مردی که حدود 5300 سال پیش مرده بود با استفاده از روش‌های بسیار شبیه به روش‌های مدرن خالکوبی شد.
یوتزی مرد یخیکه بقایای بسیار مومیایی شده‌اش ده‌ها سال پیش در یخچالی در کوه‌های آلپ Ötztal پیدا شد، با خالکوبی پوشیده شده بود. دانشمندانی که بقایای او را به دقت مطالعه می کنند شمارش کرده اند 61 علامت رنگدانه کربن در قسمت پایین کمر، شکم، مچ دست چپ و ساق پا.
توضیح پذیرفته شده برای استفاده از این خالکوبی ها دوده مالیده شده به برش است ساخته شده در پوست Ötzi. اکنون تیمی از دانشمندان و هنرمندان خالکوبی این موضوع را زیر سوال برده اند. چگونه با ایجاد خالکوبی با استفاده از روش‌های مختلف، به آنها اجازه درمان و مقایسه نتایج با خالکوبی‌های Ötzi را می‌دهید.
آرون دیتر وولف باستان شناس از دپارتمان باستان شناسی تنسی به ScienceAlert گفت: «بحث اولیه در مورد زخم های عصر یخبندان نشان می دهد که آنها خالکوبی های سنتی نیستند، بلکه مکان هایی هستند که مواد گیاهی در زخم های بریده شده بسته بندی شده و سپس آتش زده شده است.
مطلقاً هیچ مدرکی دال بر این وجود ندارد و با گذشت زمان اطلاعات مربوط به آتش سوزی رها شد، اما ایده خاموش کردن آنها همچنان ادامه داشت. بیشتر باستان‌شناسانی که در سال‌های اخیر درباره خالکوبی‌های یوتزی بحث کرده‌اند، دریافته‌اند که ما نمی‌دانیم چگونه انجام شده است – اما این ایده هنوز هم تقریباً در هر بحث رسانه‌ای مطرح می‌شود.
“من فکر می کنم این نشان دهنده این تصور عمومی است که برش با ابزار سنگی قدیمی ترین شکل خالکوبی است. هیچ شواهد باستان‌شناسی مشخصی برای حمایت از این ایده وجود ندارد، اما هیچ چیز نیز برای رد آن وجود ندارد.»
از آنجایی که پوست انسان تمایلی به زنده ماندن در برابر ویرانی های هزاره ها ندارد، سوابق باستان شناسی مقدار زیادی از آن را شامل نمی شود. با این حال، نمونه هایی که ما داریم بیشتر از آنچه فکر می کنید خالکوبی می شوند. ترکیب شده با ابزارهای خالکوبی باستانی باستان شناسان یافته اند، شواهد نشان می دهد که خالکوبی ها بوده اند در دوران ماقبل تاریخ غیر معمول نیست.
ما چیز زیادی در مورد روش باستانی خالکوبی نمی دانیم. ما نمی دانیم چرا این کار انجام شد – آیا معنای معنوی داشت یا اجداد ما فقط فکر می کردند که بیمار به نظر می رسند. محققان حدس می زنند که خالکوبی های یوتسی ممکن است دارویی بوده باشد. نوعی از طب سوزنی اولیهاما ما فقط نمی توانیم مطمئن باشیم.
کاری که ما می توانیم انجام دهیم این است که به شواهد فیزیکی که داریم نگاه کنیم و بفهمیم که خالکوبی ها چگونه ساخته شده اند.
Deter-Wolf و همکارانش، هنرمندان خالکوبی دنی ریدی از The Temple Tattoo در نیوزیلند و Maya Sialuk Jacobsen از Inuit Tattoo Traditions در دانمارک، یک نظرسنجی از سال 2022 انجام داد با استفاده از هشت ابزار مختلف در چهار تکنیک مختلف خالکوبی برای حک کردن یک موتیف تکراری یکسان روی پای ریدی.
اینها شامل ابزارهای ساخته شده از استخوان حیوانات، ابسیدین، مس، عاج گراز و یک سوزن فولادی مدرن است. تکنیک ها شامل ضربه زدن با دست، ضربه زدن به دست، برش و خالکوبی زیر جلدی است که در آن یک تکه استخوان از طریق پوست فشار داده می شود و از طریق سوراخ دوم به بیرون می رود تا جوهر زیر پوست قرار گیرد.
سپس محققان به دقت روند بهبود، زخم های التیام یافته و ظاهر هر خالکوبی را در طول زمان ثبت کردند. این یک پایگاه داده را فراهم کرد که آنها می توانستند خالکوبی های باستانی را برای تحقیقات جدید خود مقایسه کنند.
https://www.youtube.com/watch?v=UrK-GLk6Mjg frameborder=”0″ allow=”accelerometer; اجرای خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; تصویر در تصویر؛ اشتراک‌گذاری وب” فعال کردن تمام صفحه>
Deter-Wolf توضیح می دهد: “هر بار که یک ابزار خالکوبی پوست را می شکند، زخم کوچکی ایجاد می کند و همه زخم ها ویژگی های متمایزی دارند که بستگی به نحوه ایجاد آنها دارد.”
خالکوبی با سوراخ کردن، زخم‌هایی را ایجاد می‌کند که معمولاً نمای نوک ابزار را منعکس می‌کنند و بنابراین سوزن‌ها معمولاً گرد هستند. برای خالکوبی یک خط ثابت، سوراخ‌های منفرد را روی هم قرار می‌دهید، که وقتی بزرگ‌نمایی می‌شود، لبه‌ها شکل نامنظمی پیدا می‌کنند.
این نشانه کاملاً متفاوت از زخم های برش خورده و خالکوبی های برش خورده است، که هر دو لبه های صاف و تمیزی دارند که در آن پوست با تیغه بریده شده است. علاوه بر این، لبه های زخم برش نازک و نوک تیز است، جایی که بافت بریده نشده پوست را به عقب می کشد. این اتفاق در مورد خالکوبی های سوراخ کننده نمی افتد.”
مطالعات دیگر خالکوبی های Ötzi را با جزئیات به تصویر کشیده اند. Deter-Wolf می‌گوید وقتی تیم به خالکوبی‌های ریدی و اوتزی در کنار هم نگاه کردند، متوجه شدند که موردی دارند.
بنابراین آنها شروع به مقایسه علائم روی پای ریدای و علائم روی پوست پژمرده یوتسی کردند. علاوه بر این، ریدی خالکوبی های بیشتری روی خود انجام داد و گروهی از زخم ها را روی پوست اوتزی با استفاده از چندین تکنیک کپی کرد و آنها را نیز با هم مقایسه کردند.
https://www.youtube.com/watch?v=tvQpSe7xsQk frameborder=”0″ allow=”accelerometer; اجرای خودکار؛ کلیپ بورد-ضبط; رسانه رمزگذاری شده؛ ژیروسکوپ; تصویر در تصویر؛ اشتراک‌گذاری وب” فعال کردن تمام صفحه>
و آنها دریافتند که برخلاف توضیحات پذیرفته شده، خالکوبی های Ötzi احتمالاً با تکنیک برش ساخته نشده اند. در عوض، ویژگی‌های فیزیکی خالکوبی‌ها (نقطه‌ها، عرض خطوط، لبه‌های گرد و پاشیدن جوهر در امتداد لبه‌ها) با دسته ابزار تک لبه سازگار است.
Deter-Wolf به ScienceAlert می‌گوید: «در نهایت، ما فرض کردیم که خالکوبی‌های Yotzi با سوراخ کردن، احتمالاً با استفاده از یک جفت استخوانی یا مسی ساخته شده‌اند.
«این نوع آثار در پرونده باستان‌شناسی منطقه دیده می‌شود، اما هیچ‌کدام به عنوان ابزار خالکوبی شناسایی نشده‌اند. امیدواریم این مقاله الهام بخش باستان شناسان باشد تا نحوه استفاده از آثار باستانی را دوباره ارزیابی کنند و شاید ابزارهای واقعی خالکوبی عصر مس را کشف کنند!
و شاید بازنگری در برخی از مفروضات ما در مورد انسان های «ابتدایی». به نظر می‌رسد که تکنیک‌های خالکوبی در دوران کالکولیتیک آنقدرها هم خام نبوده است.
این مطالعه در منتشر شد مجله اروپایی باستان شناسی.
