همانطور که باب دیلن می گوید، در مورد تجربه ما با اینترنت، “زمان، آنها تغییر می کنند”. شما نمی توانید دقیقاً به یاد بیاورید که چگونه، اما مطمئناً اینترنت این روزها متفاوت به نظر می رسد.
برای برخی، “کمتر سرگرم کننده و آموزنده” نسبت به گذشته است. برای دیگران، جستجوهای آنلاین شامل صفحات کوکی برش است که اطلاعات مفید را از بین می برد و مملو از کلاهبرداری، هرزنامه و محتوای تولید شده توسط هوش مصنوعی (AI) است.
فیدهای رسانه های اجتماعی شما مملو از محتوای جلب توجه، تحریک آمیز، بیش از حد هدفمند یا تحریک کننده خشم است، از تصاویر عجیب و غریب تولید شده توسط هوش مصنوعی گرفته تا نظرات ربات مانند. اگر فیدهای ویدیوی شما صرفاً از توصیه هایی برای «اشتراک» تشکیل نشده باشد، خوش شانس هستید.
چگونه به اینجا رسیدیم؟ و آیا ما می توانیم در راه بازگشت مبارزه کنیم؟
قانون منافع تجاری
یکی از عوامل اصلی که به وضعیت فعلی اینترنت کمک می کند، تجاری سازی بیش از حد آن است: انگیزه های مالی بیشتر محتوا را هدایت می کند. این احتمالاً منجر به غلبه احساسات گرایی شده است و ویروسی بودن را بر کیفیت اطلاعات ترجیح می دهد.
تبلیغات پنهان و فریبنده بیداد می کند و مرز بین محتوای تجاری و غیرتجاری را برای جلب توجه و تعامل بیشتر محو می کند.
یکی دیگر از نیروی محرکه، تسلط غول های فناوری مانند گوگل، متا و آمازون است. تعداد آنها به میلیاردها نفر در سراسر جهان می رسد و قدرت زیادی بر محتوای مصرفی ما دارند.
پلتفرم‌های آنها از فناوری‌های ردیابی پیشرفته و الگوریتم‌های غیرشفاف برای تولید محتوای رسانه‌ای بسیار هدفمند با داده‌های گسترده کاربر استفاده می‌کنند. این باعث ایجاد حباب‌های فیلتر می‌شود که در آن کاربران در معرض محتوای محدودی قرار می‌گیرند که باورها و تعصبات موجود آنها را تقویت می‌کند، و اتاق‌های پژواک که در آن دیدگاه‌های دیگر به طور فعال بی اعتبار می‌شوند.
بازیگران بدی مانند مجرمان سایبری و کلاهبرداران یک مشکل دائمی آنلاین هستند. با این حال، فناوری‌های نوظهور مانند هوش مصنوعی مولد، آنها را قدرتمندتر کرده است و به آنها اجازه می‌دهد تصاویر جعلی بسیار واقعی، ویدیوهای جعلی عمیق و شبیه‌سازی صدا ایجاد کنند.
توانایی هوش مصنوعی برای خودکارسازی تولید محتوا نیز اینترنت را با مطالب بی کیفیت، گمراه کننده و مضر در مقیاسی بی سابقه پر کرده است.
به طور خلاصه، تسریع تجاری سازی اینترنت، تسلط غول های فناوری رسانه و حضور بازیگران بد در محتوای اینترنتی نفوذ کرده است. ظهور هوش مصنوعی این امر را بیشتر تقویت می کند و اینترنت را بیش از هر زمان دیگری آشفته می کند.
برخی از اینترنت “خوب” باقی مانده است
پس «اینترنت خوب» که برخی از ما با دلتنگی در آرزوی آن هستیم، چه بود؟
در ابتدا، اینترنت به عنوان یک فضای برابری خواهانه برای مردم برای «گشت وگرد» و «مرور» در نظر گرفته شده بود. دانش باید به اشتراک گذاشته شود: سایت هایی مانند ویکی پدیا و آرشیو اینترنت همچنان سنگرهای دانش هستند.
قبل از ظهور حباب‌های فیلتر، اینترنت یک زمین بازی خلاقانه بود که در آن افراد ایده‌های مختلف را بررسی می‌کردند، دیدگاه‌های متفاوتی را مورد بحث قرار می‌دادند، و با افرادی از «گروه‌های بیرونی» همکاری می‌کردند – کسانی که خارج از حلقه‌های اجتماعی‌شان ممکن بود دیدگاه‌های مخالفی داشته باشند.
پلتفرم‌های اولیه رسانه‌های اجتماعی بر اساس روحیه برقراری ارتباط مجدد با همکلاسی‌های از دست رفته و اعضای خانواده ساخته شده بودند. بسیاری از ما گروه های اجتماعی، آشنایان و خانواده هایی داریم که از طریق اینترنت با آنها ارتباط برقرار می کنیم. جنبه “اتصال” اینترنت مانند همیشه مهم است – همانطور که همه ما در طول همه گیری کووید دیدیم.
چه چیز دیگری را می خواهیم نگه داریم؟ محرمانه بودن یک کارتون نیویورکر در سال 1993 با تمسخر گفت: “در اینترنت، هیچ کس نمی داند که شما یک سگ هستید.” اکنون همه – به ویژه تبلیغ کنندگان – می خواهند بدانند شما کی هستید. به نقل از دفتر کمیسر اطلاعات استرالیا، یکی از اصول حفظ حریم خصوصی این است که “توانایی کنترل افرادی که می توانند اطلاعات مربوط به شما را ببینند یا از آنها استفاده کنند”.
حداقل، ما می‌خواهیم چیزهایی را که فناوری‌های بزرگ درباره ما می‌دانند، کنترل کنیم، به خصوص اگر بتوانند از آن سود ببرند.
آیا هرگز می توانیم به عقب برگردیم؟
ما نمی‌توانیم زمان «تغییر» را کنترل کنیم، اما می‌توانیم تا حد ممکن قسمت‌های خوب را حفظ کنیم.
برای شروع، می توانیم با پاهایمان رای دهیم. کاربران می توانند تغییرات ایجاد کرده و مشکلات را در پلتفرم های موجود گزارش دهند. اخیراً با مهاجرت کاربران از X (توئیتر سابق) به سایر پلتفرم‌ها و اعتراض گسترده پلتفرم علیه Reddit که سیاست‌های دسترسی به داده‌های شخص ثالث خود را تغییر می‌دهد، شاهد این موضوع بودیم.
اما رای دادن با پا فقط زمانی امکان پذیر است که رقابت وجود داشته باشد. در مورد X، پلتفرم‌های مختلف دیگر – از Mastodon گرفته تا Threads و Bluesky – به کاربران این امکان را می‌دهند که یکی را انتخاب کنند که با اولویت‌ها، ارزش‌ها و حلقه‌های اجتماعی آنها همسو باشد. موتورهای جستجو نیز جایگزین هایی مانند DuckDuckGo یا Ecosia دارند.
اما رقابت تنها با حرکت به سمت سیستم های غیرمتمرکز و حذف انحصارها ایجاد می شود. این در واقع در روزهای اولیه اینترنت در طول “جنگ مرورگرها” در دهه 1990 اتفاق افتاد، زمانی که مایکروسافت در نهایت متهم شد که بازار مرورگرهای وب را به طور غیرقانونی در انحصار خود در یک دعوی قضایی مهم در اختیار دارد.
به عنوان کاربران فناوری، همه ما باید مراقب تهدیدات حریم خصوصی و دانش خود باشیم. با تولید هوش مصنوعی ارزان و فراگیر، محتوا و کلاهبرداری های گمراه کننده واقعی تر از همیشه هستند.
ما باید شک و تردید سالم داشته باشیم و اطمینان حاصل کنیم که کسانی که بیشتر در معرض خطر تهدیدهای آنلاین هستند – مانند کودکان و افراد مسن – از آسیب احتمالی آن مطلع شوند.
به یاد داشته باشید که اینترنت برای بهترین منافع شما بهینه نشده است. این شما هستید که تصمیم می گیرید چقدر به غول های فناوری که قدرت شما را تامین می کنند، بدهید.
مارک چئونگ، مدرس ارشد سیستم های اطلاعاتی، دانشکده محاسبات و سیستم های اطلاعاتی؛ و (افتخاری) عضو ارشد، دانشکده حقوق ملبورن، دانشگاه ملبورن و وونسون شین، دانشیار رسانه و ارتباطات، دانشگاه ملبورن
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
