توانایی ساختن هنر اغلب از ویژگی های گونه ما در نظر گرفته می شود.
بیش از یک قرن پیش، ماقبل تاریخ‌ها حتی در این باور مشکل داشتند که انسان‌های مدرن دوران پارینه سنگی بالایی (بین 45000 تا 12000 سال پیش) توانایی داشتن استعداد هنری دارند.
کشف آثار هنری غیرقابل انکار قدیمی از غارها و پناهگاه های صخره ای اروپا به زودی تردید آنها را برطرف کرد.
اما نئاندرتال ها چطور؟ یک گروه خواهر باستانی و بزرگ مغز با گونه خودمان؟ ما اکنون می دانیم که آنها همچنین قادر به ساختن هنر بودند.
مطالب مرتبط: این ممکن است قدیمی ترین اثر انگشت انسان در جهان باشد، و این همه نیست
با این حال، در حال حاضر، تمام شواهد برای نئاندرتال‌ها غیرتصویری است – آنها هیچ تصویری از حیوانات، از جمله انسان، ندارند.
این آخرین شکل از هنر شاید منحصر به فرد باشد انسان خردمند. در عوض، نمونه‌های نئاندرتال شامل الگوهای دستی است که با دمیدن رنگدانه بر روی دست، شیارهای انگشت – جایی که انگشتان روی سطح نرم فشار داده می‌شوند – و نشانه‌های هندسی ساخته شده‌اند.
نئاندرتال ها از حدود 400000 سال پیش تا زمان انقراض آنها در حدود 40000 سال پیش در غرب اوراسیا زندگی می کردند و اغلب به عنوان “غارنشینان” کهن الگویی به تصویر کشیده شده اند.
سؤالات مربوط به پیچیدگی شناختی و رفتاری آنها هرگز به طور کامل از بین نرفته است، و اینکه آیا آنها هنر خلق کرده اند یا خیر در خط مقدم این موضوع است.
علیرغم این واقعیت که ما می دانیم که نئاندرتال ها قادر به ساخت جواهرات و استفاده از رنگدانه های رنگی بودند، مخالفت های زیادی با این ایده وجود دارد که آنها غارهای عمیق را کاوش کردند و هنر را بر روی دیوارها به جا گذاشتند.
اما کار اخیر بدون شک تایید کرده است که آنها انجام داده اند. در سه غار اسپانیایی – La Pasiega در کانتابریا، Maltravieso در Extremadura و Ardales در مالاگا – نئاندرتال‌ها با استفاده از رنگدانه‌ها علائم خطی، اشکال هندسی، نقش‌های دست و اثر دست را خلق کردند.
در La Roche Cotard، غاری در دره Loire، فرانسه، نئاندرتال ها خطوط و اشکال مختلفی را در شیارهای انگشتان (خطوطی که انگشتان روی یک سطح نرم به جا می گذارند) به جا گذاشتند.
و در اعماق غار برونیکئل، در جنوب غربی فرانسه، استالاکتیت ها را به بخش هایی با طول مشابه شکستند و دیواری بیضی شکل بزرگ از آنها ساختند و بر روی آن آتش روشن کردند.
این یک سرپناه نبود، بلکه چیزی عجیب‌تر بود، و اگر در یک گالری هنری مدرن ساخته می‌شد، بدون شک تصور می‌کردیم که هنر اینستالیشن است.
اکنون که نمونه‌های تثبیت‌شده‌ای از هنر نئاندرتال بر روی دیواره‌های غار در فرانسه و اسپانیا داریم، اکتشافات بیشتر اجتناب‌ناپذیر است. با این حال، کار به دلیل دشواری های ایجاد عصر هنر غارنشینی پارینه سنگی دشوار است. در واقع، اغلب کانون بحث های شدید بین متخصصان است.
طرح‌های تاریخ‌گذاری نسبی مبتنی بر سبک و مضامین هنر غار و مقایسه اشیاء به دست آمده از سطوح باستان‌شناسی قدیمی مفید بوده‌اند، اما محدودیت‌های خود را دارند.
حداقل یکی از سه شرط برای تولید سن واقعی ضروری است. اولین مورد وجود رنگدانه زغالی است که می تواند تاریخ گذاری رادیوکربنی داشته باشد. این دقیقاً زمان ایجاد زغال چوب را مشخص می کند (زمانی که درخت آن مرده است). با این حال، رنگدانه های سیاه اغلب از مواد معدنی (منگنز) هستند و بنابراین مقدار زیادی از هنر غارهای سیاه رنگ را نمی توان به سادگی تاریخ گذاری کرد.
یک مشکل دیگر این است که تولید زغال چوب ممکن است به همان سنی باشد که از آن به عنوان رنگدانه استفاده شده است. می توانستم زغال 30000 ساله را از کف غار بردارم و روی دیوار غار بنویسم “پل اینجا بود”. تاریخ گذاری رادیوکربن منعکس کننده زمانی نیست که گرافیتی من واقعاً انجام شده است.
شرط دوم وجود سنگ های کلسیتی (استالاکتیت ها و استالاگمیت ها) است که بر روی این هنر شکل گرفته اند. اگر آنها آشکارا با یک اثر هنری بزرگ شده اند، پس باید جوانتر از آن باشند.
یک روش تاریخ گذاری مبتنی بر تجزیه اورانیوم به یک ایزوتوپ – شکل خاصی – از عنصر توریم می تواند برای تعیین دقیق زمان تشکیل سنگ های جریان استفاده شود که منجر به حداقل سن برای هنر زیر می شود.
من بخشی از تیمی بودم که از این روش برای تاریخ‌گذاری سنگ‌های مایع روی هنر رنگدانه قرمز در سه غار اسپانیایی که قبلاً ذکر شد استفاده کردند، و نشان دادند که الگوهای دست، نقاط و شستشوی رنگ‌ها باید بیش از 64000 سال پیش ایجاد شده باشند. این حداقل سن است: سن واقعی تصاویر ممکن است بسیار بزرگتر باشد.
اما حتی در جوانترین محدوده خود، این تصاویر مربوط به اولین ظهور انسان مدرن است (انسان خردمند) در ایبریا حداقل 22000 سال. از آنجایی که باستان شناسی پارینه سنگی میانی – کارت ویزیت نئاندرتال ها – در هر سه غار رایج است، ساده ترین تفسیری که با تاریخ گذاری مطابقت دارد این است که نویسندگان تصاویر نئاندرتال بوده اند.
اعتراض به نتایج ما، اطلاعات پشتیبانی را که منتشر کرده بودیم نادیده گرفت. آیا نمونه های تاریخ گذاری شده واقعاً فراتر از هنر هستند؟ آنها این کار را کردند. آیا می توانیم به تکنیک اعتماد کنیم؟ ما در حال حاضر نیم قرن است.
شرط سوم به تازگی شواهد بیشتری برای فعالیت هنری نئاندرتال ارائه کرده است. خطوط سینوسی به جا مانده از ردیابی انگشتان در امتداد گل نرم دیواره‌های غار Roche Cotard شکل دیگری از تعامل با این قلمرو مرموز زیرزمینی را نشان می‌دهد. این نشانه‌ها شامل خطوط موازی، موازی و منحنی در آرایش‌های سازمان‌یافته است که نشان می‌دهد عمدی ساخته شده‌اند.
تاریخ گذاری رسوباتی که در بالای ورودی آن تشکیل شده است نشان می دهد که حداکثر 54000 سال پیش – احتمالاً زودتر – کاملاً مهر و موم شده است. مانند نمونه های اسپانیایی ما، این مدت ها پیش بود انسان خردمند وارد منطقه شد و غار فقط حاوی ابزارهای ساخته شده توسط نئاندرتال ها است. شکل هنری دیگری به مجموعه نئاندرتال ها اضافه می کند.
حتی شکاکان سرسخت باید موافق باشند که این داده‌ها به صراحت فعالیت‌های هنری را در غارهای عمیق نشان می‌دهند که فقط توسط نئاندرتال‌ها می‌توانستند انجام دهند.
این هنر ممکن است نشان دهنده آگاهی افراد نئاندرتال از نقش خود در جهان باشد. این ممکن است نشان دهنده اولین شواهد درگیری با یک قلمرو خیالی باشد. سال‌های آینده بدون شک موضوعات بیشتری را برای بحث آشکار خواهند کرد.
پل پتیت، استاد گروه باستان شناسی دانشگاه دورهام
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
