قبل از داروین، از مومیایی‌های حیوانات برای رد کردن نظریه تکامل اولیه استفاده می‌شد: ScienceAlert

در اوایل دهه 1800، این سوال که آیا حیوانات می‌توانند به گونه‌های جدید تبدیل شوند یا خیر، به شدت در محافل علمی مورد بحث قرار گرفت.

که در 1798، ناپلئون بناپارت یک دسته از دانشمندان – زمین شناسان، مهندسان، و دانشمندان دیگر – در مورد تلاش ناموفق او برای فتح مصر. مجموعه ای از حیوانات مومیایی شده توسط دانشمندان از مصر برگشت به نظر می رسد که کلید مسئله دگرگونی گونه ها را در اختیار دارد.

طبیعت گرایان ژرژ کوویر و ژان باپتیست لامارک، همکارانش در موزه تاریخ طبیعی فرانسه، هر دو طرف بحث را نمایندگی کردند.

کوویر لامارک را در مراسم ترحیم خود به تمسخر گرفت

در سال 1832 تمسخر یک کلمه ستایش در آکادمی علوم فرانسه خوانده شد. لامارک ارجمند و نویسنده ترحیم کوویر مرده بودند.

کوویر نوشت، در اعتراف به مرگ همکار، هر دو باید «آثار مفید» خود را تحسین کنند و در عین حال توجه را به ایده‌های «مشکوک‌تر» برخاسته از «تخیل پر جنب و جوش» جلب کنند.

در این مورد، کوویر نظریه تحول گرایی لامارک را مورد انتقاد قرار داد. لامارک معتقد بود که در طی یک دوره طولانی، ساده ترین حیوانات پیچیده تر شده و به گونه های کاملاً جدیدی تبدیل می شوند. این برای کوویر که فکر می کرد گونه ها هرگز نمی توانند تغییر کنند، مزخرف بود.

طبیعت شناسان کوویر و لامارک برای اولین بار سه دهه پیش با همدیگر روبرو شدند که یک ابیس مومیایی شده به موزه رسید.

این پرنده باستانی از پرنده مدرن قابل تشخیص نبود، که به نظر می رسد حق با کوویر را ثابت می کند.

ترانسفورمیسم چیست؟

در مرثیه خود، کوویر پیشنهاد لامارک را به سخره می گیرد که “میل” به شنا باعث ایجاد پاهای تاردار یک پرنده آبی یا ساق پا را دراز می کند از نوع دیگری که ترجیح می دهد خیس نشود.

این تقریباً 60 سال قبل از انتشار نظریه انتخاب طبیعی چارلز داروین بود. در آن زمان، برخی از بزرگترین سؤالات تاریخ طبیعی این بود که چرا حیوانات منقرض شدند و حیوانات جدید پس از شکاف های بزرگ در رکوردهای فسیلی ظاهر شدند.

لامارک احتمالاً بیشتر برای نوشتن این نوشته شناخته شده است زرافه ها گردن دراز خود را به برگها رساندند و این ویژگی را به فرزندان خود منتقل کردند. این یک ایده کاملاً جدید نبود، اما لامارک در بیان اینکه چنین رفتاری می تواند به تدریج منجر به گونه ای جدید شود، منحصر به فرد بود.

او می نویسد که گونه ها راهی مناسب برای انسان برای فهرست بندی موجودات زنده هستند. از آنجایی که حیوانات دائماً در حال تغییر هستند، گونه ها فقط یک مقوله موقت هستند.

کوویر، یکی از بنیانگذاران آناتومی تطبیقی، نظر دیگری داشت. گونه ها ثابت بودند. اما او نمی‌توانست انکار کند که در فواصل زمانی معین گونه‌های جدیدی از جانوران در فسیل‌ها ظاهر می‌شوند که قبلاً هرگز وجود نداشته است.

از زمان به زمان، الف بلای طبیعی “دوران” جدیدی را آغاز کرد، کوویر یک فکر. مقداری گونه ها منقرض شدند; برخی ناگهان ظاهر شدند کوویر می‌گوید اگر لامارک درست می‌گفت، همه انواع فسیل‌های میانی، در نیمه راه بین یک گونه و گونه دیگر وجود داشت.

جفروی مومیایی هایی را در مصر پیدا می کند

حیوانات مومیایی شده که هزاران سال قدمت داشتند، نقطه ورود ایده آلی برای جستجوی شواهدی مبنی بر تغییر بین حیوانات باستانی و فرزندانشان به نظر می رسید.

او از علمای ناپلئون بود اتین جفروی سنت هیلرطبیعت شناس که هر مونگوس، روباه را تشریح می کند، تمساحو ماهی ریه که می توانست دستش را بگیرد.

جانورشناس مشتاق جمع آوری حیوانات زنده و مرده بود. همانطور که پایین می آید که در ویرانه ها، او اولین خود را دید مومیایی ها: پرندگان باستانی که مانند بطری های شراب در یک انبار چیده شده اند.

مصریان باستان حیوانات زیادی از جمله ibis را می پرستیدند. برای نجات پرندگان، آنها تحت درمان آنها را با نمک های خشک کن و از قبل روغن و رزین روی باقی مانده ها ریخته اند پیچیدن آنها و آنها را در گلدان قرار دهید.

هنگامی که جفری از مصر بازگشت، تعدادی از گربه‌ها، گربه‌ها را با خود آورد. آن ها منتظر ماندند، کروکودیل ها و سایر حیوانات با او. کوویر نمی توانست صبر کند تا آنها را بررسی کند. را فرآیند مومیایی کردن به اندازه کافی خوب کار می کند که حتی برخی از “کوچکترین موهاهنوز دست نخورده بودند.

زمانی که کوویر استخوان‌های ابیس را که مدت‌ها مرده بود با پرندگان مدرن مقایسه کرد، بسیار شبیه بودند.

لامارک موافقت کرد. اما مومیایی ها فقط 3000 سال قدمت داشتند. در آن زمان هیچ کس نمی دانست سیاره چند ساله است بود، اما چندین هزار سال بود “بی نهایت کوچکلامارک در یک سخنرانی برای شاگردانش در طرح بزرگ زمین گفت.

عجیب است که فقط در چند هزار سال یک گونه جدید را ببینیم، او بعد نوشت، “زیرا وضعیت و آب و هوای مصر هنوز تقریباً مانند آن زمان است.” او فکر کرد که زمان و یک محیط منحصر به فرد طول کشید تا یک گونه جدید پیدا شود.

با این حال، کوویر احساس می کرد که اعتقاد او به طبیعت تغییرناپذیر گونه ها موجه است. او بعداً گفت: “من نشان دادم که درست مانند زمان فراعنه امروز است.” نوشت از ibis مومیایی شده زمان و آب و هوا برای تغییر قابل توجه گونه کافی نبود.

او اشتباه می کرد، همانطور که لامارک در مورد مکانیک وراثت اشتباه می کرد.

سلف داروین

شواهد مومیایی ها برای درهم شکستن کافی نبود مناظره بیش از تحول گرایی، با وجود کوویر قدرتمند شهرت، آبرو.

با انتشار چارلز داروین در مورد منشا گونه ها در سال 1859 کل بحث دوباره شعله ور شد، این بار با مشاهدات گسترده و تحقیقات گسترده طبیعت شناس حمایت شد.

داروین بیش از دو دهه پس از مرگ لامارک تحت عنوان او را به عنوان یکی از پیشینیان خود به شمار می‌آورد، اگرچه او دیدگاه‌های خود را «اشتباه» می‌خواند. خالق نظریه تکامل با انتخاب طبیعی پذیرفته او از اولین کسی بود که به این نکته اشاره کرد که “گونه ها دستخوش اصلاح می شوند”.

این مقاله در ابتدا توسط بیزینس اینسایدر.

اطلاعات بیشتر از Business Insider: