مولتیپل اسکلروزیس بیماری است که منجر به حمله به اشتباه سیستم ایمنی بدن به مغز و نخاع می شود. این تقریباً یک میلیون نفر در ایالات متحده و بیش از 2.8 میلیون در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می دهد.
در حالی که ژنتیک در خطر ابتلا به مولتیپل اسکلروز نقش دارد ، عوامل محیطی مانند رژیم غذایی ، بیماری های عفونی و سلامت روده سهم عمده ای دارند.
محیط نقش اساسی در تعیین اینکه چه کسی مولتیپل اسکلروز را ایجاد می کند ایفا می کند و این از مطالعات مضاعف آشکار است.
در بین همان دوقلوها که 100 درصد از ژنهای خود را به اشتراک می گذارند ، یک دوقلو تقریباً 25 درصد شانس ایجاد MS را در صورتی که دوقلو دیگر این بیماری را داشته باشد ، دارد. برای دوقلوهای برادری که 50 درصد از ژنهای خود را به اشتراک می گذارند ، این درصد به حدود 2 درصد کاهش می یابد.
دانشمندان مدتهاست که گمان می کنند که باکتری های روده می توانند در معرض خطر ابتلا به بیماری اسکلروزیس تأثیر بگذارند. اما مطالعات تاکنون اکتشافات متناقض داشته است.
برای مقابله با این اختلافات ، من و همکاران من از آنچه محققان رویکرد تختخواب را برای نیمکت به رختخواب می نامند استفاده کردیم: با نمونه هایی از بیماران مبتلا به اسکلروز که آزمایشات آزمایشگاهی را روی این نمونه ها انجام می دهند ، شروع می کنیم و سپس یافته های خود را در بیماران تأیید می کنیم.
در مطالعات اخیراً منتشر شده ، دریافتیم که نسبت دو باکتری موجود در روده ممکن است شدت چند اسکلروز در بیماران را پیش بینی کند ، با تأکید بر اهمیت میکروبیوم و سلامت روده در این بیماری.
ریختن
اول ، ما ترکیب شیمیایی و باکتریایی روده های بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم و تأیید کردیم که آنها التهاب روده و انواع مختلف باکتریهای روده را در مقایسه با افراد بدون اسکلروزیس چندگانه دارند.
کنسرت ، ما نشان داده ایم که گروهی از باکتری ها خوانده می شوند باستانی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بیشتر است پیشتازظاهر باکتریایی ، که به طور مداوم با روده های سالم همراه است ، در مقادیر کمتری یافت می شود.
در یک آزمایش موش جداگانه ، ما متوجه شدیم که تعادل بین دو باکتری روده ، دوفیدوباکتری وت اکرمنسیتشخیص موش ها با بیماری یا بدون بیماری چندگانه ، مشابه اسکلروز بسیار مهم بود.
موشهایی که دارای علائم مانند اسکلروز هستند دارای سطح بالایی هستند اکرمنسی و کاهش سطح bifidobacteria در مدفوع یا غشای مخاطی روده.
نیمکت
برای مطالعه بیشتر ، ما موشها را با آنتی بیوتیک درمان کردیم تا تمام باکتری های آنها را روی روده از بین ببریم. سپس یکی را به هر دو دادیم باستانیکه در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بیشتر است. پیشتازکه در بیماران سالم بیشتر است. یا باکتری ها را کنترل کنید ، گودالکه در بیماران مبتلا به و بدون بیماری اسکلروزیس یافت می شود.
ما آن موش ها را پیدا کرده ایم باستانی این التهاب بیشتر روده و علائم بدتر شبیه به مولتیپل اسکلروز ایجاد می کند.
حتی قبل از اینکه علائم ظاهر شوند ، این موش ها دارای سطح پایین هستند دوفیدوباکتری و سطح بالای اکرمنسیحرف این نشان می دهد که عدم تعادل بین این دو باکتری ممکن است فقط نشانه بیماری نباشد ، اما در واقع ممکن است پیش بینی کند که چقدر شدید خواهد بود.
سپس نگاه کردیم که آیا همان عدم تعادل در انسان ظاهر می شود. ما نسبت آن را اندازه گیری کرده ایم بیفیدوباکتریوم نوجوانان وت Akkermansia muciniphila در نمونه بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس در آیووا و شرکت کنندگان در مطالعه ای که شامل ایالات متحده ، آمریکای لاتین و اروپا است.
اکتشافات ما سازگار بود: بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس نسبت کمتری داشتند دوفیدوباکتری بله اکرمنسیحرف این عدم تعادل نه تنها با مولتیپل اسکلروزیس ، بلکه به ناتوانی بالاتر نیز همراه است و این امر باعث می شود تا از هر نوع باکتری به یک پیش بینی کننده قوی تر برای شدت بیماری تبدیل شود.
چگونه باکتری های “خوب” می توانند مضر شوند
یکی از جالب ترین اکتشافات از مطالعه ما این بود که باکتری های مفید معمولاً در مولتیپل اسکلروز مضر می شوند. اکرمنسی معمولاً یک باکتری مفید در نظر گرفته می شود ، اما در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروز مشکل ساز شده است.
یک مطالعه موش قبلی یک مدل مشابه را نشان داد: موش هایی که دارای یک بیماری جدی هستند بهتر هستند دوفیدوباکتری-to —–اکرمنسی نسبت در این مطالعه ، موش ها از رژیم غذایی سرشار از فیتواستروژن ها تغذیه می کنند – مواد شیمیایی از نظر ساختاری شبیه به استروژن انسان ، که باید توسط باکتری ها برای اثرات مفید بر سلامتی تخریب شود – یک بیماری نرم تر از رژیم غذایی فیتواستروژن ایجاد کرد.
پیش از این ، ما نشان داده ایم که افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروز هیچ باکتری از روده ندارند که می تواند فیتواستروژن را متابولیزه کند.
اگرچه مکانیسم های دقیق رابطه بین دوفیدوباکتری-to —– اکرمنسی این نسبت و مولتیپل اسکلروز ناشناخته است ، محققان نظریه دارند. هر دو نوع باکتری موکین را مصرف می کنند ، ماده ای که از غشای مخاطی روده محافظت می کند.
با این حال ، دوفیدوباکتری و می خورد ، و در حالی که موکین تولید می کند اکرمنسی فقط آن را مصرف می کند. کی دوفیدوباکتری سطح سقوط می کند ، مانند هنگام التهاب ، اکرمنسی بیش از حد موکین و غشای مخاطی روده را تضعیف می کند. این فرایند می تواند باعث التهاب بیشتر شود و به طور بالقوه در پیشرفت مولتیپل اسکلروز نقش داشته باشد.
کشف ما که دوفیدوباکتری-to —–اکرمنسی این نسبت می تواند یک نشانگر اصلی شدت بیماری اسکلروزیس باشد می تواند به بهبود تشخیص و درمان کمک کند. همچنین تأکید می کند که چگونه از دست دادن باکتری های مفید روده می تواند باعث شود سایر باکتری های روده مضر شوند ، اگرچه مشخص نیست که آیا تغییر سطح میکروب های خاص می تواند بر مولتیپل اسکلروز تأثیر بگذارد.
اگرچه مطالعات بیشتر می تواند به روشن شدن رابطه بین میکروبیوم روده و مولتیپل اسکلروزیس کمک کند ، اما این اکتشافات یک جهت جدید امیدوارکننده برای درک و درمان این بیماری ارائه می دهد.
Ashutos Mangalam ، استادیار آسیب شناسی ، دانشگاه آیووا
این مقاله توسط مجوز Creative Commons دوباره منتشر شد. مقاله اصلی را بخوانید.
