متخصص هشدار داد: ScienceAlert تا سال 2050 مرگ و میر ناشی از سرطان دو برابر می شود مگر اینکه تغییراتی ایجاد کنیم

وقتی روی آخرین مطالعه سرطان برای بار جهانی بیماری کار می‌کردم، پروژه‌ای جهانی که الگوهای سرطان و مرگ و میر را در سراسر کشورها ردیابی می‌کند، متوجه شدم که وقتی اعداد روی صفحه نمایش داده می‌شوند، مکث می‌کنم. حتی زمانی که یک دانشمند به مجموعه داده های بزرگ عادت کرده بود، پردازش مقیاس دشوار بود.

پشت هر خط کد، خانواده‌ای وجود داشت که می‌توانست والدین یا فرزند خود را به دلیل سرطانی که می‌توانست زودتر از آن پیشگیری یا درمان شود، از دست بدهد. پیش‌بینی‌ها برای جنوب آسیا و جنوب صحرای آفریقا بسیار روشن بود.

واضح بود که میلیون‌ها نفر با سرطان‌های قابل اجتناب در دهه‌های آینده زندگی می‌کنند و می‌میرند، مگر اینکه چیزی تغییر کند.

مرتبط: سرطان نادر در جوانان در حال افزایش است، کارشناسان متحیر شدند

شیوع عفونت یا مقاومت ضد میکروبی اغلب به عنوان بحران جهانی بهداشت تعریف می شود. با این حال، دهه‌ها است که یک بحران آرام‌تر ایجاد شده است.

سرطان در هر منطقه از جهان در حال افزایش است و شدیدترین افزایش در کشورهای با کمترین منابع است.

به عنوان بخشی از همکاری جهانی بار بیماری سرطان 2023، مشارکت جهانی دانشمندانی که تخمین‌های جامعی از بیماری و مرگ و میر انجام می‌دهند، من در یک مطالعه بزرگ با ردیابی روندهای سرطان از سال 1990 تا 2023 و پیش‌بینی آنچه ممکن است جهان تا سال 2050 با آن مواجه شود، همکاری کردم.

برای سال‌های متمادی، سرطان به‌عنوان یک بیماری مرفه در کشورهای پردرآمد به‌طور گسترده دیده می‌شد.

اکنون دانشمندان می‌دانند که همه مناطق را تحت تأثیر قرار می‌دهد و سهم فزاینده‌ای از بار بر دوش کشورهای کم درآمد و متوسط ​​است.

بسیاری از این کشورها در حال حاضر تغییرات سریعی را در سبک زندگی و محیط زیست همراه با پیری جمعیت تجربه می کنند، اما بدون توسعه موازی ظرفیت غربالگری، تشخیصی یا درمانی.

تجزیه و تحلیل ما نشان می دهد که این انتقال با چه سرعتی در حال آشکار شدن است.

در سال 2023، تجزیه و تحلیل ما 18.5 میلیون مورد جدید سرطان و 10.4 میلیون مرگ را در 204 کشور برآورد کرد.

تقریباً یک مورد از هر شش مرگ در سراسر جهان ناشی از سرطان است. بیش از دو سوم این مرگ و میرها در کشورهای با درآمد کم و متوسط ​​رخ داده است که نشان دهنده مقیاس چالش در مناطقی است که دسترسی به غربالگری، آسیب شناسی و درمان محدود است.

در مطالعه ما، 41.7 درصد از مرگ و میر ناشی از سرطان در سال 2023 به دلیل خطرات متغیر بود. دخانیات، الکل، رژیم های غذایی ناسالم، شاخص توده بدنی بالا، آلودگی هوا، و قرار گرفتن در معرض مضر محل کار یا محیطی همگی در این امر نقش داشته اند.

اگر دولت‌ها سیاست‌های بهداشت عمومی را تقویت کرده و انتخاب‌های سالم‌تر را آسان‌تر کنند، می‌توان از میلیون‌ها سرطان پیشگیری کرد.

پیشگیری فقط به اعمال افراد مربوط نمی شود. تصمیمات سیاسی در مورد اینکه مردم چه چیزی می توانند بپردازند، نفس بکشند، بخورند و چه چیزی در محیط خود می توانند با آن مواجه شوند، شکل می گیرد.

با استفاده از داده‌های بیش از سه دهه، ما روندهای آینده سرطان را مدل‌سازی کردیم. تا سال 2050، جهان ممکن است با 30.5 میلیون سرطان جدید در هر سال و 18.6 میلیون مرگ سالانه روبرو شود که تقریباً دو برابر آمار امروزی است.

رشد جمعیت و پیری نقش دارد، اما تغییرات بزرگتر در سبک زندگی، شهرنشینی، کیفیت هوا و توسعه اقتصادی نیز خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهد. بدون مداخلات عمده، این روند ادامه خواهد یافت.

پرداختن به این بحران به بیش از ابتکارات مجزا نیاز دارد. با سرمایه‌گذاری در تشخیص زودهنگام، دولت‌ها می‌توانند به طور فعال غربالگری سرطان‌هایی مانند پستان، دهانه رحم و کولورکتال را که جان انسان‌ها را نجات می‌دهند، اما در بیشتر نقاط جهان نادر هستند، ارائه دهند. پیشگیری باید به عنوان یک اولویت جهانی در نظر گرفته شود.

کنترل دخانیات، تنظیم کیفیت هوا، پیشگیری از چاقی و حفاظت در محل کار به خوبی تثبیت شده اند و نیاز فوری به تقویت دارند.

سیستم های بهداشتی نیز به گسترش قابل توجهی نیاز دارند، از آزمایشگاه های آسیب شناسی و کارکنان آموزش دیده انکولوژی تا دسترسی مطمئن به درمان های مقرون به صرفه.

داده های با کیفیت بالا نیز ضروری است. کشورها بدون ثبت سرطان قوی نمی توانند پیشرفت را برنامه ریزی یا اندازه گیری کنند.

سرطان دیگر بیماری نیست که عمدتاً افراد مسن را تحت تأثیر قرار می دهد. در بسیاری از مناطق، افراد جوان به طور فزاینده‌ای به سرطان‌هایی مبتلا می‌شوند که از نظر تاریخی در مراحل بعدی زندگی رخ می‌دهند. برای آنها، عواقب بسیار فراتر از سلامتی است.

تحصیل، اشتغال، روابط و ثبات مالی می تواند یک شبه مختل شود. سرطان در حال تبدیل شدن به یک مشکل اجتماعی و همچنین پزشکی است. در حال حاضر بسیاری از خانواده ها را تحت تاثیر قرار داده است و اگر اقدامی انجام نشود، در دهه های آینده بر بسیاری از خانواده ها تأثیر خواهد گذاشت.

آینده ثابت نیست. پیش‌بینی‌های ما هشدار هستند تا اطمینان. سیاستگذاران، جوامع و مردم هنوز این شانس را دارند که بر آنچه جهان در سال 2050 با آن روبرو خواهد شد، تأثیر بگذارند.

25 سال آینده حیاتی است. ما دانشی برای تغییر مسیر داریم. آنچه اکنون به آن نیاز داریم اراده جمعی برای اقدام است.

ویکرام نیرانجان، استادیار بهداشت عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه لیمریک

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.