلیل در دسترس نباشد.
بررسی طیف قطعه فرضی ماه
تیمی از رصدگران از تلسکوپ Lowell Discovery در فلگستاف آریزونا برای گرفتن طیف بازتابی PT5 استفاده کردند. این قطعه سنگ فضایی 10 متری برای اولین بار در آگوست 2024 کشف شد. از یک پروژه تحقیقاتی در آفریقای جنوبی. مدار آن آن را به یک هدف عالی برای بررسی دیگری به نام MANOS (ماموریت در دسترس نزدیک به زمین) تبدیل کرد.
مشاهدات لاول یک هفته بعد برای تعیین خواص بازتابی انجام شد. آنها برای درک منشاء آن مفید هستند – طبیعی یا مصنوعی. مشاهدات بعدی این جسم چرخش آن را مشخص کرد و نشان داد که ترکیبی سنگی و غنی از سیلیکات دارد. این منشاء مصنوعی را رد کرد.
طیف بازتاب تلسکوپ لاول با نمونه های شناخته شده ماه مطابقت دارد. با این حال، PT5 با هیچ نوع سیارکی شناخته شده مطابقت ندارد. به عنوان مثال، به نظر می رسد غنی از پیروکسن است، که نشان می دهد سنگ از یک محیط آذرین یا احتمالاً دگرگونی آمده است.
سایر سیارک ها یکسان نیستند – آنها تمایل دارند از نظر الیوین غنی تر باشند. بر اساس این داده ها و حرکت آن، دانشمندان به این نتیجه می رسند که در اثر برخورد با ماه به بیرون پرتاب شده است. اگر اینطور باشد، این دومین باری است که NEA از ماه می‌آید.
اگر فقط یکی وجود داشت، می‌توانیم بگوییم که این یک چیز عجیب کیهانی بود. با این حال، وجود دو شی از این دست داستان را تغییر می دهد. همچنین نشان می‌دهد که یک جمعیت کامل در آنجا منتظر مشاهده هستند.
PT5 به چه معناست
بنابراین بیایید بگوییم این مجموعه از خرده های ماه در اطراف شناور است. آنها می توانند بینشی در مورد چگونگی تأثیر ضربه ها بر ماه یا دیگر اجرام مانند زمین و مریخ ارائه دهند. آنها همچنین به شناسایی منابع دیگر سیارک‌ها و شهاب‌سنگ‌ها از این جمعیت مورد مطالعه از اجرام نزدیک به زمین کمک می‌کنند.
در مقاله ای در مورد PT5، نویسندگان تئودور کارتا از رصدخانه لوول، اسکار فوئنتس-مونوز از ناسا JPL و دیگران مطالعه خود را در مورد این سنگ، مدار و ویژگی های فیزیکی آن شرح می دهند.
آنها می نویسند: “اگر واقعاً جمعیتی از سنگ های ماه در انتظار کشف در مدارهای نزدیک زمین هستند، تقریباً به طور قطع اعضای کمیاب جمعیت NEO هستند.”
ممکن است تنها 16 NEO شناخته شده در حال حاضر وجود داشته باشد که می تواند از ماه آمده باشد، اما ممکن است تعداد بیشتری نیز وجود داشته باشد.
چالش در حال حاضر جداسازی آنها از جمعیت عمومی اجرام نزدیک به زمین و قرار دادن آنها برای مطالعه بیشتر است. از آنجا که مدارهای زباله های ماه تمایل دارند به مدارهای آتن یا آپولو تبدیل شوند، نویسندگان نشان می دهند که ممکن است بین 5 تا 10 برابر بیشتر از این تراشه های قمری نسبت به بلوک قدیمی در همسایگی وجود داشته باشد.
(سیارک‌های آتن گروهی هستند که به عنوان سیارک‌های «عبور از زمین» شناخته می‌شوند، زیرا مدار آنها مدار سیاره ما را قطع می‌کند. سیارک‌های آپولو نیز مدارهایی را دنبال می‌کنند که مدار ما را قطع می‌کنند.)
مشاهدات آتی قطعات مشکوک ماه
اگر جمعیت بیشتری از سیارک های قمری در مدارهای نزدیک به زمین وجود داشته باشد، قدم بعدی کشف راه هایی برای یافتن آنهاست. البته، مطالعات سیارک ها به همراه مشاهدات بیشتر در مورد بازتاب آنها و نمودارهای مدار آنها کمک خواهد کرد.
از آنجایی که عموما تصور می شود این سیارک ها نسبتا کوچک هستند، نسل جدیدی از تلسکوپ های بزرگتر و تکنیک های رصدی برای شناسایی آنها مورد نیاز است.
شاید یکی از بزرگترین نتایج جستجو برای این اجرام چیزی باشد که آنها می توانند در مورد تاریخچه ضربه منظومه های خورشیدی داخلی به ما بگویند. این توسط نویسندگان نشریه بیان شده است.
“اول در مریخ و اکنون در زمین، به نظر می رسد تاریخ برخورد سیارات زمینی تا حدی در سیارک هایی که در نزدیکی آنها می چرخند رمزگذاری شده است. کار آینده برای کشف بیشتر و اندازه‌گیری ویژگی‌های این جمعیت از اجرام نزدیک به زمین که از ماه سرچشمه می‌گیرند، برای پیوند علم سیارک و ماه در دوره آرتمیس و رصدخانه ورا روبین LSST حیاتی خواهد بود.
فرصت بعدی برای رصد PT5 در این ماه می آید، زمانی که دوباره در نزدیکی زمین باقی می ماند. ناسا برنامه هایی برای ردیابی آن با رادار دارد و بدون شک دیگران آن را مطالعه خواهند کرد تا درباره این «مینی ماه» بیشتر بدانند.
این مقاله در ابتدا توسط Universe Today منتشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
