اگر تا به حال یبوست داشته اید، ممکن است ملین ها را امتحان کرده باشید. به راحتی می‌توان آنها را فراخوانی کرد و اغلب به حرکت کردن کارها کمک می‌کنند.
البته بسیاری از افراد از ملین ها استفاده می کنند و برخی از افراد مسن برای کمک به عملکرد روده خود به شدت به آنها متکی هستند.
اما ممکن است شنیده باشید که مصرف طولانی مدت آنها ایده خوبی نیست. اگرچه عوارض جدی ناشی از مصرف مزمن ملین نادر است، اما اتفاق می افتد. بنابراین، در صورت امکان، مصرف طولانی مدت ملین باید توسط پزشک هدایت و نظارت شود.
انواع ملین ها
پنج نوع اصلی ملین وجود دارد (همگی خوراکی هستند):
- مسهل های حجیم (همچنین به عنوان ملین های فیبر شناخته می شوند) که آب را جذب می کنند تا مدفوع نرم و حجیم تشکیل دهند و انقباض طبیعی عضلات روده را تشویق کنند. برندهای ژنریک عبارتند از Metamucil و Benefiber
- ملین های اسمزی که آب را به روده بزرگ می کشند تا مدفوع راحت تر دفع شود. برندهای ژنریک عبارتند از Osmolax، Actilax و Movicol
- نرم کننده های مدفوع مانند داکوسیت (با نام تجاری Coloxyl) که به عنوان یک ماده شوینده عمل می کند و اجازه می دهد چربی و آب با مدفوع سفت مخلوط شود و آنها را نرم تر و راحت تر دفع می کند.
- ملین های محرک که باعث انقباضات ریتمیک عضله روده می شوند. برندهای رایج عبارتند از Dulcolax، Bisalax و Senna
- ملین های روان کننده که روده ها را می پوشانند و مدفوع را نرم می کنند. یک برند رایج پاراچوک است.
شروع یک ملین
قبل از شروع یک ملین، باید رژیم غذایی و تغییرات سبک زندگی را امتحان کنید، مانند:
- از غذاهای حاوی فیبر مانند کیوی، ذرت، جو و برنج قهوه ای بیشتر استفاده کنید.
- نوشیدن آب بیشتر
- بیشتر ورزش میکنم
اما اگر یبوست ادامه داشت، ممکن است بخواهید یک ملین را در نظر بگیرید. شروع با گزینه‌های ملایم‌تری مانند ملین‌های حجیم یا نرم‌کننده‌های مدفوع را در نظر بگیرید و این تغییرات رژیم غذایی و سبک زندگی ذکر شده در بالا را اعمال کنید.
هنگام شروع یک ملین، ایده خوبی است که با پزشک محلی خود مشورت کنید. یبوست می تواند نشانه چیزی نگران کننده تر باشد، به خصوص اگر علائم دیگری مانند خونریزی مقعدی وجود داشته باشد.
پزشک شما همچنین می تواند توصیه کند که آیا ملین ها ممکن است با داروهای دیگری که مصرف می کنید تداخل داشته باشند یا خیر.
آیا ملین ها باعث ایجاد «کولون تنبل» می شوند؟
احتمالا نه. پس این ایده از کجا آمد؟
یک گزارش موردی که در دهه 1960 منتشر شد، تغییرات روده را در بیماری که بیش از 40 سال ملین های محرک مصرف کرده بود، توصیف کرد.
هنگامی که روده بزرگ مورد بررسی قرار گرفت، پزشکان متوجه کاهش تعداد سلول های کلیدی در روده بزرگ شدند. این نگرانی‌ها را در مورد اینکه آیا استفاده طولانی‌مدت از ملین‌های محرک می‌تواند باعث آسیب به روده شود و در نهایت به “کولون تنبل” (همچنین به عنوان کولون کاتارتیک) منجر شود، ایجاد کرده است. این زمانی است که روده بزرگ به یک لوله بی اثر تبدیل می شود که عملکرد عضلانی واقعی برای فشار دادن مدفوع ندارد.
با این حال، بررسی بعدی بیش از 70 نشریه که 240 مورد سوء مصرف ملین‌های محرک را توصیف می‌کردند، هیچ موردی از کاتارسیس کولون را پیدا نکرد. محققان به این نتیجه رسیدند که موارد قبلی کاتارسیس کولون ممکن است مربوط به ملینی به نام پودوفیلین بوده باشد که دیگر توصیه نمی شود.
بررسی 43 مقاله در مورد بی خطر بودن ملین های محرک نشان داد که بسیاری از مطالعات از کیفیت پایین و حجم نمونه کوچکی برخوردار بودند. عوامل مخدوش کننده مانند داروها و سن اغلب در نظر گرفته نمی شوند.
او شواهد خوبی پیدا نکرد که استفاده مزمن از ملین های محرک به روده آسیب می رساند.
با این حال، دلایل خوب دیگری برای عدم مصرف منظم و طولانی مدت ملین ها وجود دارد، مگر اینکه توسط پزشکی که پیشرفت شما را زیر نظر دارد توصیه کند.
علائم روده و الکترولیت ها
سوء مصرف ملین زمانی است که شخصی برای کاهش وزن از طریق استفاده مکرر و مکرر از ملین ها ملین مصرف می کند.
شایع ترین علامت سوء مصرف ملین ها اسهال است که می تواند به معنای گرفتگی عضلات شکم، حالت تهوع، استفراغ و کاهش وزن باشد.
اما سوء مصرف ملین ها همچنین می تواند الکترولیت های بدن را مختل کند.
الکترولیت اصلی مدفوع پتاسیم است. از آنجایی که بدن بیشتر و بیشتر پتاسیم را از طریق اسهال از دست می دهد، می توانید سطح پتاسیم خون را کاهش دهید.
این می تواند منجر به:
- ضعف عمومی عضلانی
- عوارض قلبی
- تغییرات در ریتم قلب
- در موارد شدید، ایست قلبی، که می تواند منجر به مرگ شود.
بررسی سیستماتیک گزارش‌های موردی در سال 2020 نشان داد که سوء مصرف ملین‌ها می‌تواند باعث موارد خفیف تا شدید عوارض قلبی شود.
سوء مصرف ملین ها همچنین می تواند سایر الکترولیت ها مانند کلسیم و منیزیم را کاهش داده و منجر به انقباضات دردناک عضلانی شود. گاهی اوقات کلیه می تواند به طور جدی تحت تاثیر سوء مصرف مزمن ملین قرار گیرد.
با این حال، اگر فقط دوز توصیه شده ملین را مصرف کنید، خطر عوارض جدی الکترولیتی بسیار کم است.
افسردگی، زوال عقل و سلامت روان
دو مطالعه در بریتانیا، که مجموعه داده‌های تقریباً نیم میلیون شرکت‌کننده را مورد بررسی قرار داد، نشان داد که مصرف منظم ملین‌ها با خطر بالاتر ابتلا به افسردگی و زوال عقل مرتبط است.
یک نظریه این است که سوء مصرف مزمن ملین ها می تواند آنچه را که به عنوان محور میکروبیوم-روده-مغز شناخته می شود (روش ارتباط میکروبیوتا و مغز) تغییر دهد و منجر به افزایش خطر بیماری هایی مانند افسردگی و زوال عقل شود.
سوء مصرف ملین ها معمولاً با اختلالات خوردن همراه است، بنابراین مهم است که هر کسی که از ملین ها سوء استفاده می کند، یک ارزیابی جامع سلامت روان را نیز انجام دهد. ممکن است برای رسیدگی به مشکل گسترده تر به یک طرح نیاز باشد.
زمانی که به درستی مصرف شود ایمن است
ملین ها به راحتی و بدون نسخه به دست می آیند و در جامعه بسیار مورد استفاده قرار می گیرند. آنها مطمئناً در درمان یبوست مزمن مفید هستند.
مطالب مرتبط: دانشمندان نکات شگفت انگیز جدیدی را برای جلوگیری از یبوست ارائه می کنند
با این حال، آنها می توانند عوارض جانبی مانند اسهال و عدم تعادل الکترولیت ایجاد کنند. استفاده طولانی مدت و استفاده بیش از حد می تواند مشکلاتی ایجاد کند.
همیشه ایده خوبی است که قبل از شروع داروهای ملین با پزشک خود مشورت کنید، به خصوص اگر مشکلات پزشکی دیگری دارید یا داروهای دیگری مصرف می کنید.
وینسنت هودانشیار و متخصص گوارش آکادمیک بالینی، دانشگاه وسترن سیدنی
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
