حداکثر 1 از 5 آمریکایی معتقدند که به پنی سیلین حساسیت دارند. بیشتر آنها نیستند. : Sciencealert
این را تصور کنید: شما با درد درد در مطب پزشک خود هستید. خواهر می پرسد ، “هرگونه آلرژی؟” و بدون تردید ، شما پاسخ می دهید: “پنی سیلین”. این چیزی است که شما سالها گفته اید – شاید از کودکی ، شاید به این دلیل که والدین به شما چنین گفته اند. خواهر گره می زند ، یادداشت می کند و حرکت می کند.
اما این ضربه است: یک فرصت عالی برای حساسیت به پنی سیلین وجود ندارد. حدود 10 ٪ تا 20 ٪ آمریکایی ها می گویند که به پنی سیلین حساسیت دارند ، اما در واقع کمتر از 1 ٪.
من استادیار بالینی داروسازی متخصص در زمینه بیماری های عفونی هستم. من آنتی بیوتیک ها و آلرژی های مواد مخدر را مطالعه می کنم ، از جمله راه هایی برای تعیین اینکه آیا مردم آلرژی پنی سیلین دارند یا خیر.
از تحقیقات من ، می دانم که به اشتباه به عنوان حساسیت به پنی سیلین گفته می شود ، می تواند شما را از مناسب ترین و مجذوب ترین درمان عفونت جلوگیری کند. همچنین می تواند شما را در معرض خطر افزایش مقاومت ضد میکروبی قرار دهد ، یعنی زمانی که یک آنتی بیوتیک دیگر در برابر باکتری ها کار نمی کند.
مرتبط: آلرژی اسپرم به هیچ وجه نادر نیست (و بله ، مردان نیز آنها را دارند)
خبر خوب؟ در سالهای اخیر ، تعیین حقیقت سوال بسیار آسان تر شده است. پزشکان بیشتر و بیشتر اکنون اعتراف می کنند که بسیاری از برچسب های حساسیت به پنی سیلین نادرست هستند – و روشهای ایمن و ساده ای برای درک وضعیت آلرژی واقعی شما وجود دارد.
بی تحرک
پنی سیلین ، اولین داروی آنتی بیوتیک ، در سال 1928 کشف شد ، هنگامی که یک پزشک به نام الکساندر فلمینگ آن را از قالب به نام پنی سیلیم استخراج کرد. از آن به طور گسترده ای برای درمان عفونت ها در دهه 40 استفاده شد. پنی سیلین و آنتی بیوتیک های نزدیک مانند آموکسی سیلین و آموکسی سیلین/کلاوولانات ، که به نام این برند ، Agmentin می رود ، اغلب برای درمان عفونت های مشترک مانند عفونت های گوش ، استرپتوکو ، عفونت های دستگاه ادراری ، پنومونی و عفونت های دندانپزشکی تجویز می شود.
آنتی بیوتیک های پنی سیلین یک کلاس از آنتی بیوتیک های باریک و باریک هستند ، به این معنی که آنها در انواع خاصی از باکتری ها قرار دارند. افرادی که گزارش می دهند که به پنی سیلین حساسیت دارند ، احتمالاً آنتی بیوتیک های طیف گسترده ای را دریافت می کنند. آنتی بیوتیک های گسترده ای از انواع باکتری ها ، از جمله مفید ، که باکتری های مقاوم برای زنده ماندن و گسترش را تسهیل می کند ، از بین می برد. این استفاده بیش از حد باعث پیشرفت مقاومت آنتی بیوتیکی می شود. آنتی بیوتیک های طیف گسترده نیز می توانند مؤثر باشند و اغلب گران تر هستند.
چرا اختلاف؟
افراد اغلب در هنگام واکنش به عنوان بثورات پس از گرفتن یکی از افراد ، به عنوان آنتی بیوتیک ها به عنوان آنتی بیوتیک به عنوان آنتی بیوتیک شناخته می شوند. اما بثورات پوستی اغلب با عفونت های کودکی یافت می شود که ویروس ها و عفونت های زیادی در واقع باعث بثورات می شوند. اگر کودک در این زمان آنتی بیوتیک مصرف کند ، می تواند به عنوان آلرژیک برچسب گذاری شود ، اگرچه ممکن است بثورات ناشی از خود این بیماری باشد.
برخی از عوارض جانبی مانند حالت تهوع ، اسهال یا سردرد ممکن است با آنتی بیوتیک اتفاق بیفتد ، اما همیشه به معنای حساسیت شما نیست. این واکنشهای کلی معمولاً به تنهایی می روند یا می توانند مدیریت شوند. یک پزشک یا داروساز ممکن است در مورد چگونگی کاهش این عوارض جانبی با شما صحبت کند.
همچنین مردم غالباً به پنی سیلین که در خانواده ها حرکت می کنند ، آلرژی می گیرند ، اما داشتن یک خویشاوند حساسیت به این معنی نیست که شما حساسیت دارید ارثی نیست.
سرانجام ، حدود 80 ٪ از بیماران مبتلا به حساسیت واقعی به پنی سیلین در حدود 10 سال حساسیت خود را از دست می دهند. این بدان معناست که حتی اگر به این آنتی بیوتیک حساسیت داشته باشید ، بسته به زمان واکنش خود ، ممکن است دیگر نباشید.
چرا مهم است اگر من به پنی سیلین حساسیت داشته باشم؟
با اعتقاد به اینکه شما به پنی سیلین حساسیت دارید ، وقتی نیستید ، می تواند بر سلامتی شما تأثیر منفی بگذارد. از یک طرف ، شما به احتمال زیاد آنتی بیوتیک های با طیف گسترده تر و گسترده تر می شوید که همیشه مناسب ترین نیستند و می توانند عوارض جانبی بیشتری داشته باشند. همچنین می توان بعد از عمل به عفونت مبتلا شد و در بیمارستان در بیمارستان بستری شد. علاوه بر این ، حساب های پزشکی شما به دلیل استفاده از داروهای گران تر می تواند بیشتر باشد.
پنی سیلین و عزیزانش اغلب بهترین ابزاری هستند که پزشکان برای درمان بسیاری از عفونت ها نیاز دارند. اگر واقعاً حساسیت ندارید ، فکر می کنید که در خارج می تواند درب گزینه های درمانی مطلوب تر ، مؤثرتر و در دسترس تر را باز کند.
چگونه می توانم بدانم که آیا واقعاً به پنی سیلین حساسیت دارم؟
با صحبت با یک متخصص پزشکی به عنوان پزشک یا داروساز شروع کنید. علائم آلرژیک می تواند از بثورات خفیف و خود محدود کننده تا تورم شدید صورت و مشکلات تنفسی متفاوت باشد. متخصص مراقبت های بهداشتی ممکن است چند سؤال در مورد آلرژی های خود ، مانند این حادثه ، از شما بپرسد ، چه زود پس از شروع آنتی بیوتیک ، واکنش بوجود آمد ، آیا درمان لازم است و آیا از آن زمان تاکنون چنین داروهایی مصرف کرده اید.
این موضوعات می تواند به تمایز بین یک آلرژی واقعی و یک واکنش یکنواخت کمک کند. در بسیاری از موارد ، این مصاحبه برای تعیین اینکه شما حساسیت ندارید ، کافی است. اما گاهی اوقات می توان آزمایشات بیشتری را توصیه کرد.
یک راه برای فهمیدن اینکه آیا واقعاً به پنی سیلین حساسیت دارید ، آزمایش پوست پنی سیلین است که شامل ضربات کوچک پوست و تزریق های کوچک در زیر پوست است. این آزمایشات از اجزای مرتبط با پنی سیلین استفاده می کنند تا با خیال راحت آلرژی واقعی را بررسی کنند. اگر آزمایش پوست باعث واکنشی نشود ، مرحله بعدی معمولاً برای اطمینان از بی خطر بودن ، در حالی که در مطب پزشک مشاهده می شود ، دوز کمی از آموکسی سیلین مصرف می کند.
یک مطالعه منتشر شده در سال 2023 نشان داد که در بسیاری از موارد ، پرش از تست پوست و عبور مستقیم به دوز کوچک آزمایش نیز می تواند راهی ایمن برای بررسی آلرژی واقعی باشد. در این روش ، بیماران دوز کم آموکسی سیلین مصرف می کنند و در حدود 30 دقیقه مشاهده می شوند تا ببینند آیا واکنشی رخ می دهد یا خیر.
با سؤالات مناسب ، آزمایش و تجربه ، بسیاری از افراد می توانند با خیال راحت پنی سیلین را به عنوان گزینه ای برای درمان عفونت های مشترک بازیابی کنند.
الیزابت دبلیو کوینگتون ، استادیار داروسازی ، دانشگاه پروون ، دانشگاه OBJN
این مقاله توسط مجوز Creative Commons دوباره منتشر شد. مقاله اصلی را بخوانید.
