تقریباً می توانید به هر چیزی شک کنید. اما یک چیز وجود دارد که می توانید مطمئناً بدانید: شما هم اکنون افکار دارید.
این ایده برای توصیف تفکر فلسفی فیلسوف هفدهم رنه دکارتس بود. برای دکارت که ما افکار داریم ، ممکن است تنها چیزی باشد که می توانیم از آن اطمینان داشته باشیم.
اما به چه فکر می کنید؟ این یک رمز و راز است که مدتهاست به عنوان یک دکارت به فیلسوفان هشدار داده شده است – و کسی که زندگی جدیدی را از ظهور هوش مصنوعی دریافت کرده است ، زیرا کارشناسان در تلاشند تا بفهمند آیا ماشین ها واقعاً می توانند فکر کنند.
دو مکتب فکری
دو پاسخ اصلی به سوال فلسفی در مورد آنچه شما فکر می کنید وجود دارد.
اولین مورد این است که افکار می توانند چیزهای مادی باشند. افکار دقیقاً مانند اتم ، ذرات ، گربه ها ، ابرها و قطرات باران است: بخشی و نقشه جهان فیزیکی. این موقعیت به عنوان فیزیکالیسم یا ماتریالیسم شناخته می شود.
نظر دوم این است که افکار را می توان از دنیای جسمی جدا کرد. آنها مانند اتم نیستند ، اما یک نوع کاملاً مجزا هستند. این دیدگاه دوگانگی نامیده می شود زیرا جهان باید طبیعت مضاعف داشته باشد: ذهنی و جسمی.
برای درک بهتر تفاوت بین این دیدگاه ها ، یک آزمایش فکر را در نظر بگیرید.
فرض کنید خدا دنیا را از ابتدا می سازد. اگر فیزیکی صحیح است ، پس کل خدا باید برای ایجاد افکار – برای ساختن مؤلفه های اساسی فیزیکی واقعیت – ذرات اصلی – و معرفی قوانین طبیعت انجام دهد. افکار باید دنبال کنند.
با این حال ، اگر دوگانگی صحیح باشد ، آنگاه معرفی قوانین اساسی و مؤلفه های فیزیکی واقعیت منجر به افکار نخواهد شد. برخی از جنبه های غیر جسمی واقعیت باید اضافه شود ، زیرا افکار چیزی فوق و به ویژه اجزای فیزیکی هستند.
چرا ماتریالیست هستیم؟
اگر فکر می کنید آنها جسمی هستند ، آنها چه چیزهای جسمی هستند؟ یک پاسخ قابل قبول این است که آنها شرایط مغز هستند.
این پاسخ در قلب بسیاری از علوم اعصاب و روانشناسی مدرن است. در حقیقت ، این ارتباط آشکار بین مغز و افکار است که باعث می شود ماتریالیسم قابل قبول به نظر برسد.
بین شرایط مغز و افکار ما ارتباط زیادی وجود دارد. قسمت خاصی از مغز وقتی کسی درد را تجربه می کند یا اگر به گذشته یا آینده فکر می کند ، “نور” را پیش بینی می کند.
به نظر می رسد هیپوکامپ ، واقع در نزدیکی ساقه مغز ، به یک فکر خیالی و خلاق متصل است ، در حالی که به نظر می رسد مساحت بروک در نیمکره سمت چپ با گفتار و زبان مرتبط است.
چه چیزی این همبستگی ها را توضیح می دهد؟ یکی از پاسخ ها این است که افکار ما به سادگی حالات مختلف مغز هستند. این پاسخ اگر صحیح باشد ، به نفع ماتریالیسم صحبت می کند.
چرا یک دوگانه است؟
این گفته است که همبستگی بین مغز و افکار دقیقاً همین است: همبستگی. ما هیچ توضیحی در مورد چگونگی وضعیت مغز – یا برخی از حالات جسمی در این مورد – ایجاد فکر آگاهانه نداریم.
بین سکته مغزی مسابقه و روشنایی مسابقه یک پیوند کاملاً شناخته شده وجود دارد. اما علاوه بر همبستگی ، ما همچنین توضیحی داریم که چرا مسابقه در اثر تأثیر قرار می گیرد. اصطکاک باعث واکنش شیمیایی در سر مسابقه می شود و منجر به آزاد شدن انرژی می شود.
ما هیچ توضیحی قابل مقایسه ای در مورد پیوند بین افکار و شرایط مغز نداریم. از این گذشته ، به نظر می رسد بسیاری از چیزهای جسمی وجود دارد که هیچ فکری ندارند. ما نمی دانیم که چرا حالت های مغز باعث ایجاد افکار و صندلی ها نمی شوند.
دانشمند رنگ
چیزی که ما از آن اطمینان داریم – که فکر می کنیم – از نظر فیزیکی هنوز کاملاً غیر قابل توضیح است. این به دلیل عدم تلاش نیست. علوم اعصاب ، فلسفه ، علوم شناختی و روانشناسی سخت تلاش کرده اند و سعی در این رمز و راز دارند.
اما این بدتر می شود: ما ممکن است هرگز نتوانیم توضیح دهیم که چگونه افکار از شرایط عصبی بوجود می آیند. برای فهمیدن چرا ، در مورد این آزمایش تفکر مشهور توسط فیلسوف استرالیایی ، فرانک جکسون فکر کنید.
مریم تمام زندگی خود را در یک اتاق سیاه و سفید زندگی می کند. او هرگز رنگ را تجربه نکرده است. با این حال ، همچنین به رایانه ای دسترسی دارد که حاوی یک حساب کامل از هر جنبه فیزیکی جهان است ، از جمله کلیه جزئیات جسمی و عصبی برای آزمایش رنگ. او همه اینها را می آموزد.
یک روز ، مریم اتاق را ترک می کند و برای اولین بار رنگ دارد. آیا او چیز جدیدی یاد می گیرد؟
بسیار وسوسه انگیز است که فکر کنید این کار را انجام می دهد: این می آموزد که داشتن یک رنگ چیست. اما به یاد داشته باشید که مریم قبلاً هر واقعیت جسمی را در مورد جهان می دانست.
بنابراین اگر او چیز جدیدی را یاد بگیرد ، باید نوعی واقعیت غیر جسمی باشد. علاوه بر این ، این واقعیت که او یاد می گیرد از طریق تجربه ناشی می شود ، به این معنی که باید یک جنبه غیر جسمی برای تجربه وجود داشته باشد.
اگر فکر می کنید مریم با ترک اتاق چیز جدیدی می آموزد ، باید دوگانگی را بپذیرید تا به نوعی صادق باشد. و اگر چنین است ، ما نمی توانیم فکر عملکردهای مغز را توضیح دهیم یا فیلسوفان را بحث کنیم.
https://www.youtube.com/watch؟v=mgymiqkah4o frameborder = “0 ″ relemefullscreen =” relemefullscreen “>
ذهن و ماشین
در صورتی که ماشین ها بتوانند فکر کنند ، چه افکار کاملاً حل و فصل نشده اند ، اما این به شما کمک می کند.
اگر فکر می کنید آنها جسمی هستند ، به طور کلی دلیلی وجود ندارد که ماشین ها نتوانند فکر کنند.
با این حال ، اگر افکار فیزیکی نباشند ، کمتر مشخص است که آیا ماشین ها می توانند فکر کنند. آیا می توان آنها را به روش صحیح به غیر جسمی “آویزان” کرد؟ این بستگی به چگونگی ارتباط افکار غیر جسمی با دنیای فیزیکی دارد.
در هر صورت ، پیگیری این سؤال که افکار چیست ، احتمالاً عواقب قابل توجهی در مورد چگونگی فکر کردن به هوش دستگاه و جایگاه خود در طبیعت خواهد داشت.
سام بارون ، استادیار ، فلسفه علوم ، دانشگاه ملبورن
این مقاله توسط مجوز Creative Commons دوباره منتشر شد. مقاله اصلی را بخوانید.
