زنبور فروتن گواه این است که اندازه مغز همه چیز نیست.
این حشره کوچک با کوچکش، مغزی به اندازه یک دانه سطحی از هوش جمعی را در آزمایشات نشان داده است که به گفته دانشمندان کاملاً منحصر به انسان است.
وقتی در آزمایشگاه آموزش دیدند که یک جعبه پازل را در دو مرحله باز کنند، زنبورهای این گونه Bombus Terrestris می تواند راه حل را برای زنبور دیگری که قبلاً جعبه را ندیده است بیاموزد.
این زنبور ساده به تنهایی معما را حل نمی کند. برای اینکه در وهله اول به زنبورهای “نمایشگر” آموزش تصمیم گیری خلاف واقع بیندیشند، محققان باید به آنها نشان می دادند که چه کاری انجام دهند و پس از اولین قدم به آنها جایزه می دادند تا انگیزه آنها را حفظ کنند.
“این یافته عقل مرسوم در این زمینه را به چالش می کشد: اینکه توانایی یادگیری اجتماعی رفتاری که از طریق آزمون و خطای فردی قابل تجدید نیست، منحصر به انسان است.” نوشتن تیم محققان مستقر در بریتانیا و ایالات متحده است.
انسانها سابقه طولانی در “تغییر پرتوها” در مورد آنچه که گونه ما را از سایرین متمایز می کند، دارند.
زمانی تصور می شد که انسان ها تنها حیوانات دارای فرهنگ هستند. ولی آهنگ های “ویروسی” در میان گنجشک ها، در حال توسعه گویش ها و سنت ها نهنگ ها، منطقه ای شکار استراتژی ها نهنگ های قاتل و ترفندهای ابزاری آموخته شده از میمون ها، کلاغ هاو دلفین هاهمه نشان می دهد که رفتارهای منتقل شده از طریق اجتماعی در جوامع حیوانی نیز وجود دارد.
برخی از این رفتارهای فرهنگی حتی نشانه هایی از پالایش و بهبود را در طول زمان نشان می دهند. کبوترهای نامه برمثلاً از یکدیگر بیاموزند و مسیرهای فرهنگ خود را سال به سال تنظیم کنند.
یکی از راه‌های قدرتمند برای تغییر خروارها در هوش انسان این است که بگوییم انسانها از حیوانات دیگر منحصر به فرد هستند زیرا می‌توانیم چیزهایی را از یکدیگر بیاموزیم که نمی‌توانستیم به طور مستقل به آنها دست پیدا کنیم.
دستگاهی را در نظر بگیرید که در حال حاضر در حال خواندن این مقاله هستید. هیچ انسانی نمی تواند تمام قطعات و مکانیک آن را به تنهایی در طول عمر خود از ابتدا اختراع کند. برای رسیدن به این مرحله پیشرفته، ده ها سال کار و پالایش لازم است. حتی خود خواندن نیز مهارتی است که نسل‌ها کم کم روی آن ساخته‌اند.
https://www.youtube.com/watch?v=2EyAMyHvcew frameborder=”0″ allow=”accelerometer; اجرای خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; تصویر در تصویر؛ اشتراک‌گذاری وب” فعال کردن تمام صفحه>
ظاهراً هیچ حیوانی نمی تواند آیفون بسازد یا مقاله ای در مورد هوش حیوانات بخواند. اما در سطح پایه، زنبورها به شامپانزه‌ها در «بازیگر» می‌پیوندند.[ing] تردید جدی در مورد این استثنایی بودن فرضی انسان، نوشتن الکس تورنتون، بوم شناس دانشگاه اکستر، در بررسی تحقیقات زنبورهای بامبل برای طبیعت.
شامپانزه ها مغز بزرگ و زندگی فرهنگی غنی دارند، اما کشف در میان زنبورهای بامبل، تورنتون سختبسیار قابل توجه تر است زیرا نه بر پسرعموهای نخستی انسان، بلکه بر روی حیوانی با مغزی که تنها 0.0005 درصد اندازه مغز شامپانزه دارد، تمرکز می کند.
برای چندین دهه دست کم گرفته شده است، تا حد زیادی به دلیل اندازه آنهازنبورهای بامبل بالاخره به حق خود می رسند.
آزمایش های اخیر در آزمایشگاه نشان می دهد که این زنبورها می توانند از یکدیگر یاد بگیرند، از ابزار استفاده کنید، تا صفر بشمارو اجرا کنند معادلات پایه ریاضی.
هوش جمعی ذهن کندوی آنها را نیز نباید نادیده گرفت.
برای آزمایش آن، آلیس بریج، دانشمند رفتاری از دانشگاه کوئین مری لندن و همکارانش، کلنی های زنبور عسل را با یک معمای دو مرحله ای در مجموع 36 یا 72 ساعت در 12 یا 24 روز متوالی، بدون کمک انسان، در خود جای دادند.
بعد از این همه مدت، زنبورها نتوانستند بفهمند چگونه به جایزه شیرین برسند. زنبورها به طور متوسط تقریباً خرج می کنند 8 روز جستجوی علوفه در زندگی آنها، به طوری که گویی آنها تا یک سوم زمان جستجوی غذا را برای کار روی پازل داشتند.
در تصویر زیر می توانید پازل را مشاهده کنید. دایره زرد حاوی یک قطره شکر زیر یک پوشش پلاستیکی است. زنبورها می توانند با فشار دادن زبانه قرمز به آن برسند، اما فقط پس از اینکه زبانه آبی از مسیر خارج شود.
باید با زحمت راه را به آنها نشان می داد و این تنها با یک پاداش اضافی امکان پذیر بود. اما یک بار یک زنبور عسل را اختراع کرددر خارج، آنها می توانند به دیگران بیاموزند که چگونه دو زبانه را برای بازیابی یک خوراکی شیرین حرکت دهند.
آزمایش مشابهی روی شامپانزه ها نیز انجام شد اخیرا منتشر شده است که در طبیعت رفتار انسان. مطالعات موردی با مهره داران و بی مهرگان نشان داد که به اشتراک گذاشتن ایده هایی که یادگیری آنها به تنهایی بسیار دشوار بود.
البته این رفتار در طبیعت مشاهده نمی شود. ابتدا باید زنبورها و شامپانزه ها را یاد گرفت. اما یافته‌ها این احتمال را باز می‌گذارد که اگر یک مبتکر نادر و یک بار در زندگی در جامعه شامپانزه‌ها یا زنبورها وجود داشته باشد – یک انیشتین از زنبورها – ایده‌های آنها می‌تواند در فرهنگ حیوانات باقی بماند و برای نسل‌های آینده مورد استفاده قرار گیرد.
رقص معروف زنبور عسل که نشان دهنده فاصله، جهت و کیفیت منابع غذایی است، برای مثال، رفتاری است که زمانی تصور می شد صرفاً غریزی است، اما اکنون تا حدودی به نظر می رسد. تحت تأثیر تأثیرات اجتماعی شکل گرفته است.
که در 2017، محققان نیز آموزش دیدند زنبورهای بامبل برای گرفتن جایزه توپی را درون دروازه بغلتانند. برای رسیدن به نتیجه، حشرات باید از یکدیگر درس می گرفتند و اشتباهات قبلی خود را اصلاح می کردند. بنابراین آنها انجام دادند.
آخرین آزمایش، تورنتون نوشتن“پیشنهاد می کند که توانایی یادگیری از دیگران آنچه را که شخص نمی تواند بیاموزد اکنون باید به استفاده از ابزار، حافظه اپیزودیک (توانایی یادآوری رویدادهای خاص گذشته) و ارتباط عمدی در زباله” از توضیحات دانش و فرهنگ بشری بپیوندد.
این مطالعه در منتشر شد طبیعت.
