از ژانویه امسال، Aotearoa نیوزلند تنها دومین کشوری (پس از کانادا) است که یک روش جدید ابتکاری را برای بیماران ایست قلبی اتخاذ کرده است.
معروف به “دفیبریلاسیون خارجی متوالی دوگانه” (DSEDاین امر استراتژی های اولیه واکنش اضطراری را تغییر می دهد و به طور بالقوه نرخ بقای برخی از بیماران را بهبود می بخشد.
زنده ماندن از ایست قلبی به شدت به احیای موثر وابسته است. هنگامی که قلب به طور طبیعی کار می کند، تکانه های الکتریکی از دیواره های ماهیچه ای آن عبور می کنند و انقباضات منظم و هماهنگ ایجاد می کنند.
اما اگر ریتم های الکتریکی طبیعی مختل شود، ضربان قلب می تواند ناهماهنگ و بی اثر شود یا به طور کامل متوقف شود و منجر به ایست قلبی شود.
دفیبریلاسیون روش اصلی احیا است. این یک شوک الکتریکی قوی به قلب می دهد تا فعالیت الکتریکی غیر طبیعی را متوقف کند. این به قلب اجازه می دهد تا ریتم طبیعی خود را از سر بگیرد.
موفقیت آن به ریتم ناکارآمد قلب و موقعیت صحیح پدهای دفیبریلاسیون که شوک را وارد می کنند بستگی دارد. روش جدید گزینه دوم را در زمانی که موقعیت استاندارد موثر نباشد، ارائه می دهد.
استفاده از دو دفیبریلاتور
در طول دفیبریلاسیون استاندارد، یک پد در سمت راست قفسه سینه درست زیر استخوان ترقوه قرار می گیرد. پد دوم زیر بغل چپ قرار می گیرد. ضربات هر دو دقیقه اعمال می شود.
دفیبریلاسیون اولیه به طور چشمگیری می تواند افزایش احتمال برای زنده ماندن پس از ایست قلبی با این حال، حدود 20 درصد از بیمارانی که ایست قلبی آنها ناشی از “فیبریلاسیون بطنی” یا “تاکی کاردی بطنی بدون نبضبه روش استاندارد دفیبریلاسیون پاسخ نمی‌دهند. هر دو وضعیت با فعالیت غیر طبیعی در بطن‌های قلب مشخص می‌شوند.
DSED روش جدیدی است که توالی سریع ضربان قلب را با استفاده از دو دفیبریلاتور فراهم می کند. پدها در دو مکان مختلف وصل می شوند: یکی در جلو و کنار سینه، دیگری در جلو و پشت.
یک اپراتور دفیبریلاتورها را به ترتیب فعال می کند و یک دست از دست اول به دست دوم حرکت می کند. بر اساس یک اخیر کارآزمایی تصادفی در کانادا، این رویکرد می‌تواند شانس بقای بیماران مبتلا به فیبریلاسیون بطنی یا تاکی کاردی بطنی بدون نبض را که به شوک‌های استاندارد پاسخ نمی‌دهند، دو برابر کند.
تصور می‌شود شوک دوم شانس حذف فعالیت الکتریکی غیرعادی مداوم را افزایش می‌دهد. با پیمودن مسیری متفاوت و نزدیکتر به بطن چپ قلب، کل انرژی بیشتری را به قلب می رساند.
اثبات موفقیت
داده های آمبولانس نیوزلند از سال 2020 تا 2023 حدود 1390 نفر را شناسایی کرد که به طور بالقوه می توانند از روش های جدید دفیبریلاسیون بهره مند شوند. این گروه دارای نرخ بقای فعلی تنها 14٪ است.
گروه کاری بالینی بخش آمبولانس ملی با شناخت پتانسیل DSED برای بهبود چشمگیر بقای این بیماران، به روز رسانی کرده است. روش ها و دستورالعمل های بالینی برای پرسنل فوریت های پزشکی
اکنون دستورالعمل ها مشخص می کنند که اگر فیبریلاسیون بطنی یا تاکی کاردی بطنی بدون پالس پس از دو شوک با دفیبریلاسیون استاندارد ادامه یابد، باید از DSED استفاده شود. باید دو دفیبریلاتور وجود داشته باشد و کارکنان باید در رویکرد جدید آموزش ببینند.
اگرچه شواهد موجود برای DSED قانع کننده است، اما تا همین اواخر بر اساس تئوری و اعداد کم بود مطالعات مشاهده ای بالقوه مغرضانه. مطالعه کانادایی اولین مطالعه ای است که به طور مستقیم DSED را با درمان استاندارد مقایسه می کند.
از مجموع 261 بیمار، 30.4٪ درمان شده با این استراتژی زنده ماندند، در مقایسه با 13.3٪ زمانی که پروتکل های احیای استاندارد دنبال شدند.
این طراحی فرآیند خطر سایر عوامل مخدوش کننده نتایج را به حداقل رساند. این اطمینان را ایجاد می کند که بهبود در بقا به دلیل رویکرد دفیبریلاسیون به جای تفاوت های منطقه ای در منابع و آموزش است.
این مطالعه همچنین شواهد علمی نظری و بالینی موجود را تأیید کرده و بر اساس آن استوار است. از آنجایی که این روند زودتر متوقف شد به دلیل کووید 19 وضعیت پاندمیبا این حال، محققان می توانند کمتر از نیمی از اعداد برنامه ریزی شده برای مطالعه را به کار گیرند.
علی‌رغم این محدودیت‌ها و سایر محدودیت‌ها، هیئت بین‌المللی متخصصان در مورد بهترین شیوه‌های احیا مشاوره می‌دهند توصیه های خود را به روز می کند در سال 2023 در پاسخ به نتایج کارآزمایی. پیشنهاد می شود (با احتیاط) که ED ها DSED را در بیماران مبتلا به فیبریلاسیون بطنی یا تاکی کاردی بطنی بدون نبض که به درمان استاندارد پاسخ نمی دهند، در نظر بگیرند.
آموزش و اجرا
اگرچه شواهدی هنوز در حال ظهور است، اجرای DSED توسط خدمات اورژانس در نیوزیلند پیامدهایی فراتر از مراقبت از بیمار در سطح ملی دارد. همچنین گامی کلیدی در پیشبرد دانش استراتژی‌های احیا بهینه در سراسر جهان است.
هنگام ترجمه یک مداخله از یک محیط تحقیقاتی کنترل شده به هرج و مرج نسبی دنیای واقعی، همیشه نگرانی هایی وجود دارد. اما توازن شواهد قبل از تصمیم گیری برای تغییر روش برای گروهی از بیماران که شانس بقای کمی با درمان فعلی دارند، به دقت مورد بررسی قرار گرفت.
قبل از استفاده از DSED، پرسنل فوریت های پزشکی تحت آموزش، شبیه سازی و آموزش اجباری قرار می گیرند. عملکرد برای تعیین تأثیر آن به دقت نظارت می شود.
بیمارستان ها و اورژانس ها از تغییرات پروتکل مطلع می شوند و فرصت هایی برای پرسیدن سوال و ارائه بازخورد به آنها داده می شود. به عنوان بخشی از پیاده سازی، خدمات آمبولانس سنت جان بررسی های موردی را علاوه بر نظارت گسترده تر برای اطمینان از ایمنی بیمار در اولویت انجام خواهد داد.
در نهایت، شرکت کنندگان خوشبین هستند که این تغییر در مدیریت ایست قلبی در نیوزیلند تأثیر مثبتی بر بقای بیماران مبتلا خواهد داشت.
وینولی ویتاناراچچیدکتری، دانشکده علوم بهداشت، دانشگاه ماسی; بریجت دیکردانشیار پیراپزشکی، دانشگاه صنعتی اوکلندو سارا میسنهمکار، دانشگاه صنعتی اوکلند
این مقاله توسط گفتگو تحت مجوز Creative Commons. ادامه مطلب مقاله اصلی.
