تب زرد یک ویروس پشه خطرناک است که باعث شده است که کانون های پراکنده و کشنده در مناطق استوایی آمریکای جنوبی ، آمریکای مرکزی و آفریقا صدها سال باشد.
با توجه به دیدگاه جدید متخصصان بیماری های عفونی و گروه مشاوره تب زرد ، احتمال ابتلا به ویروس در جهانی فقط با هر دهه گذشته در حال افزایش است.
یک از سرگیری اخیر در مورد تب زرد در آفریقا و آمریکا به طور جدی نگران آینده است ، که در منطقه آسیایی -tihoetan توزیع شده است.
“بدیهی است که جهان در معرض خطر بالای تب زرد همه گیر/همه گیر قرار دارد.”
“تب زرد پاندمی در دنیای امروز ، این یک بحران بهداشت عمومی هولناک ایجاد می کند که به دلیل مرگ و میر بسیار بالاتر ، باعث ایجاد Covid-19 می شود پاندمی برای مقایسه کم رنگ است. “
متأسفانه ویروس تب زرد سابقه طولانی در سفر دارد.
1600 سال پیش ، تب زرد و پشه های آن برای آفریقا بومی بود. بعداً ، آنها از طریق تجارت برده های فراتر از اقیانوس اطلس به آمریکا گسترش یافته اند و گاهی اوقات 10 درصد از برخی از جمعیت محلی در جهان جدید را کشته اند.
هنگامی که ویروس شروع به تصاحب اروپا کرد ، حدود یک قرن بعد ، به عنوان “طاعون آمریکایی” شناخته شد.
توسعه واکسن تب زرد بسیار مؤثر در دهه 1930 همه چیز را تغییر داد. پشه های تب زرد نیز در نیمکره غربی تقریباً به طور کامل از بین رفت و دو عامل توزیع شهری در آمریکا را متوقف کردند.
در طی چند دهه ، پشه های تب زرد تا به حال دوباره به بخش بزرگی از نوتروپیک ها آلوده شده اند ، و در حالی که آفریقا به صورت دوره ای تجربه می کند اپیدمی در مراکز شهر آمریکا عاری از تب زرد بود اپیدمی به مدت 80 سال یا بیشتر ، فقط شیوع کوچک و نادر را تجربه می کنید.
دانشمندان نگران این هستند که عقب نشینی چندان بیشتر طول نکشد.
در سالهای اخیر ، در آفریقا و آمریکا ، در کانون های تب زرد از سرگیری نگران کننده ای شده است ، احتمالاً به دلیل ضعیف بودن واکسن ، گسترش جمعیت بشر ، عدم محدودیت در سفر و/یا عدم کنترل پشه.
به گفته گوبلر و همكاران ، شهرهای گرمسیری كه تب زرد تاریخی را تجربه نکرده اند ، اکنون با “بزرگترین خطر بیش از 70 سال” روبرو هستند اپیدمیحرف
این تیم می افزاید: “نگرانی اصلی در این زمینه منطقه آسیا و اقیانوسیه است ، جایی که بیش از دو میلیارد نفر از افراد حساس در مناطقی که به پشه های دارای تب زرد آلوده شده اند زندگی می کنند.”
این جمعیت پشه ها هنوز ویروس تب زرد را حمل نمی کنند ، اما گونه هایی هستند که قادر به انجام این کار هستند.
اگر یک مسافر انسانی زرد زرد پس از سفر به آفریقا یا آمریکای جنوبی به منطقه آسیا و اقیانوسیه بازگردد ، ممکن است پشه های محلی آنها را نیش زده و آنها را به ویروس آلوده کند. این می تواند به توزیع حشرات جدید در مناطق جدید اجازه دهد و افراد محلی را با یک رویداد سرریز تهدید می کند.
چشم انداز اخیر هشدار می دهد: “همه کلانشهرها امروزه دارای فرودگاه های مدرن هستند که از طریق آن میلیاردها نفر از مردم هر ساله از آن عبور می کنند ، بسیاری از آنها از مکان های دور افتاده بازدید می کنند و عوامل بیماری زا عجیب و غریب را به شهرهای گرمسیری شلوغ منتقل می کنند ، جایی که احتمال انتقال ثانویه در حال افزایش است.”
“اگر ویروس به یک طرف غیر انتمیک ، به ویژه یکی ، واقع در آسیا معرفی شود ، ممکن است این بیماری ابتدا به عنوان دنگا تشخیص داده شود ، احتمالاً قبل از آنکه به عنوان ویروس تب زرد شناخته شود ، گسترش یابد.”
بنابراین ، چه کاری باید انجام دهیم؟
محققان می گویند که ابتدا ، ما باید عرضه جهانی واکسن های تب زرد را گسترش داده و پوشش را بهبود بخشیم. در غیر این صورت ، شیوع آن ادامه خواهد یافت و در صورت گسترش ویروس در مناطق جدید ، ما آماده نخواهیم شد.
گوبلر و همكارانش همچنین ادعا می كنند كه با حوادث تب زرد در فقیر كه این بیماری بومی است ، و در كشورهای یكشنبه ، جایی كه ویروس احتمالاً در آینده می تواند گسترش یابد ، افزایش یافته است.
کاترین راسل ، مدیرعامل یونیسف در آوریل 2025 هشدار داد: “خدمات واکسیناسیون ، نظارت بر بیماری ها و واکنش قلب در نزدیک به 50 کشور در حال حاضر با شکست در سطح مشابه آنچه در Covid-19 دیده می شود ، مختل شده است.”
“ما نمی توانیم در مبارزه با بیماری های قابل پیشگیری موضع خود را از دست بدهیم.”
چشم انداز در منتشر شد ویروس های NPJحرف
